[CIMA CA08] Asón - La Sía

Opis trasy

Szlaki rowerowe w regionie Kantabrii to prawdziwa uczta dla miłośników dwóch kółek, a trasa [CIMA CA08] Asón – La Sía jest tego doskonałym przykładem. Ta 20,6-kilometrowa pętla o zerowym przewyższeniu (co w praktyce oznacza płaski lub bardzo łagodnie pofałdowany teren) wiedzie przez malownicze doliny, wzdłuż rwących rzek i przez urokliwe wioski. To propozycja o średnim stopniu trudności, idealna dla rodzin z dziećmi, początkujących rowerzystów górskich oraz wszystkich, którzy chcą połączyć aktywność fizyczną z obcowaniem z dziką przyrodą. Trasa jest w pełni przejezdna dla rowerów szutrowych, trekkingowych i górskich, a jej nawierzchnia to głównie utwardzone drogi leśne i lokalne szlaki.

Start trasy znajduje się w miejscowości Asón, która słynie z jednego z najpiękniejszych wodospadów w Kantabrii – Salto del Asón. To właśnie od tego widowiskowego punktu rozpoczynamy naszą przygodę. Już pierwsze kilometry prowadzą wzdłuż rzeki Asón, której szum towarzyszy nam przez znaczną część podróży. Woda ma tu krystalicznie czystą barwę, a brzegi porastają gęste lasy mieszane z dominacją buków, dębów i wiązów. To idealne miejsce na krótki postój i zrobienie zdjęć, zanim ruszymy dalej w głąb doliny.

Po około 5 kilometrach docieramy do wioski La Sía, która jest prawdziwym klejnotem architektury wiejskiej. Kamienne domy z łupkowymi dachami, wąskie brukowane uliczki i zapach świeżego chleba z lokalnej piekarni tworzą niepowtarzalny klimat. Warto zatrzymać się tutaj na chwilę, aby spróbować regionalnych serów (zwłaszcza Queso de Cantabria) i napić się orzeźwiającej wody z miejscowego źródła. To także doskonały punkt do uzupełnienia zapasów, jeśli planujemy dłuższą wycieczkę.

Kontynuując podróż, wjeżdżamy w obszar chronionego krajobrazu, gdzie przyroda ukazuje swoje najpiękniejsze oblicze. Na tym odcinku trasa wiedzie przez rozległe łąki, na których pasą się krowy rasy tudanca i konie. W powietrzu unosi się zapach dzikiego tymianku i lawendy, a z oddali dochodzi odgłos dzwonków zawieszonych na szyjach zwierząt. To miejsce, gdzie czas płynie wolniej, a jedyne co nas otacza to spokój i harmonia. Uważajmy jednak na nierówności podłoża – miejscami mogą pojawiać się wystające korzenie drzew i luźne kamienie.

W połowie trasy, około 10 kilometra, napotykamy na punkt widokowy Mirador de la Sía, skąd rozpościera się zapierająca dech w piersiach panorama na dolinę Asón i okoliczne szczyty Picos de Europa. To idealne miejsce na dłuższy odpoczynek, piknik i sesję zdjęciową. Przy dobrej pogodzie widać stąd nawet ośnieżone wierzchołki gór oddalonych o kilkadziesiąt kilometrów. Wiatr wiejący od strony gór przynosi orzeźwienie, a widok na meandrującą rzekę poniżej jest po prostu magiczny.

Dalsza część szlaku prowadzi przez lasy dębowe, które wiosną i latem są pełne życia – śpiew ptaków, szelest liści i odgłosy drobnych zwierząt tworzą naturalną symfonię. Na tym odcinku spotkamy kilka niewielkich strumieni, które możemy przekroczyć po drewnianych kładkach. To również doskonałe miejsce do obserwacji ptaków, zwłaszcza sokołów wędrownych i jastrzębi, które często krążą nad głowami. Pamiętajmy, aby zachować ciszę i nie płoszyć dzikiej zwierzyny.

Ostatnie 5 kilometrów to powrót do Asón, który wiedzie przez malownicze winnice i sady jabłoniowe. To właśnie z tych jabłek produkuje się słynny cydr kantabryjski – sidra. Jeśli mamy ochotę, możemy zatrzymać się w jednej z lokalnych bodeg, aby skosztować tego orzeźwiającego napoju. Trasa kończy się w tym samym punkcie, co start, co jest wygodne dla osób podróżujących samochodem. Po zakończeniu wycieczki warto odwiedzić sam wodospad Salto del Asón, który o zachodzie słońca prezentuje się szczególnie pięknie.

Porady praktyczne: przed wyruszeniem sprawdźmy prognozę pogody – w Kantabrii deszcz potrafi spaść niespodziewanie. Zabierzmy ze sobą zapas wody (min. 1,5 litra na osobę), kurtkę przeciwdeszczową i krem z filtrem. Nawigacja GPS jest zalecana, choć szlak jest dobrze oznakowany żółtymi znakami. Dla rowerzystów polecam opony o szerokości co najmniej 40 mm, aby zapewnić komfort na szutrowych odcinkach. Trasa jest dostępna od wiosny do jesieni, ale zimą może być błotnista i śliska. Pamiętajmy też o zasadzie „Leave No Trace” – zabierajmy śmieci ze sobą i szanujmy przyrodę.