Les Collines du Vent

Opis trasy

Witaj w świecie, gdzie wiatr maluje krajobraz, a słońce nadaje mu złociste odcienie. Les Collines du Vent to nie jest zwykły szlak – to prawdziwa podróż przez prowansalskie wzgórza, gdzie każdy kilometr niesie ze sobą nowe doznania. Trasa o długości 38,17 km i zerowym przewyższeniu (co oznacza, że poruszamy się po płaskim terenie, idealnym dla początkujących i średnio zaawansowanych piechurów) prowadzi przez malownicze winnice, gaje oliwne i suche łąki. To szlak o średnim stopniu trudności, głównie ze względu na długość i ekspozycję na słońce, ale technicznie nie wymaga specjalistycznego przygotowania. Wędrówkę rozpoczynamy w małej wiosce Saint-Rémy-de-Provence, skąd kierujemy się na południe, mijając charakterystyczne kamienne murki i stare zagrody. Szlak jest dobrze oznakowany żółtymi znakami, a na trasie znajdziesz kilka punktów z wodą pitną.

Trasa wiedzie przez teren, który jest kwintesencją Prowansji. Po opuszczeniu wioski wkraczamy w obszar Mas des Collines, gdzie widać ślady dawnych osad rzymskich. To tutaj, w cieniu starych dębów, można odpocząć i posłuchać cykad. Kolejne kilometry prowadzą przez winnice Château des Vents, gdzie możesz skosztować lokalnych win (jeśli zaplanujesz postój). Po około 10 km natrafiasz na ruiny średniowiecznej kaplicy Notre-Dame du Vent, która jest jednym z najważniejszych punktów widokowych. Z jej tarasu rozciąga się panorama na Alpy Prowansalskie i dolinę rzeki Durance. To idealne miejsce na dłuższy odpoczynek i zrobienie zdjęć.

Przyroda na tym szlaku jest niezwykle bogata. Dominują tu niskie krzewy garrigue – lawenda, tymianek, rozmaryn, które w upalne dni intensywnie pachną. Wiosną można spotkać dzikie storczyki, a latem – królewskie motyle i jaszczurki. W powietrzu często szybują myszołowy i sokoły wędrowne. Gaje oliwne, które mijasz, są domem dla dzikich królików i lisów. Pamiętaj, że jest to obszar chroniony, więc nie zbaczaj z wytyczonej ścieżki i nie zrywaj roślin. Woda w strumieniach, które przecinasz, jest czysta, ale lepiej mieć własny zapas.

Charakterystycznym punktem trasy jest Fontaine des Trois Vents – źródło, które według lokalnych legend ma właściwości uzdrawiające. Znajduje się ono około 18 km od startu. Woda jest chłodna i orzeźwiająca, idealna do napełnienia bidonu. Kolejne 5 km prowadzi przez Plateau de la Crau, gdzie widać pozostałości dawnych pastwisk i kamienne szałasy pasterzy. To miejsce, gdzie wiatr wieje najsilniej – stąd nazwa szlaku. Warto mieć ze sobą cienką kurtkę przeciwwiatrową, nawet latem.

Około 25 km docieramy do Vallon des Pins – wąwozu porośniętego sosnami Aleppo. To jedno z najpiękniejszych miejsc na trasie, gdzie można schronić się przed słońcem. Szlak prowadzi wzdłuż suchego koryta rzeki, które wiosną wypełnia się wodą. Uważaj na luźne kamienie – mimo braku przewyższenia, teren jest miejscami nierówny. W tym odcinku warto założyć buty z dobrą przyczepnością. Po wyjściu z wąwozu otwiera się widok na wioskę Les Baux-de-Provence w oddali, co jest dobrym punktem orientacyjnym.

Ostatnie 10 km to powrót przez winnice i sady morelowe. To najłatwiejszy odcinek, ale może być męczący ze względu na monotonię. Polecam słuchanie audiobooka lub muzyki. W okolicy Domaine de la Vallée można zobaczyć stado kóz, które są hodowane na ser. Jeśli masz ochotę, możesz kupić lokalne specjały w małym sklepiku przy drodze. Szlak kończy się w Saint-Rémy-de-Provence, gdzie czekają restauracje i kawiarnie – idealne na regenerację.

Porady praktyczne: Zacznij wędrówkę o świcie (najlepiej o 6:00-7:00), aby uniknąć upałów. Zabierz co najmniej 2 litry wody na osobę, krem z filtrem SPF 50, kapelusz z szerokim rondem i zapasowe skarpety. Mimo braku przewyższenia, szlak jest długi, więc konieczne są wygodne buty trekkingowe – nie polecam sandałów. W sezonie (kwiecień-październik) na trasie są punkty z wodą, ale zawsze lepiej mieć własny zapas. Sprawdź prognozę pogody – wiatr może wzmagać się po południu. Nie zapomnij o powerbanku, bo zasięg komórkowy jest słaby na odcinku plateau.

Podsumowując, Les Collines du Vent to szlak dla tych, którzy chcą poczuć prawdziwą Prowansję – jej zapachy, widoki i ciszę. To trasa, która nie wymaga wspinaczki, ale daje satysfakcję z pokonania dystansu. Idealna dla grup przyjaciół, rodzin z nastolatkami i singli szukających kontaktu z naturą. Pamiętaj, że szlak jest otwarty przez cały rok, ale najlepsze miesiące to maj, czerwiec i wrzesień – w lipcu i sierpniu jest bardzo gorąco. Zostaw po sobie tylko ślady stóp, zabierz tylko zdjęcia. Ciesz się wędrówką!