PR-PNPE 2 Lagos de Covadonga (variante corta)

Wegbeschreibung

Szlaki PR-PNPE 2 Lagos de Covadonga (variante corta) to jedna z najbardziej malowniczych, a zarazem dostępnych tras w sercu hiszpańskiego Parku Narodowego Picos de Europa. Choć oficjalnie przypisana do Francji w bazie, w rzeczywistości znajduje się w północnej Hiszpanii, w regionie Asturia. To wariant skrócony, o długości zaledwie 2,62 km i zerowym przewyższeniu, co czyni go idealnym wyborem dla rodzin z dziećmi, seniorów oraz wszystkich, którzy pragną nasycić oczy widokiem legendarnych jezior Covadonga bez ekstremalnego wysiłku. Trasa prowadzi wokół dwóch głównych jezior – Enol i Ercina – które są perłami tego obszaru. Mimo krótkiego dystansu, szlak oferuje niezwykłe bogactwo krajobrazu, od tafli wody odbijającej ośnieżone szczyty po bujne łąki pełne dzikich kwiatów. To doskonała propozycja na półdniową wycieczkę, która pozwala poczuć ducha gór bez konieczności zdobywania trudnych przełęczy.

Stopień trudności trasy określany jest jako średni, co może budzić zdziwienie przy tak krótkim dystansie i braku przewyższeń. Kluczowym czynnikiem jest tutaj nawierzchnia – w większości utwardzona, ale miejscami kamienista i nierówna, zwłaszcza w pobliżu brzegów jezior. Dodatkowo, w sezonie letnim szlak bywa zatłoczony, co wymaga uwagi przy mijaniu innych turystów. Dla osób o ograniczonej sprawności ruchowej niektóre odcinki mogą być wyzwaniem, ale generalnie trasa jest dostępna dla każdego, kto porusza się w wygodnym obuwiu. Warto też pamiętać, że w parku panują zmienne warunki pogodowe – nawet latem może spaść deszcz, a temperatura gwałtownie się obniżyć. Dlatego, mimo pozornej łatwości, należy zachować podstawową ostrożność i odpowiednio się przygotować.

Przebieg trasy jest prosty i intuicyjny. Rozpoczyna się przy parkingu w pobliżu jeziora Enol, skąd prowadzi w kierunku wschodnim, wzdłuż brzegu tego największego z jezior. Ścieżka wije się wśród skał i trawiastych połaci, oferując panoramiczne widoki na wodę oraz otaczające ją wapienne szczyty. Po około 1,3 km docieramy do przesmyku między jeziorami Enol i Ercina – to punkt kulminacyjny wędrówki. Stąd roztacza się widok na oba akweny jednocześnie, a w oddali majaczy majestatyczny masyw Picos de Europa. Następnie szlak skręca na południowy zachód, prowadząc wokół jeziora Ercina, które jest nieco mniejsze, ale równie urokliwe. Końcowy odcinek wraca do punktu startowego, zamykając pętlę. Całość można pokonać w około 45–60 minut, ale warto zarezerwować więcej czasu na podziwianie krajobrazu i robienie zdjęć.

Charakterystycznym punktem trasy jest jezioro Enol – największe z trzech jezior Covadonga (trzecie, jezioro Bricial, jest trudniej dostępne). Jego powierzchnia wynosi około 7 hektarów, a głębokość sięga 25 metrów. Woda ma intensywnie zielony odcień, który zmienia się w zależności od pory dnia i nasłonecznienia. Wokół jeziora rosną wiekowe buki i dęby, a wiosną łąki pokrywają się kobiercami narcyzów i krokusów. Kolejnym punktem jest jezioro Ercina, które jest płytsze i bardziej narażone na wiatr, co tworzy na jego powierzchni malownicze zmarszczki. W sezonie letnim można tu spotkać pasące się krowy rasy asturyjskiej, które dodają krajobrazowi sielskiego charakteru. Na trasie znajdują się również liczne punkty widokowe z ławkami, gdzie można odpocząć i delektować się ciszą przerywaną jedynie szumem wiatru i ptasimi trelami.

Przyroda wokół szlaku zachwyca różnorodnością. Picos de Europa to jeden z najstarszych parków narodowych w Hiszpanii (utworzony w 1918 roku), a jego ekosystem jest wyjątkowo bogaty. W lasach bukowych i dębowych żyją sarny, dziki, a nawet wilki i niedźwiedzie brunatne, choć te ostatnie są rzadko spotykane na szlaku. Za to z pewnością można usłyszeć śpiew drozdów, kosów i sikor. W partiach skalnych gniazdują orły przednie i sępy płowe, które często krążą nad głowami turystów. Roślinność reprezentują endemity, takie jak m.in. Saxifraga canaliculata czy Gentiana lutea (goryczka żółta), której korzenie są używane do produkcji likierów. Wiosną i latem łąki mienią się kolorami fiołków, zawilców i pierwiosnków. Woda w jeziorach jest krystalicznie czysta, a w jej toni można dostrzec pstrągi potokowe i traszki górskie.

Porady dla turystów są kluczowe dla udanej wycieczki. Przede wszystkim, mimo krótkiego dystansu, należy założyć wygodne buty z dobrą przyczepnością – najlepiej trekkingowe, ale wystarczą też solidne sneakersy. Pogoda w górach zmienia się błyskawicznie, więc warto mieć ze sobą wiatrówkę i polar, nawet w słońcu. Koniecznie zabierzcie wodę – na trasie nie ma źródeł ani punktów gastronomicznych (najbliższe są przy parkingu). Jeśli wybieracie się w szczycie sezonu (lipiec–sierpień), przyjedźcie wcześnie rano, ponieważ parking szybko się zapełnia, a samochody są często kierowane na objazdy. Alternatywnie, można skorzystać z autobusów wahadłowych z miejscowości Cangas de Onís. Pamiętajcie też o ochronie przeciwsłonecznej – w wysokich partiach gór promieniowanie UV jest silniejsze. I najważniejsze: nie karmcie dzikich zwierząt, nie zbierajcie roślin i nie zostawiajcie śmieci – park jest rezerwatem ścisłym.

Szlak PR-PNPE 2 to doskonała opcja dla osób z ograniczonym czasem lub kondycją, które nie chcą rezygnować z górskich wrażeń. Dzięki zerowemu przewyższeniu i krótkiemu dystansowi, można go połączyć z wizytą w sanktuarium w Covadonga (oddalonym o kilka kilometrów) lub dłuższymi trasami w okolicy, np. do jeziora Bricial. Dla fotografów to prawdziwy raj – o wschodzie słońca tafla jeziora Enol nabiera różowego odcienia, a o zachodzie złocistego blasku. Warto też zwrócić uwagę na architekturę pasterską – na trasie mijamy kamienne szałasy (tzw. cabañas), które służyły niegdyś pasterzom. To żywe świadectwo tradycyjnego życia w tych górach. Szlak jest dobrze oznakowany żółtymi i białymi znakami, ale w razie wątpliwości warto mieć mapę lub aplikację GPS.

Podsumowując, variante corta wokół jezior Covadonga to esencja tego, co najlepsze w Picos de Europa. W ciągu godziny spaceru doświadczacie majestatu gór, spokoju jezior i dzikości przyrody. To trasa, która udowadnia, że nie trzeba zdobywać ośmiotysięczników, by poczuć się częścią górskiego świata. Polecam ją każdemu, kto ceni piękno natury i chce oderwać się od codziennego zgiełku. Pamiętajcie tylko o zasadzie „leave no trace” – zostawcie po sobie tylko ślady stóp, a zabierzcie ze sobą niezapomniane wspomnienia. Jeśli szukacie łatwej, ale niebanalnej wycieczki w sercu hiszpańskich gór, ten szlak jest właśnie dla Was. Niech widok błękitnych jezior w otoczeniu wapiennych turni stanie się Waszym nowym ulubionym obrazem z podróży!