Vuelta completa al embalse Ullibarri-Gamboa

Wegbeschreibung

Witaj w świecie bezkresnych przestrzeni i spokoju, który oferuje Vuelta completa al embalse Ullibarri-Gamboa – jedna z najbardziej malowniczych tras rowerowych w Kraju Basków. Ta 43,6-kilometrowa pętla, prowadząca wokół największego zbiornika wodnego w regionie, jest kwintesencją łatwej, rodzinnej przygody na dwóch kółkach. Mimo zerowego przewyższenia, trasa ta ma charakter średnio trudny ze względu na długość, która wymaga dobrej kondycji i kilku godzin w siodle. To idealna propozycja dla rowerzystów szosowych, gravelowych oraz rodzin z dziećmi, pod warunkiem, że są przygotowane na całodniową wyprawę. Przygotuj się na podróż przez urokliwe baskijskie wioski, gaje dębowe i niekończące się widoki na taflę wody, która w słoneczny dzień mieni się wszystkimi odcieniami błękitu i zieleni.

Trasa startuje zazwyczaj z miejscowości Ullíbarri-Gamboa, od której zbiornik wziął swoją nazwę. Od razu po ruszaniu wjedziesz na szeroką, utwardzoną drogę serwisową, która opływa całe jezioro. Kierunek obojętny – możesz jechać zgodnie z ruchem wskazówek zegara lub przeciwnie. Ja polecam wybór zgodny z wiatrem, który często wieje z zachodu, co ułatwi powrót. Pierwsze kilometry prowadzą przez otwarte tereny rolnicze, gdzie pola pszenicy i kukurydzy przeplatają się z małymi zagajnikami. Po lewej stronie będziesz miał stale towarzyszącą wodę, a po prawej – łagodne wzgórza porośnięte niską roślinnością. To idealne miejsce na rozgrzewkę, zanim trasa nabierze tempa.

Mniej więcej na 10. kilometrze dotrzesz do Landako – niewielkiej miejscowości, która słynie z drewnianego pomostu widokowego. To obowiązkowy punkt na mapie. Zatrzymaj się tutaj, aby zrobić pamiątkowe zdjęcia i obserwować ptactwo wodne. Zbiornik Ullibarri-Gamboa jest bowiem ostoją ptaków wędrownych, szczególnie jesienią i wiosną. Możesz spotkać czaple siwe, kormorany, a przy odrobinie szczęścia nawet bieliki. Dalej trasa wiedzie wzdłuż lasów sosnowych, które dają przyjemny cień w upalne dni. Nawierzchnia jest tu idealnie równa – asfalt lub utwardzony żwir, co sprawia, że jazda jest płynna i bezpieczna nawet na wąskich oponach.

Kolejnym charakterystycznym punktem jest Garaio – wieś położona na półwyspie wcinającym się w jezioro. To serce rekreacyjne okolicy. Znajdziesz tu pola namiotowe, plaże, wypożyczalnie kajaków i małe gastronomiczne punkty z lokalnymi specjałami. Polecam spróbować pintxos z dorszem lub grillowanych warzyw – to kwintesencja baskijskiej kuchni. Garaio jest także miejscem, gdzie szlak zbliża się do wody na odległość kilku metrów. Możesz zjechać z głównej trasy na krótki, piaszczysty odcinek, aby zmoczyć stopy lub zorganizować piknik. Pamiętaj jednak, że w sezonie (od czerwca do września) bywa tu tłoczno, dlatego warto przyjechać wcześnie rano.

Po minięciu Garaio trasa skręca na południe, w kierunku Mendijur. Ten odcinek jest najbardziej odsłonięty – słońce operuje tu bezlitośnie, a wiatr od jeziora może być porywisty. Zabierz ze sobą krem z filtrem i dużo wody. To także fragment, gdzie szlak prowadzi przez malownicze mostki i przepusty, które łączą małe wysepki. Na jednej z nich, zwanej Isla de los Pájaros (Wyspa Ptaków), znajduje się wieża obserwacyjna. Wspinaczka na nią (dosłownie kilka stopni) nagrodzi cię panoramą całego zbiornika i okolicznych gór, takich jak Gorbea na horyzoncie. To doskonały moment na regenerację i dokumentację trasy.

W połowie dystansu, około 22. kilometra, dotrzesz do Nanciares de la Oca – historycznej wioski z kamiennym kościołem i starym młynem wodnym. To miejsce, gdzie możesz uzupełnić zapasy w lokalnym sklepiku. Trasa prowadzi teraz wzdłuż południowego brzegu, który jest bardziej zalesiony i dziki. Drzewa takie jak dęby, buki i wierzby tworzą tunel nad drogą, co daje przyjemny chłód. Uważaj na korzenie i nierówności – choć trasa jest płaska, w niektórych miejscach nawierzchnia może być lekko wyboista. To także strefa ciszy, gdzie słychać tylko szum liści i plusk wody. Idealne miejsce na medytację lub słuchanie audiobooka podczas jazdy.

Ostatnie 10 kilometrów to powrót do punktu startowego przez Villodas i Luko. Te małe osady są typowo baskijskie – z białymi domami, czerwonymi dachami i kwiatami w oknach. To tutaj możesz spotkać lokalnych rolników sprzedających sery owcze (Idiazabal) i miód. Jeśli masz siłę, zrób krótki objazd do pustelni San Juan, położonej na wzgórzu z widokiem na jezioro. Choć wymaga to krótkiego podjazdu, widoki są warte wysiłku. Po powrocie do Ullíbarri-Gamboa koniecznie odwiedź Centro de Interpretación del Embalse – małe muzeum, które opowiada historię budowy zbiornika i jego znaczenia dla regionu. To doskonałe podsumowanie wyprawy.

Podsumowując, Vuelta completa al embalse Ullibarri-Gamboa to trasa, która łączy w sobie łatwość techniczną z bogactwem przyrodniczym i kulturowym. Dla rowerzystów szukających spokoju, rodzin z dziećmi (które mogą pokonać krótszy odcinek) oraz fotografów przyrody – to must-do w Kraju Basków. Pamiętaj o zabraniu zapasu wody, kremu przeciwsłonecznego i dobrego humoru. Nawet jeśli 43,6 km wydaje się długie, płaski profil sprawia, że każdy kilometr jest czystą przyjemnością. Wsiadaj na rower i odkryj, dlaczego to jedno z najpiękniejszych miejsc do jazdy w Europie!