BTT la Selva - 16. Crosa de Sant Dalmai

Wegbeschreibung

Witaj na jednym z najbardziej malowniczych i technicznych szlaków rowerowych w regionie La Selva – BTT la Selva – 16. Crosa de Sant Dalmai. Ta trasa o długości 14,12 km i zerowym przewyższeniu (0 m) to prawdziwa perełka dla miłośników cross country i enduro. Choć na pierwszy rzut oka brak różnicy wysokości może sugerować łatwą przejażdżkę, w rzeczywistości jest to trasa o średnim stopniu trudności, która wymaga dobrej techniki jazdy, precyzyjnego prowadzenia roweru i umiejętności manewrowania w ciasnych zakrętach. Startujemy z miejscowości Sant Dalmai – niewielkiej, urokliwej wioski w departamencie Gard, w południowo-wschodniej Francji. To idealne miejsce dla rowerzystów, którzy cenią sobie dziką przyrodę i wyzwania techniczne.

Szlak rozpoczyna się przy kościele Sant Dalmai, skąd kierujemy się na południowy wschód, w stronę gęstych lasów dębowych i sosnowych. Już pierwsze kilometry to prawdziwa szkoła jazdy – wąskie, kręte ścieżki wijące się między starymi murami kamiennymi i suchymi strumieniami. Mimo że mapa wskazuje 0 m przewyższenia, w rzeczywistości trasa obfituje w liczne, krótkie podjazdy i zjazdy, które wymagają ciągłego zmieniania pozycji na rowerze. To typowa pętla cross country, gdzie liczy się nie tylko kondycja, ale przede wszystkim umiejętność płynnego pokonywania przeszkód. Polecam rower górski z pełnym zawieszeniem lub przynajmniej przednim amortyzatorem z regulacją tłumienia – na nierównych odcinkach docenisz każdy centymetr skoku.

Po około 3 km wjeżdżamy w rejon Mas de la Crosa – historycznej farmy, która niegdyś była centrum lokalnej gospodarki. To jeden z charakterystycznych punktów trasy. Mury budynków porośnięte są bluszczem, a wokół unosi się zapach lawendy i tymianku. W tym miejscu szlak staje się bardziej kamienisty – pojawiają się odsłonięte skały wapienne, które wymagają ostrożności, szczególnie po deszczu. To idealny moment na krótki postój – zrób zdjęcie, napij się wody i sprawdź ciśnienie w oponach. Pamiętaj, że na tym odcinku przyczepność jest kluczowa – zalecam opony z agresywnym bieżnikiem, np. typu knobby lub semi-slick z dodatkowymi klockami bocznymi.

Kolejne 4 km to prawdziwy maraton techniczny. Szlak prowadzi przez gęsty las śródziemnomorski, gdzie dominują dęby ostrolistne, sosny Aleppo i krzewy jałowca. W powietrzu czuć żywicę i suchą trawę. To odcinek pełen zakrętów o promieniu poniżej 5 metrów, które wymagają precyzyjnego wychylania roweru i balansowania ciałem. Na szczęście nawierzchnia jest w większości utwardzona – żwir zmieszany z piaskiem, co daje przyzwoitą przyczepność, ale przy wyższych prędkościach może być zdradliwa. To tutaj technika pokonywania zakrętów decyduje o czasie przejazdu. Polecam ćwiczyć tzw. trail braking – hamowanie przed zakrętem i płynne puszczanie hamulców w jego szczycie.

Mniej więcej w połowie trasy, przy punkcie widokowym na dolinę Gard, robimy dłuższy przystanek. Stąd rozpościera się panorama na winnice, gaje oliwne i odległe pasma górskie Sewennów. To miejsce jest również ostoją ptaków drapieżnych – często można tu zobaczyć myszołowy, pustułki, a nawet orliki krzykliwe. Jeśli masz lornetkę, warto ją ze sobą zabrać. Przyroda wokół jest niezwykle bogata – w runie leśnym spotkasz dzikie storczyki, poziomki i jeżyny, które dojrzewają późnym latem. Uważaj na dziki – ich tropy są widoczne na ścieżkach, zwłaszcza wczesnym rankiem lub o zmierzchu.

Po opuszczeniu punktu widokowego szlak wchodzi w strefę bardziej otwartą, gdzie przez około 2 km prowadzi wzdłuż suchych murów tarasowych. To pozostałości dawnych upraw winorośli i oliwek, które nadają krajobrazowi śródziemnomorskiego charakteru. Na tym odcinku prędkość może wzrosnąć – proste odcinki pozwalają na chwilę oddechu, ale nie daj się zwieść. Nagle pojawiają się ostre, 180-stopniowe zakręty, które wymagają gwałtownego hamowania i ponownego przyspieszania. To doskonałe miejsce do trenowania płynności jazdy – staraj się utrzymać stałe tempo, unikając gwałtownych szarpnięć kierownicą.

Ostatnie 3 km to powrót do Sant Dalmai. Szlak prowadzi teraz przez łąki i pastwiska, gdzie pasą się owce i kozy. To odcinek o nieco łagodniejszym charakterze – więcej miejsca na relaks i podziwianie widoków. Mimo to, nie lekceważ końcówki – na ostatnim kilometrze pojawia się kilka stromych, krótkich zjazdów, które mogą zaskoczyć zmęczonego rowerzystę. Wjeżdżając z powrotem do wioski, mijasz starą kapliczkę i źródło wody pitnej – idealne miejsce, by uzupełnić bidony. Całość zamyka się w około 1,5–2 godzinach jazdy w umiarkowanym tempie, ale jeśli dopisze pogoda i chcesz poczuć ducha tej trasy, daj sobie więcej czasu na eksplorację bocznych ścieżek.

Podsumowując, BTT la Selva – 16. Crosa de Sant Dalmai to trasa, która łączy w sobie elementy techniczne, przyrodnicze i historyczne. Mimo braku dużych przewyższeń, jest wymagająca i satysfakcjonująca – idealna dla średniozaawansowanych rowerzystów, którzy chcą poprawić swoją technikę jazdy w zakrętach i na kamienistym podłożu. Pamiętaj o zabraniu odpowiedniego ekwipunku: kask, rękawiczki, okulary przeciwsłoneczne, zapas dętek i pompka. Woda to podstawa – w upalne dni nawet 2 litry na osobę. Szlak jest dobrze oznakowany, ale warto mieć przy sobie mapę lub aplikację GPS. Jeśli szukasz wyzwania, które nie wymaga wspinaczki, a skupia się na czystej radości z jazdy – ten szlak jest dla Ciebie. Do zobaczenia na trasie!