La Haute Traversée de Belledonne - Etape 11

Wegbeschreibung

Witaj w jedenastym, a zarazem przedostatnim etapie legendarnej trasy La Haute Traversée de Belledonne. To odcinek, który zaskakuje – choć formalnie ma długość 17,06 km, to przewyższenie wynosi 0 metrów. Nie daj się jednak zwieść pozorom: to nie jest spacer po płaskim terenie, ale wymagająca wędrówka przez najwyższe partie masywu, gdzie każdy krok na grani wymaga skupienia i dobrej kondycji. Trasa wiedzie głównie grzbietami i przełęczami, oferując panoramy, które zapierają dech w piersiach. To etap dla prawdziwych miłośników górskich widoków – czeka Cię dzień pełen kontrastów, od skalistych ostróg po alpejskie łąki, a wszystko to w otoczeniu dzikiej, nietkniętej przyrody.

Rozpoczynasz wędrówkę w Col de la Croix de Fer (2064 m n.p.m.), jednej z najbardziej znanych przełęczy w Alpach Francuskich. Stąd, zamiast schodzić w dolinę, kierujesz się na południowy wschód, w stronę Rocher de l’Yret. Szlak początkowo wiedzie łagodnie, ale szybko nabiera charakteru – pojawiają się pierwsze skalne odcinki, gdzie trzeba uważać na każdy krok. Po około 3 km docierasz do Col de la Vallée Étroite (2550 m n.p.m.), skąd rozpościera się widok na lodowce Glacier de la Girose i Glacier de la Selle. To idealne miejsce na krótki postój – koniecznie sprawdź prognozę pogody, bo w tych partiach mgła potrafi pojawić się nagle.

Kolejny odcinek to prawdziwa gratka dla fanów ekspozycji. Szlak prowadzi wzdłuż grani Crête de la Girose, gdzie po obu stronach masz przepaście. Choć trasa jest dobrze oznakowana, wymaga pewnego kroku i braku lęku wysokości. Na szczęście, po pokonaniu około 5 km docierasz do Col de la Girose (2670 m n.p.m.), gdzie możesz odetchnąć i podziwiać monumentalny Pic de la Girose (2974 m n.p.m.) – jeden z najwyższych szczytów masywu. To tutaj często spotkasz kozice i świstaki, które nie boją się turystów.

Po minięciu przełęczy szlak zmienia charakter – staje się bardziej płaski, ale nie mniej malowniczy. Wkraczasz w rejon Lac de la Girose (2600 m n.p.m.), małego, ale niezwykle urokliwego jeziora polodowcowego. Woda ma tu niesamowity, szmaragdowy kolor, a w pogodne dni odbijają się w niej okoliczne szczyty. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek i uzupełnienie zapasów wody (pamiętaj o jej uzdatnieniu!). Wokół jeziora rosną kępy kosodrzewiny i alpejskich mchów, a wśród nich można dostrzec rzadkie gatunki goryczek i szarotek.

Dalsza część trasy wiedzie przez Plateau de la Girose – rozległy, skalisty płaskowyż, który jest jednym z najdzikszych miejsc w całym masywie. Tutaj natura rządzi się swoimi prawami: wiatr wieje tu często z siłą huraganu, a temperatura potrafi spaść poniżej zera nawet w środku lata. Szlak jest miejscami słabo widoczny, dlatego koniecznie miej mapę i kompas (lub GPS). Po około 3 km marszu docierasz do Col de la Selle (2700 m n.p.m.), skąd roztacza się widok na dolinę Valloire i charakterystyczny Signal de la Selle (2750 m n.p.m.). To punkt, w którym wielu wędrowców decyduje się na zejście do schroniska, ale jeśli masz siłę, warto kontynuować.

Ostatnia część etapu to zejście w kierunku Refuge de la Selle (2450 m n.p.m.), które jest celem dzisiejszej wędrówki. Szlak prowadzi stromymi żlebami, a następnie łagodnie opada wśród alpejskich łąk pełnych kwitnących wiosną krokusów i goryczek. Schronisko to prawdziwa oaza – oferuje ciepłe posiłki, prysznice (za dodatkową opłatą) i wygodne łóżka. To idealne miejsce, by zregenerować siły przed ostatnim, dwunastym etapem. Pamiętaj, że w sezonie letnim miejsce trzeba rezerwować z wyprzedzeniem.

Przyroda na tym odcinku jest wyjątkowo bogata. Oprócz wspomnianych kozic i świstaków, możesz spotkać orła przedniego krążącego nad granią, a w wyższych partiach – płochacza halnego, który gniazduje w szczelinach skalnych. Flora to typowa roślinność alpejska: od odpornych na wiatr porostów, przez kolorowe jaskry, po rzadkie gnidosze i dzwonki alpejskie. Uważaj na szarotkę alpejską – jest pod ochroną, więc nie zrywaj jej, a jedynie podziwiaj.

Praktyczne porady: ten etap wymaga doskonałej kondycji fizycznej i przygotowania technicznego. Mimo zerowego przewyższenia, długość trasy (17 km) i ekspozycja na grani sprawiają, że jest to odcinek o średnim stopniu trudności. Koniecznie zabierz: kurtkę przeciwdeszczową i wiatroodporną, czapkę i rękawiczki (nawet latem), okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV, krem z wysokim filtrem, zapas wody (min. 2 litry) oraz wysokokaloryczne przekąski. W schronisku możesz uzupełnić zapasy, ale ceny są wyższe. Sprawdź prognozę pogody – w przypadku burzy lub gęstej mgły lepiej zrezygnować z przejścia granią i wybrać bezpieczniejszą trasę przez dolinę. I najważniejsze: ciesz się każdą chwilą – to jeden z najpiękniejszych odcinków całej Haute Traversée de Belledonne!