Camin Reiau - Etapa 3

Opis trasy

Witaj na trzecim etapie Camin Reiau, jednej z najbardziej niezwykłych tras długodystansowych w sercu francuskich Alp Nadmorskich. Ta 16,5-kilometrowa pętla, pozbawiona znaczących przewyższeń, jest prawdziwym klejnotem dla miłośników pieszych wędrówek, którzy pragną połączyć umiarkowany wysiłek z głębokim zanurzeniem w dzikiej przyrodzie i historii regionu. Trasa ta, określana jako średnio trudna, wiedzie przez zróżnicowany teren – od kamienistych dróg po leśne ścieżki – oferując niezapomniane widoki na okoliczne szczyty i doliny. To idealna propozycja na całodniową wycieczkę, która nie wymaga ekstremalnej kondycji, ale nagradza bogactwem wrażeń.

Rozpoczynając wędrówkę, wkraczasz w świat surowych, wapiennych formacji skalnych, które przez tysiąclecia rzeźbiły wiatr i woda. Szlak początkowo wiedzie łagodnie wzdłuż starych, kamiennych murków, które niegdyś wyznaczały granice pastwisk. To właśnie tutaj, wśród niskich zarośli lawendy i tymianku, możesz poczuć esencję Prowansji. Powietrze jest czyste i przesycone aromatami dzikich ziół, a ciszę przerywa jedynie szelest liści i odległy dźwięk dzwonków owiec. Mimo braku dużych różnic wysokości, teren jest miejscami nierówny, dlatego zalecam dobre buty trekkingowe, które zapewnią stabilność na kamieniach.

Kluczowym elementem tego etapu są pozostałości średniowiecznej infrastruktury pasterskiej. Natkniesz się na ruiny starych bacówek (znanych jako „bergeries”), które służyły pasterzom przez stulecia. Niektóre z nich są doskonale zachowane, z kamiennymi dachami i łukowymi wejściami. To nie tylko świadectwo historii, ale także doskonałe miejsca na krótki odpoczynek w cieniu. Warto zabrać ze sobą latarkę czołową, aby zajrzeć do wnętrza tych budowli – często można tam znaleźć ślady dawnego życia, takie jak resztki drewnianych legowisk czy kamienne paleniska. Pamiętaj jednak, aby nie pozostawiać po sobie śmieci i szanować te cenne zabytki.

Przyroda na tym odcinku Camin Reiau jest niezwykle bogata i różnorodna. Wiosną i wczesnym latem łąki pokrywają się kobiercami kwiatów: od fioletowych dzwonków po żółte jaskry. Możesz spotkać sarny i jelenie, które często żerują na polanach o świcie i zmierzchu. Uważaj też na orły przednie, które szybują wysoko nad głowami – ich rozpiętość skrzydeł robi ogromne wrażenie. W niższych partiach szlaku gęste lasy dębowe i bukowe zapewniają przyjemny cień, a w ich runie można znaleźć grzyby, takie jak borowiki czy kurki (ale zbieraj je tylko, jeśli masz pewność co do gatunku!).

W połowie trasy, po około 8 kilometrach, szlak prowadzi przez malowniczą przełęcz Col de la Lune (Przełęcz Księżyca). To punkt kulminacyjny wędrówki, skąd rozpościera się panorama na całą dolinę rzeki Var oraz ośnieżone szczyty Alp Nadmorskich. To idealne miejsce na dłuższy postój i posiłek. Zabierz ze sobą lornetkę – z przełęczy możesz dostrzec nawet odległe miasteczka, takie jak Entrevaux czy Puget-Théniers. Wiatr na przełęczy bywa porywisty, więc warto mieć ze sobą lekką kurtkę przeciwwiatrową, nawet w upalny dzień.

Dalsza część szlaku wiedzie przez obszar chronionego krajobrazu, gdzie roślinność staje się coraz bardziej sucha i przystosowana do śródziemnomorskiego klimatu. Zobaczysz tu krzewy jałowca, dzikie róże i karłowate sosny. To doskonałe miejsce do obserwacji ptaków – szczególnie liczne są tu drozdy, kosy i pliszki górskie. Szlak jest dobrze oznakowany żółtymi znakami, ale w kilku miejscach może być nieco zamazany, dlatego polecam mieć przy sobie mapę w skali 1:25 000 lub aplikację GPS naładowaną w 100%. Nie ma tu źródeł wody, więc koniecznie zabierz minimum 2 litry płynów na osobę.

Pod koniec wędrówki, gdy będziesz wracać do punktu startowego, szlak prowadzi przez urokliwą wioskę Saint-Auban. To niewielka, kamienna osada z kościołem z XII wieku i wąskimi uliczkami, które zachowały średniowieczny charakter. To doskonałe miejsce, aby uzupełnić zapasy w lokalnym sklepiku (czynnym tylko w sezonie letnim) i napić się kawy na tarasie z widokiem na góry. Warto też spróbować lokalnych serów kozich, które są prawdziwym przysmakiem regionu. Pamiętaj, że wioska jest bardzo spokojna, więc nie spodziewaj się tłumów – to raczej miejsce do kontemplacji niż rozrywki.

Podsumowując, etap 3 Camin Reiau to trasa, która zachwyca swoją różnorodnością i głębią historyczną. Mimo braku dużych przewyższeń, wymaga dobrego przygotowania logistycznego i odpowiedniego obuwia. Polecam ją zarówno doświadczonym piechurom, jak i rodzinom z starszymi dziećmi (od 12 lat). Najlepszy okres na wędrówkę to maj-czerwiec oraz wrzesień-październik, gdy temperatury są umiarkowane, a przyroda prezentuje się najpiękniej. Pamiętaj o zasadzie „Leave No Trace” – zabierz ze sobą wszystkie śmieci i ciesz się tą niesamowitą podróżą w czasie i przestrzeni. To nie tylko spacer, to lekcja historii i geografii na żywo!