Poo - Camarmeña - Poncebos

Opis trasy

Szlak Poo – Camarmeña – Poncebos to jedna z najbardziej malowniczych tras pieszych w sercu Pirenejów, oferująca niezapomniane widoki na wapienne szczyty, głębokie wąwozy i bujną roślinność. Rozpoczyna się w małej, górskiej wiosce Poo, położonej w regionie Asturia w północnej Hiszpanii, tuż przy granicy z Francją. Trasa o długości 17,71 km i zerowym przewyższeniu (co oznacza, że prowadzi głównie po płaskim terenie, ale z licznymi łagodnymi wzniesieniami i zejściami) jest klasyfikowana jako średnio trudna. Wymaga dobrej kondycji, ale nie jest technicznie wymagająca – idealna dla doświadczonych piechurów szukających spokoju i kontaktu z dziką przyrodą.

Pierwszy odcinek: Poo – Camarmeña wiedzie przez otwarte pastwiska i lasy dębowe, gdzie wiosną kwitną storczyki i pierwiosnki. Szlak jest dobrze oznakowany żółtymi znakami, a po około 2 godzinach marszu docieramy do wioski Camarmeña. To urokliwe miejsce, liczące zaledwie kilkanaście domów, słynie z tradycyjnej architektury asturyjskiej – kamienne chaty z łupkowymi dachami, otoczone polami uprawnymi. Warto zatrzymać się tutaj na chwilę, by podziwiać panoramę na masyw Picos de Europa, w tym słynny szczyt Naranjo de Bulnes (2519 m n.p.m.), który majestatycznie góruje nad doliną.

Drugi etap: Camarmeña – Poncebos prowadzi przez wąwóz rzeki Cares, znany jako Garganta del Cares – jeden z najbardziej spektakularnych wąwozów w Europie. Szlak wije się wzdłuż stromych ścian wapiennych, a w wielu miejscach trasa jest wykuta w skale, tworząc wąskie półki z metalowymi barierkami. To najbardziej ekscytująca część wędrówki, gdzie co kilka minut otwierają się zapierające dech w piersiach widoki na turkusową rzekę płynącą 200 metrów poniżej. W sezonie letnim można spotkać tu liczne ptaki drapieżne, takie jak sępy płowe czy orły przednie, które szybują nad wąwozem.

Przyroda na szlaku jest niezwykle różnorodna. W niższych partiach dominują lasy bukowe i dębowe, a wyżej – kosodrzewina i alpejskie łąki. Wiosną i latem kwitną tu goryczki, szarotki i liliowce, a jesienią lasy mienią się złotem i czerwienią. Wzdłuż rzeki Cares można spotkać wydry, a wśród skał – kozice pirenejskie. Warto zabrać lornetkę, by obserwować bogactwo ornitofauny: pluszcze, pliszki górskie i pomurniki to tylko niektóre z gatunków, które można tu spotkać. Szlak jest również domem dla rzadkich motyli, takich jak Apollo czy Modraszek gorysz.

Charakterystyczne punkty na trasie to przede wszystkim most wiszący nad rzeką Cares, który jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w regionie. Kolejnym punktem jest jaskinia Cueva del Cares, gdzie w okresie prehistorycznym mieszkali ludzie – w jej wnętrzu zachowały się ślady paleolitycznej osady. Warto również zwrócić uwagę na ruiny młyna wodnego w Poncebos, który niegdyś napędzał tartaki w dolinie. Na końcu trasy, w Poncebos, znajduje się małe muzeum etnograficzne, gdzie można poznać historię regionu i tradycje pasterskie.

Porady dla turystów: Najlepszym okresem na przejście szlaku jest wiosna (kwiecień–czerwiec) i jesień (wrzesień–październik), gdy temperatury są umiarkowane, a widoczność doskonała. Latem bywa bardzo gorąco, a wąwóz potrafi nagrzewać się do 35°C, dlatego koniecznie zabierzcie ze sobą co najmniej 2 litry wody na osobę oraz krem z filtrem UV. Buty trekkingowe z dobrą przyczepnością są obowiązkowe – niektóre odcinki są śliskie, zwłaszcza po deszczu. Warto też mieć kijki trekkingowe, które odciążą kolana podczas schodzenia. Pamiętajcie, że na trasie nie ma punktów z wodą pitną ani sklepów, więc całe zaopatrzenie musicie nieść ze sobą.

Logistyka i bezpieczeństwo: Szlak jest jednokierunkowy – najlepiej zostawić samochód w Poncebos i wrócić autobusem (kursuje w sezonie letnim) lub skorzystać z lokalnego przewoźnika, który zawozi turystów do Poo. Czas przejścia całej trasy to około 6–7 godzin, ale warto zarezerwować cały dzień, by móc robić przerwy na zdjęcia i podziwianie widoków. W przypadku nagłego załamania pogody (burze w górach są częste) należy schronić się w jaskiniach lub pod nawisami skalnymi – nigdy nie stawajcie na otwartej przestrzeni. Telefon komórkowy ma zasięg tylko w wyższych partiach, dlatego warto poinformować kogoś o planowanej trasie.

Podsumowując, szlak Poo – Camarmeña – Poncebos to prawdziwa perełka dla miłośników górskich wędrówek, łącząca w sobie dziką przyrodę, spektakularne widoki i elementy kulturowe. Jest to trasa, która dostarcza niezapomnianych wrażeń i pozwala w pełni docenić piękno Pirenejów. Zachęcam do odwiedzenia tego miejsca – to idealny wybór na weekendowy wypad lub dłuższe trekkingowe wakacje. Pamiętajcie tylko o odpowiednim przygotowaniu, a nagrodą będą widoki, które zostaną w Waszej pamięci na zawsze.