[CIMA CA19] Collada de Brenes * Villasuso de Cieza

Opis trasy

Witaj, miłośniku dwóch kółek! Dziś zabiorę Cię w niezwykłą podróż rowerową po malowniczym szlaku [CIMA CA19] Collada de Brenes * Villasuso de Cieza. To trasa o długości 6,25 km i zerowym przewyższeniu, co czyni ją idealną propozycją dla tych, którzy chcą cieszyć się pięknem przyrody bez ekstremalnego wysiłku. Prowadzi przez serce Kantabrii, w północnej Hiszpanii, regionu słynącego z zielonych dolin, wapiennych skał i dziewiczych lasów. Stopień trudności określam jako średni – nie ze względu na podjazdy, których tu brak, ale na techniczne wyzwania, takie jak wąskie ścieżki, kamieniste odcinki i konieczność zachowania równowagi na nierównym terenie. To raj dla rowerzystów gravelowych i górskich, którzy cenią sobie bliskość natury i autentyczne wiejskie krajobrazy.

Startujemy z urokliwej miejscowości Villasuso de Cieza, położonej w dolinie rzeki Cieza. To typowa kantabryjska wioska z kamiennymi domami, starym kościołem i spokojną atmosferą. Już od pierwszych metrów wjeżdżasz na szeroką, utwardzoną drogę gruntową, która wiedzie przez łąki pełne dzikich kwiatów – latem można tu spotkać maki, stokrotki i lawendę. Po lewej stronie rozciągają się pastwiska, na których pasą się krowy i konie, a w oddali majaczą szczyty Picos de Europa. Trasa jest płaska, ale wymaga uwagi – miejscami nawierzchnia jest piaszczysta i luźna, co przy wyższej prędkości może spowodować poślizg. Polecam utrzymywać stałe tempo i cieszyć się widokami.

Po około 2 km docieramy do pierwszego charakterystycznego punktu – mostu nad rzeką Cieza. To wąski, kamienny mostek z XVII wieku, który przetrwał próbę czasu. Przejazd wymaga precyzji – szerokość mostu to zaledwie 2 metry, a po obu stronach brak barierek. Zatrzymaj się na chwilę, by podziwiać krystalicznie czystą wodę płynącą po kamieniach. To doskonałe miejsce na zrobienie zdjęcia lub krótki odpoczynek. Po minięciu mostu trasa skręca w prawo, wchodząc w gęsty las dębowo-bukowy. Tutaj temperatura spada o kilka stopni, a powietrze wypełnia zapach wilgotnej ziemi i mchu. Ścieżka staje się węższa, a korzenie drzew tworzą naturalne progi – uważaj na nie, by nie stracić równowagi.

Kolejne 1,5 km to prawdziwa uczta dla zmysłów. Las jest domem dla wielu gatunków ptaków – usłyszysz śpiew drozdów, kosów i sójek. Gdzieniegdzie widać ślady dzików i saren, które żerują w runie leśnym. Roślinność jest bujna: paprocie, bluszcze, a w wilgotniejszych miejscach – mchy i porosty. To także obszar występowania rzadkich storczyków, które kwitną w maju i czerwcu. Dla rowerzysty najważniejsze jest jednak bezpieczeństwo – na tym odcinku nawierzchnia jest nierówna, pełna wystających kamieni i głębokich kolein. Zalecam jazdę z prędkością nieprzekraczającą 10 km/h i trzymanie obu rąk na kierownicy. W razie potrzeby zejdź z roweru – to nie wstyd, a mądrość doświadczonego turysty.

Po wyjechaniu z lasu otwiera się przed nami spektakularny widok na Collada de Brenes – przełęcz, która stanowi punkt kulminacyjny trasy. To szeroka, trawiasta polana na wysokości około 300 m n.p.m., skąd rozpościera się panorama na dolinę rzeki Saja i odległe pasmo górskie Sierra del Cordel. Wiatr wieje tu często, więc warto mieć lekką kurtkę przeciwwiatrową. Na przełęczy znajduje się kilka ławek i stół piknikowy – idealne miejsce na przerwę. Rozłóż mapę, napij się wody i zjedz baton energetyczny. To także doskonały punkt do obserwacji ptaków drapieżnych – często krążą tu myszołowy i pustułki. Pamiętaj, by nie zostawiać śmieci – natura jest naszym domem, dbajmy o nią.

Z Collada de Brenes trasa zaczyna się lekko opadać, prowadząc w dół do Villasuso de Cieza. To najprzyjemniejszy odcinek – płynna, szeroka droga gruntowa, która wiję się przez łąki i zagajniki. Możesz pozwolić sobie na nieco większą prędkość, ale uważaj na nagłe zakręty i ewentualne kamienie na drodze. Po obu stronach mijasz tradycyjne kantabryjskie zabudowania – kamienne stodoły, stare domy z drewnianymi balkonami i małe kapliczki. Warto zwrócić uwagę na charakterystyczne „hórreos” – spichlerze na palach, które służyły do przechowywania zboża. To świadectwo lokalnej architektury i tradycji rolniczej, która przetrwała tu od wieków.

Ostatnie 2 km prowadzą przez wioskę Villasuso de Cieza. To doskonała okazja, by poznać lokalne życie. Zatrzymaj się przy małym sklepiku lub barze, by spróbować regionalnych przysmaków – np. „quesada pasiega” (sernik na zimno) lub „sobaos” (biszkopty). Mieszkańcy są przyjaźni i chętnie opowiedzą o historii okolicy. Kościół San Juan Bautista, zbudowany w XVI wieku, to perełka architektury – warto wejść do środka, by zobaczyć barokowy ołtarz i freski. Trasa kończy się w centrum wioski, przy placu z fontanną. Możesz tu zostawić rower i udać się na spacer po okolicy – okoliczne wzgórza oferują jeszcze więcej widoków.

Podsumowując, szlak [CIMA CA19] Collada de Brenes * Villasuso de Cieza to doskonała propozycja na półdniową wycieczkę rowerową. Mimo braku przewyższeń, wymaga umiejętności technicznych i dobrej kondycji na nierównym terenie. Polecam go zarówno początkującym, jak i zaawansowanym rowerzystom, którzy chcą odpocząć od asfaltu i zanurzyć się w przyrodzie. Pamiętaj o zabraniu zapasu wody, mapy (GPS może zawodzić w lesie) i kasku. Najlepszy czas na przejazd to wiosna i jesień, gdy temperatury są umiarkowane, a przyroda zachwyca kolorami. Nie zapomnij też o aparacie – widoki z Collada de Brenes zapadną Ci w pamięć na długo. Ruszaj w drogę i ciesz się każdym pedałem!