Radków, rozwidlenie - Szczeliniec Wielki, przełęcz

Wegbeschreibung

Wyruszając z rozwidlenia szlaków w Radkowie, wkraczamy na jeden z najpopularniejszych, a zarazem najbardziej malowniczych odcinków Gór Stołowych. Trasa o długości 4,6 km, prowadząca na Szczeliniec Wielki, to prawdziwa kwintesencja tego niezwykłego pasma. Mimo że przewyższenie wynosi 0 m, co może sugerować spacer po płaskim terenie, w rzeczywistości czeka nas nieustanna, acz przyjemna wspinaczka po skalnych schodach i korytarzach. Szlak jest oznaczony kolorem czerwonym i wiedzie przez serce Parku Narodowego Gór Stołowych, oferując widoki, które zapierają dech w piersiach. To propozycja dla każdego, kto pragnie poczuć magię skalnego miasta – od rodzin z dziećmi po doświadczonych turystów, gotowych na kilka godzin intensywnego, ale satysfakcjonującego marszu.

Stopień trudności określamy jako średni, głównie ze względu na liczne podejścia i zejścia po naturalnych, często śliskich kamiennych płytach. Mimo że dystans nie jest długi, to ukształtowanie terenu wymaga dobrej kondycji i odpowiedniego obuwia. Trasa nie jest technicznie wymagająca – nie ma tu ekspozycji ani łańcuchów – ale nierówności i wilgoć w szczelinach skalnych potrafią zaskoczyć. Dla osób z lękiem wysokości niektóre wąskie przejścia mogą być wyzwaniem, ale są one bezpieczne i dobrze zabezpieczone. Warto też pamiętać, że w sezonie letnim szlak jest bardzo zatłoczony, co wydłuża czas przejścia. Zimą i wczesną wiosną na kamieniach pojawia się lód, co znacząco podnosi ryzyko poślizgnięcia – wtedy raki lub raczki stają się niezbędne.

Początek szlaku to rozwidlenie w Radkowie, skąd od razu wchodzimy w las, a po kilkuset metrach docieramy do pierwszych skalnych formacji. Charakterystyczne dla Gór Stołowych piaskowcowe bloki, poprzecinane szczelinami i mchem, tworzą atmosferę tajemniczego labiryntu. Po około 1,5 km marszu mijamy Źródło Marii – małe, ale urokliwe miejsce, gdzie można zaczerpnąć wody (choć nie zaleca się picia bez przegotowania). To dobry punkt na krótki odpoczynek, zanim czeka nas najtrudniejszy odcinek – tzw. „Piekiełko”, czyli seria stromych, kamiennych schodów wijących się między skałami. To tutaj czuć prawdziwy charakter trasy – wysiłek nagradzany jest widokiem na rozległe połacie lasu i okolicznych wzniesień.

Po pokonaniu „Piekiełka” docieramy do Przełęczy pod Szczelińcem, gdzie szlak rozwidla się – w lewo na Szczeliniec Mały, a w prawo na Wielki. My kierujemy się w stronę tego drugiego, ale już sama przełęcz jest miejscem wartym uwagi. Znajduje się tu schronisko turystyczne „Na Szczelińcu” – legendarne, bo działające nieprzerwanie od 1845 roku. To idealne miejsce na posiłek, herbatę czy nocleg, a z tarasu roztacza się panorama na Kotlinę Kłodzką i Broumovsko. Warto też zwrócić uwagę na kapliczkę św. Anny, która stoi tu od XVIII wieku i jest świadectwem dawnej pobożności lokalnych mieszkańców.

Ostatni odcinek na Szczeliniec Wielki to już czysta przyjemność. Trasa wiedzie przez Labirynt Skalny – system wąskich korytarzy, schodów i platform widokowych wykutych w piaskowcu. To miejsce, gdzie można poczuć się jak w innym świecie – formacje takie jak „Wielbłąd”, „Skałka” czy „Fotel Pradziada” pobudzają wyobraźnię. Każdy zakręt odkrywa nowe perspektywy, a nagrodą za wysiłek jest szczyt – najwyższy w Górach Stołowych (919 m n.p.m.). Stąd rozpościera się widok na Błędne Skały, Skalne Grzyby i, przy dobrej pogodzie, nawet na Śnieżkę. To idealne miejsce na dłuższy postój, sesję zdjęciową i chwilę kontemplacji.

Przyroda na tym szlaku jest niezwykle bogata i różnorodna. Lasy mieszane, głównie bukowe i świerkowe, przeplatają się z murawami kserotermicznymi na nasłonecznionych zboczach. Wiosną zakwitają tu zawilce gajowe, przylaszczki i sasanki, a latem dzwonki okrągłolistne i goździki kartuzki. Wśród ptaków można usłyszeć drozda śpiewaka, kosa, a czasem sokoła wędrownego polującego nad skałami. W runie leśnym kryją się salamandry plamiste i żmije zygzakowate – warto zachować ostrożność i nie schodzić z wyznaczonych ścieżek. Szczególną atrakcją są paprocie porastające wilgotne szczeliny skał, tworzące zielone, soczyste kobierce.

Planując wędrówkę, pamiętaj o kilku kluczowych poradach. Obuwie trekkingowe z grubą, bieżnikowaną podeszwą to absolutna podstawa – gładkie buty na mokrych kamieniach to prosta droga do kontuzji. Zabierz ze sobą latarkę czołową – niektóre fragmenty szlaku, zwłaszcza w labiryncie, są bardzo ciemne nawet w słoneczny dzień. Woda i prowiant to konieczność, bo na trasie nie ma punktów gastronomicznych poza schroniskiem na przełęczy. W sezonie letnim wyjdź wcześnie rano (przed 8:00), by uniknąć tłumów i upału. Zimą sprawdź prognozę – oblodzenie może uniemożliwić bezpieczne przejście bez odpowiedniego sprzętu. Pamiętaj też o bilecie wstępu do Parku Narodowego Gór Stołowych – można go kupić online lub w kasie przy wejściu.

Podsumowując, szlak z Radkowa na Szczeliniec Wielki to esencja Gór Stołowych – połączenie wysiłku, piękna przyrody i unikatowej geologii. To trasa, która na długo pozostaje w pamięci, a widok z najwyższego szczytu rekompensuje każdy krok. Niezależnie od pory roku, każda wizyta odkrywa nowe oblicze tego miejsca – zimą skały pokryte szronem tworzą bajkowy krajobraz, wiosną budząca się do życia przyroda zachwyca feerią barw, a jesienią złociste lasy kontrastują z szarością piaskowca. To obowiązkowy punkt na mapie każdego miłośnika górskich wędrówek w Polsce.