[Z] Trutnov - Hronov

Start w Trutnovie to prawdziwa uczta dla miłośników architektury. Miasto, położone w Kotlinie Trutnovskiej, szczyci się zabytkowym rynkiem z renesansowym ratuszem i barokowymi kamienicami. Wychodząc z centrum, kierujemy się na południowy wschód, w stronę dzielnicy Poříčí, gdzie szlak wchodzi w dolinę rzeki Úpy. To właśnie Úpa będzie naszym wiernym towarzyszem przez większą część wędrówki. Pierwsze kilometry wiodą przez podmokłe łąki i lasy łęgowe, gdzie można spotkać czaple siwe i bobry. Warto zwrócić uwagę na liczne drewniane mostki i kładki, które ułatwiają przeprawę przez mniejsze potoki – to charakterystyczny element tej trasy.

Po około 8 km docieramy do urokliwej wsi Hajnice. To miejsce, gdzie czas płynie wolniej – stare chałupy z muru pruskiego, przydrożne kapliczki i sady pełne jabłoni tworzą sielski krajobraz. Szlak przecina tu lokalną drogę, ale szybko wraca do lasu. W okolicy Hajnic warto zrobić krótki postój, by podziwiać panoramę na Góry Stołowe – ich płaskie wierzchołki i charakterystyczne piaskowcowe ostańce są widoczne z daleka. Przyroda w tej części trasy jest niezwykle różnorodna: lasy mieszane (buk, świerk, sosna) przeplatają się z polanami, na których kwitną wiosną krokusy i zawilce. Jesienią natomiast można zbierać grzyby, zwłaszcza podgrzybki i koźlarze.

Kolejnym ważnym punktem jest Žacléř, oddalony o około 15 km od startu. To niewielkie miasteczko z bogatą historią górniczą – wydobywano tu węgiel kamienny. Dziś pozostałością po tej epoce są hałdy i stary szyb, który można zobaczyć z daleka. Szlak prowadzi przez centrum, obok barokowego kościoła św. Wawrzyńca. To idealne miejsce na dłuższy odpoczynek i uzupełnienie zapasów wody. W Žacléřu warto skręcić na chwilę w boczną uliczkę, by zobaczyć Muzeum Górnictwa – choć wymaga to dodatkowego czasu, dostarcza fascynującego kontekstu historycznego.

Po opuszczeniu Žacléřa trasa staje się bardziej leśna i dzika. Wchodzimy w obszar Chráněné krajinné oblasti Broumovsko, czyli czeskiego odpowiednika polskiego Parku Narodowego Gór Stołowych. To tutaj przyroda pokazuje swoją dziką stronę: potężne buki, paprocie, a na skałach porosty i mchy. Szlak prowadzi wzdłuż potoku Ličná, który tworzy malownicze kaskady i małe wodospady. W tej części trasy trzeba uważać na korzenie drzew i kamienie, które mogą być śliskie po deszczu. To także doskonałe miejsce do obserwacji ptaków – dzięcioły, sójki, a czasem nawet jastrzębie przelatują nad głowami wędrowców.

Około 25. kilometra docieramy do granicy polsko-czeskiej w okolicy Pasterki. To symboliczny moment, bo choć szlak formalnie kończy się w Hronovie, to właśnie tutaj można poczuć ducha pogranicza. Stare słupy graniczne z wyrytymi herbami, polne drogi i cisza przerywana jedynie szumem wiatru – to krajobraz, który zapada w pamięć. Przekraczając granicę, wchodzimy na teren Polski, a szlak prowadzi dalej przez lasy w kierunku Hronova. Warto w tym miejscu spojrzeć wstecz, by zobaczyć, jak zmienia się krajobraz – czeskie łagodne wzgórza ustępują miejsca bardziej stromym stokom Gór Stołowych.

Ostatnie 6 km to już łatwiejszy odcinek, prowadzący przez wsie Bukowina Kłodzka i Ścinawka Dolna (część Hronova). Szlak schodzi w dolinę rzeki Ścinawki, która jest dopływem Nysy Kłodzkiej. W Hronovie warto zakończyć wędrówkę w okolicy rynku z charakterystycznym kościołem św. Jerzego. To miasto znane jest z festiwali filmowych i malowniczego położenia u podnóża Gór Suchych. Dla turystów zmęczonych długim marszem polecam lokalną knajpę serwującą tradycyjne dania – kluski śląskie i kwaśnicę.

Porady praktyczne dla wędrujących tą trasą: ze względu na długość 31,7 km, zalecam start wczesnym rankiem, najlepiej przed 7:00. Koniecznie zabierzcie ze sobą mapę turystyczną (np. w skali 1:25 000) oraz naładowany telefon z aplikacją GPS, ponieważ na odcinkach leśnych sygnał bywa słaby. Woda – minimum 2 litry na osobę, a w upały nawet 3. Obuwie musi mieć dobrą przyczepność, najlepiej trekkingowe buty z usztywnioną kostką. W sezonie wiosenno-jesiennym przyda się kurtka przeciwdeszczowa, bo pogoda w Sudetach zmienia się gwałtownie. Podsumowując, to trasa dla tych, którzy chcą połączyć wysiłek fizyczny z odkrywaniem historii i przyrody pogranicza polsko-czeskiego. Każdy kilometr dostarcza nowych wrażeń – od zabytkowych miasteczek po dzikie lasy, a końcowy widok na Hronov nagradza trudy wędrówki.