Castell de Riudabella

Opis trasy

Castell de Riudabella to niezwykle malownicza, aczkolwiek zaskakująco płaska trasa trekkingowa o długości 9,33 km, położona w południowej Francji, w regionie Oksytanii. Szlak ten, choć pozbawiony przewyższenia, oferuje wędrówkę o średnim stopniu trudności, głównie ze względu na nierówności terenu, kamieniste fragmenty oraz konieczność pokonywania przeszkód, takich jak strumienie czy gęste zarośla. Trasa wiedzie przez śródziemnomorski las, winnice i opuszczone kamienne budowle, prowadząc do ruin zamku Castell de Riudabella – XIII-wiecznej fortecy katarów, która góruje nad doliną rzeki Agly. To idealna propozycja dla miłośników historii, przyrody i spokojnych, ale wymagających technicznie wędrówek.

Rozpoczynając wędrówkę z niewielkiej miejscowości Maury (około 30 km na północny zachód od Perpignan), wkraczamy od razu w gęsty las dębów ostrolistnych i sosny alepskiej. Ścieżka, początkowo szeroka i dobrze utrzymana, szybko zwęża się, prowadząc przez suche, kamieniste zbocza. Po około 1,5 km docieramy do pierwszego punktu orientacyjnego – starego kamiennego krzyża, który według lokalnych przekazów upamiętnia średniowiecznych pątników. To doskonałe miejsce na krótki postój, by podziwiać widok na rozległe winnice Maury, słynące z produkcji win musujących metodą tradycyjną.

Kolejne 2 km to najbardziej urozmaicony odcinek trasy. Szlak wije się wzdłuż suchego koryta strumienia Riu de la Bena, który wiosną zamienia się w wartki potok. Należy zachować szczególną ostrożność na śliskich, omszałych kamieniach. Po minięciu mostku z bali (często zalanego po deszczach) wchodzimy w strefę garrigue – typowego śródziemnomorskiego zarośla z tymiankiem, lawendą i dzikim rozmarynem. Zapach tych ziół unosi się w powietrzu, a wśród skał można dostrzec legwany i jaszczurki perłowe. To także idealne miejsce na obserwację ptaków drapieżnych – często krążą tu pustułki i myszołowy.

Po około 4 km od startu ukazuje się główna atrakcja trasy – Castell de Riudabella. Zamek, wzniesiony w XIII wieku przez zakon templariuszy, a później przejęty przez katarów, stoi na stromym wapiennym cyplu. Mimo że obiekt jest w ruinie, zachowały się fragmenty murów obronnych, wieża strażnicza oraz podziemne cysterny na wodę. Wejście na dziedziniec jest możliwe, ale wymaga ostrożności – kamienie są luźne, a krawędzie murów niebezpieczne. Z tarasu zamkowego roztacza się panorama na Pireneje Wschodnie oraz dolinę Agly – widok ten wynagradza cały trud wędrówki.

Przyroda wokół zamku jest wyjątkowo bogata. Rośnie tu rzadki gatunek storczyka – Ophrys lutea oraz endemiczne dla tego regionu Centaurium riudabellae. W cieniu murów można spotkać sarny i dziki, a w górnych partiach lasu – orła przedniego. Warto zabrać lornetkę, by obserwować kolonie nietoperzy zamieszkujących szczeliny zamkowych murów. Ze względu na suchy mikroklimat, woda w strumieniach wysycha latem, dlatego zalecam zabranie co najmniej 2 litrów płynów na osobę.

Po zwiedzeniu zamku trasa zawraca tą samą drogą, ale można wybrać alternatywny wariant – pętlę wokół wzgórza (dodatkowe 1,5 km). Ta opcja prowadzi przez gaj dębów korkowych, gdzie miejscowi zbierają korę do produkcji korków do win. Ścieżka jest bardziej zacieniona, ale miejscami bardzo stroma i wymaga użycia rąk do utrzymania równowagi. Po zejściu do doliny wracamy do punktu startowego, mijając po drodze opuszczoną kapliczkę Saint-Jean z freskami z XIV wieku.

Podsumowując, Castell de Riudabella to trasa o średnim stopniu trudności, która łączy w sobie elementy historii, przyrody i fizycznego wyzwania. Mimo braku przewyższenia, kamieniste podłoże, odcinki wymagające balansu oraz konieczność pokonywania przeszkód sprawiają, że nie jest to spacer dla początkujących. Polecam wybrać się na nią wczesną wiosną lub jesienią, gdy temperatury są niższe, a przyroda najbardziej malownicza. Obuwie z dobrą przyczepnością, kijki trekkingowe i zapas wody to absolutne minimum. Szlak jest słabo oznakowany, dlatego warto pobrać mapę GPS lub korzystać z aplikacji outdoorowych. To jedno z tych miejsc, które na długo pozostaje w pamięci – surowe, dzikie i pełne tajemnic.