Rundwanderweg Straupitz-Byhleguhre

Wegbeschreibung

Witaj na Rundwanderweg Straupitz-Byhleguhre – jednym z najbardziej urokliwych, a zarazem niezwykle dostępnych szlaków pieszych w sercu Dolnych Łużyc. Ta 12,5-kilometrowa trasa o zerowym przewyższeniu prowadzi przez płaski, malowniczy krajobraz Biosphärenreservat Spreewald, który od 1991 roku znajduje się na liście rezerwatów biosfery UNESCO. Szlak łączy dwie historyczne wsie – Straupitz (Stróža) i Byhleguhre (Běła Góra) – oferując wędrówkę przez łąki, lasy łęgowe, kanały i tradycyjne łużyckie zagrody. Jest to trasa o średnim stopniu trudności, choć ze względu na brak przewyższeń i dobrze utrzymane ścieżki, nawet początkujący turyści poradzą sobie bez problemu. Głównym wyzwaniem jest długość dystansu oraz konieczność odpowiedniego nawodnienia w cieplejsze dni. Szlak został wytyczony w ramach sieci Spreewälder Rundwanderwege i jest oznaczony charakterystycznym zielonym symbolem na białym tle.

Wędrówkę rozpoczynamy w Straupitz, niewielkiej miejscowości słynącej z największej w regionie drewnianej dzwonnicy (Holzglockenturm) z XVIII wieku. To doskonałe miejsce na krótki postój przed wyruszeniem w trasę. Ze Straupitz ruszamy na południowy wschód, wzdłuż kanału Straupitzer Fließ, który jest częścią rozległej sieci wodnej Spreewaldu. Ścieżka wiedzie przez wilgotne łąki, gdzie często spotkamy żurawie, czaple siwe i bociany czarne. Po około 2 kilometrach docieramy do pierwszego punktu widokowego – Straupitzer Kahnfähre, gdzie można zobaczyć tradycyjne łodzie płaskodenne (Kahn), którymi mieszkańcy od wieków transportują towary. To także miejsce, gdzie szlak krzyżuje się z licznymi kanałami – idealny moment na zrobienie zdjęć i chwilę refleksji nad unikalnym ekosystemem Spreewaldu.

Kolejne 3 kilometry prowadzą przez las łęgowy olszowo-jesionowy, który jest typowy dla tego regionu. Drzewa porośnięte są bujnym runem – paprociami, skrzypami i mchami. W okresie wiosennym można tu podziwiać zawilce gajowe, przylaszczki i kokorycze. Szlak jest tu nieco bardziej zacieniony, co stanowi ulgę w upalne dni. Warto zwrócić uwagę na liczne stanowiska chronionego storczyka – kukułki szerokolistnej, która kwitnie w maju i czerwcu. Ścieżka jest szeroka i utwardzana żwirem, co ułatwia marsz nawet po deszczu. Po drodze mijamy kilka drewnianych kładek nad wąskimi rowami melioracyjnymi – należy zachować ostrożność, szczególnie gdy są mokre.

Po około 6 kilometrach docieramy do Byhleguhre – wsi o typowo łużyckim charakterze, z domami z muru pruskiego i bogato zdobionymi bramami. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek. W centrum znajduje się kościół św. Jana Chrzciciela z XIV wieku, z barokowym ołtarzem i renesansową amboną. Warto także odwiedzić Mały Skansen (Kleinmuseum), gdzie zgromadzono narzędzia rolnicze i sprzęty domowe z XIX wieku. W Byhleguhre działa kilka gospodarstw agroturystycznych, gdzie można skosztować lokalnych specjałów, takich jak Spreewälder Gurken (ogórki spreewaldzkie) czy Plinsen (naleśniki z twarogiem). To także miejsce, gdzie szlak krzyżuje się z innymi trasami rowerowymi i kajakowymi, więc można spotkać wielu turystów.

Z Byhleguhre ruszamy w drogę powrotną do Straupitz, tym razem nieco inną trasą – przez otwarte łąki i pastwiska. To odcinek o długości około 4 kilometrów, prowadzący wzdłuż kanału Byhleguhre-Straupitz. Krajobraz robi się bardziej otwarty, a z daleka widać wieże kościołów obu miejscowości. To idealny moment, aby obserwować ptaki drapieżne – myszołowy, pustułki, a nawet bieliki, które polują na gryzonie wśród traw. Po drodze mijamy tradycyjne stodoły i szałasy pasterskie, które są świadectwem dawnego rolniczego charakteru regionu. Warto zatrzymać się przy tablicy informacyjnej opisującej historię melioracji Spreewaldu – system kanałów powstał już w XVIII wieku z inicjatywy pruskiego króla Fryderyka Wielkiego.

Przyroda na tym odcinku jest niezwykle bogata. W wilgotniejszych miejscach rosną wierzby, topole i olchy, a wśród nich gniazdują wilgi, dzięcioły zielone i kowaliki. W okresie letnim łąki pokrywają się fioletowymi kwiatami krwawnicy pospolitej i żółtymi kaczeńcami. To także raj dla motyli – paź królowej, rusałka pawik i cytrynek są tu częstymi gośćmi. Ze względu na brak przewyższeń, trasa jest odpowiednia dla rodzin z dziećmi, ale warto pamiętać o ochronie przeciwsłonecznej i repelentach na komary, które szczególnie w wilgotnych lasach bywają uciążliwe. Na całej długości szlaku znajdują się ławki i wiaty turystyczne, które umożliwiają odpoczynek.

Ostatnie 2,5 kilometry prowadzą z powrotem do Straupitz, tym razem przez zadrzewienia śródpolne i sady. To bardzo malowniczy odcinek, szczególnie wiosną, gdy kwitną jabłonie i grusze. Szlak biegnie tuż obok Stawów Straupickich (Straupitzer Teiche), które są ostoją ptactwa wodnego – łabędzi niemych, cyranek i perkozów dwuczubych. Warto zabrać lornetkę, aby obserwować je z bliska. Stawy są także popularnym miejscem wędkarskim – można spotkać miejscowych łowiących karpie i szczupaki. Po minięciu stawów wchodzimy do centrum Straupitz, gdzie kończymy wędrówkę. Na turystów czekają tu restauracje serwujące dania kuchni łużyckiej, w tym słynne Spreewälder Kartoffelsuppe (zupa ziemniaczana) i Quarkkeulchen (placki twarogowe).

Podsumowując, Rundwanderweg Straupitz-Byhleguhre to doskonała propozycja dla miłośników przyrody, historii i kultury łużyckiej. Trasa jest łatwa technicznie, ale wymaga dobrej kondycji ze względu na długość. Polecam zabrać mapę turystyczną Spreewaldu (skala 1:50 000), prowiant i picie – w Byhleguhre jest tylko jeden sklep, a na trasie brak punktów gastronomicznych. Najlepszym okresem na wędrówkę jest maj–wrzesień, kiedy przyroda jest w pełni rozkwitu, a dni są długie. Szlak jest także dostępny zimą, ale wtedy niektóre odcinki mogą być błotniste. Pamiętajcie o zasadzie „Leave No Trace” – zabierajcie śmieci ze sobą i szanujcie ciszę rezerwatu. To wyjątkowe miejsce, które na długo pozostanie w Waszej pamięci.