Circuit des deux crètes

Opis trasy

Circuit des deux crètes to jeden z najbardziej malowniczych, a zarazem wymagających szlaków pieszych w południowo-wschodniej Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże. Trasa o długości 9,40 km i zerowym przewyższeniu (w rzeczywistości chodzi o pętlę bez znaczących różnic wysokości, ale z licznymi podejściami i zejściami) wiedzie przez dwa charakterystyczne grzbiety górskie – stąd jej nazwa. Szlak został wytyczony w masywie Massif des Alpilles, który słynie z wapiennych skał, dzikiej przyrody i zapierających dech w piersiach widoków na dolinę Rodanu oraz pasmo górskie Luberon. To propozycja dla osób o średnim stopniu zaawansowania, które cenią sobie kontakt z naturą, ciszę i wyzwania techniczne na skalistym podłożu.

Trasa rozpoczyna się w malowniczej wiosce Les Baux-de-Provence, słynącej z ruin średniowiecznego zamku i kamieniołomów. Stąd szlak wiedzie na północ, w kierunku pierwszego grzbietu – Crête de la Pène. Podejście jest strome, ale krótkie, a nagrodą jest widok na wapienne urwiska, które w świetle zachodzącego słońca przybierają złociste barwy. Na szczycie grzbietu znajduje się kilka punktów widokowych, z których doskonale widać dolinę rzeki Rodan, a przy dobrej pogodzie nawet ośnieżone szczyty Alp. To idealne miejsce na krótki postój i dokumentację fotograficzną.

Po pokonaniu pierwszego grzbietu szlak opada w dół, w kierunku suchej doliny porośniętej krzewami lawendy i dzikimi ziołami. Wiosną i wczesnym latem powietrze wypełnia intensywny aromat tymianku i rozmarynu. Ta część trasy jest stosunkowo łatwa, ale wymaga uwagi ze względu na luźne kamienie i korzenie drzew. Po około 2 km szlak ponownie zaczyna się wznosić, tym razem w kierunku drugiego grzbietu – Crête de la Caume. To najtrudniejszy odcinek trasy, z kilkoma eksponowanymi fragmentami, gdzie konieczne jest użycie rąk do utrzymania równowagi. Na szczycie znajduje się stary kamienny krzyż, który stanowi doskonały punkt orientacyjny.

Charakterystycznym punktem na trasie jest Grotte de la Baume – naturalna jaskinia w wapiennej skale, która według lokalnych legend służyła jako schronienie dla pasterzy i partyzantów podczas II wojny światowej. Wejście do jaskini jest niskie, ale wnętrze jest przestronne i chłodne. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek, zwłaszcza w upalne dni. W okolicy jaskini często można spotkać sępy płowe (Gyps fulvus), które gniazdują na okolicznych urwiskach. Ptaki te są symbolem Alpilles i stanowią niezwykłą atrakcję dla miłośników ornitologii.

Przyroda na szlaku jest niezwykle różnorodna. Wapienne podłoże sprzyja rozwojowi roślinności kserofilnej, takiej jak dęby ostrolistne, jałowce, a także rzadkie storczyki (np. storczyk trójzębny). Wiosną zbocza pokrywają się dywanami fioletowych krokusów i żółtych narcyzów. Fauna reprezentowana jest przez dziki, lisy, a także rzadziej spotykane żmije zygzakowate (Vipera aspis), które należy omijać z daleka. W powietrzu często krążą myszołowy i pustułki, a wieczorem można usłyszeć pohukiwanie puszczyków.

Stopień trudności szlaku określam jako średni. Mimo że długość trasy nie jest imponująca, a przewyższenie nominalnie wynosi 0 m, w rzeczywistości szlak ma wiele podejść i zejść, które sumarycznie dają około 350 metrów różnicy wysokości. Największym wyzwaniem są strome, skaliste odcinki na grzbietach, które wymagają dobrej kondycji i stabilnego obuwia. Osoby z lękiem wysokości mogą czuć dyskomfort na eksponowanych fragmentach, zwłaszcza na Crête de la Caume. Polecam trasę doświadczonym turystom pieszym, którzy są przyzwyczajeni do chodzenia po kamienistym terenie.

Porady dla turystów: koniecznie zabierzcie ze sobą co najmniej 1,5 litra wody na osobę, ponieważ na trasie nie ma źródeł ani punktów z wodą pitną. W okresie letnim temperatury mogą przekraczać 35°C, a cień jest rzadkością. Polecam również krem z filtrem UV, nakrycie głowy i okulary przeciwsłoneczne. Obuwie powinno mieć twardą podeszwę i dobrą przyczepność – najlepiej sprawdzą się buty trekkingowe z wysoką cholewką. Warto też zabrać mapę lub pobrać trasę do telefonu, ponieważ w niektórych miejscach szlak nie jest dobrze oznakowany (żółte znaki są miejscami wyblakłe).

Podsumowując, Circuit des deux crètes to szlak, który łączy w sobie piękno przyrody, wyzwania techniczne i bogactwo historyczne. To idealna propozycja na jednodniową wycieczkę z Les Baux-de-Provence, która pozwoli w pełni docenić urok Prowansji. Polecam go każdemu, kto szuka aktywnego wypoczynku z dala od tłumów i chce poczuć prawdziwego ducha gór. Pamiętajcie o zasadzie „Leave No Trace” – zabierzcie ze sobą wszystkie śmieci i nie niszczcie roślinności. Udanej wędrówki!