Vía Verde Santander-Mediterráneo (Tramo Calatayud)

Opis trasy

Vía Verde Santander-Mediterráneo, a w szczególności jej odcinek w okolicach Calatayud, to prawdziwa perełka wśród tras rowerowych w Aragonii. Ten 9-kilometrowy fragment, o zerowym przewyższeniu, jest idealnym wstępem do świata zielonych szlaków kolejowych. Trasa wiedzie dawnym nasypem kolejowym, który nigdy nie został ukończony, a dziś służy jako bezpieczna i malownicza droga dla rowerzystów, pieszych i rolkarzy. Stopień trudności określam jako średni, głównie ze względu na nawierzchnię – utwardzony żwir i tłuczeń, który wymaga nieco szerszych opon, ale jest w pełni przejezdny dla rowerów trekkingowych i górskich. To doskonała propozycja na rodzinny wypad, trening kondycyjny lub po prostu relaks na łonie natury, bez konieczności mierzenia się z podjazdami.

Trasa rozpoczyna się w miejscowości Calatayud, konkretnie w okolicy starego dworca kolejowego. Stąd kierujemy się na południowy wschód, podążając śladem nieistniejącej linii łączącej Santander z Morzem Śródziemnym. Już od samego startu otacza nas typowy dla regionu krajobraz – suche, wapienne wzgórza porośnięte makiem i lawendą, które wiosną i latem tworzą feerię barw. Przez pierwsze 3 kilometry jedziemy wzdłuż rzeki Jalón, której szum towarzyszy nam przez większość podróży. Po lewej stronie mijamy charakterystyczne, czerwonawe skały, które są pozostałością po dawnych osadach rzecznych. Nawierzchnia jest równa, a szerokość szlaku pozwala na swobodną jazdę obok siebie nawet dwóm rowerzystom.

Po około 4 kilometrach docieramy do pierwszego z dwóch tuneli na tym odcinku. Jest to tunel o długości około 200 metrów, wykuty w litej skale. Wewnątrz panuje całkowita ciemność, dlatego obowiązkowe jest posiadanie oświetlenia – nawet w słoneczny dzień. Po wyjeździe z tunelu naszym oczom ukazuje się spektakularny widok na wiadukt nad wąwozem Barranco de la Hoz. Ten kamienny most, zbudowany z lokalnego piaskowca, jest jednym z najpiękniejszych elementów całej Vía Verde. Zatrzymaj się tutaj na chwilę, aby zrobić zdjęcia i podziwiać panoramę doliny. To również doskonałe miejsce na krótki piknik – wokół rosną dzikie migdałowce i oliwki.

Dalsza część trasy prowadzi nas przez tereny rolnicze. Mijamy sady brzoskwiniowe, morelowe i winorośle, które są znakiem rozpoznawczym regionu Calatayud. W zależności od pory roku, można tu spotkać pracujących rolników lub po prostu cieszyć się widokiem dojrzewających owoców. Po około 6 kilometrach natrafiamy na drugi, krótszy tunel (około 80 metrów), który również wymaga oświetlenia. Warto zwrócić uwagę na charakterystyczne, pionowe ściany skalne po obu stronach szlaku – to idealne siedlisko dla sokołów wędrownych i pustułek, które często można tu zaobserwować.

Przyroda na tym odcinku Vía Verde jest niezwykle różnorodna. Oprócz typowo śródziemnomorskiej roślinności, jak rozmaryn, tymianek czy szałwia, spotkamy także gatunki typowe dla suchych, wapiennych zboczy. Wiosną i wczesnym latem kwitną tu dzikie storczyki, a latem dojrzewają jeżyny i dzikie figi. W runie leśnym, zwłaszcza w cieniu tuneli, można dostrzec paprocie i mchy. Jeśli masz szczęście, możesz natknąć się na zające, dziki (choć te rzadziej) lub jaszczurki wygrzewające się na nasłonecznionych kamieniach. Szlak jest również popularny wśród ornitologów – oprócz sokołów warto wypatrywać myszołowów, krogulców i gadożerów.

Ostatnie 2 kilometry trasy to łagodny zjazd w kierunku miejscowości Terrer. Szlak prowadzi tuż obok rzeki Jalón, która w tym miejscu tworzy malownicze zakola. Widać tu także pozostałości dawnych mostów i przepustów kolejowych. W Terrer trasa kończy się przy niewielkim parku, gdzie można odpocząć w cieniu drzew. Niestety, na tym odcinku nie ma zbyt wielu punktów gastronomicznych, dlatego zalecam zabranie własnego prowiantu i wody – szczególnie w upalne dni, gdy temperatura potrafi przekroczyć 35 stopni Celsjusza.

Podsumowując, Vía Verde Santander-Mediterráneo (Tramo Calatayud) to trasa, która łączy w sobie historię, przyrodę i przyjemność z jazdy na rowerze. Mimo niewielkiej długości, oferuje niezwykłe wrażenia – od mrocznych tuneli po słoneczne winnice. Dla rodzin z dziećmi polecam wycieczkę w jedną stronę (9 km) i powrót tą samą trasą, co daje łącznie 18 km łatwej jazdy. Dla bardziej zaawansowanych rowerzystów może to być jedynie przystanek na dłuższej wyprawie wzdłuż całej Vía Verde, która w przyszłości ma połączyć Kantabrię z Morzem Śródziemnym. Pamiętajcie o kasku, zapasie wody i dobrym humorze – ta trasa wynagrodzi was każdą minutę spędzoną na siodełku.