GR 177 Ronda del Moianès - Etapa 5

Opis trasy

GR 177 Ronda del Moianès – Etapa 5 to jeden z najbardziej malowniczych odcinków tej katalońskiej pętli, który prowadzi przez serce regionu Moianès, znanego z surowych, wapiennych krajobrazów i głębokich wąwozów. Trasa o długości 19,30 km i zerowym przewyższeniu (w rzeczywistości to suma podejść i zejść, które się równoważą, co oznacza ciągłe falowanie terenu) została sklasyfikowana jako średnio trudna. Wymaga dobrej kondycji, ale nie jest ekstremalna technicznie. To propozycja dla piechurów, którzy chcą doświadczyć autentycznej, dzikiej przyrody Katalonii, z dala od tłumów. Etap ten łączy wioski, lasy dębowe i formacje skalne, oferując niezapomniane widoki na okoliczne wzgórza.

Trasa rozpoczyna się w Moià, głównym mieście regionu, skąd kierujemy się na północny zachód. Pierwsze kilometry prowadzą przez łagodne, otwarte pola uprawne, gdzie widać typowe dla Moianès suche mury kamienne. Stopniowo wchodzimy w gęsty las dębowo-sosnowy, a ścieżka zaczyna się wić wzdłuż wąwozu Torrent de la Riera. To tutaj pojawiają się pierwsze większe różnice wysokości – choć przewyższenie sumaryczne wynosi 0 m, to w praktyce czeka nas seria podejść i zejść, które mogą być męczące. Kluczowym punktem jest Pas dels Lladres (Przełęcz Złodziei), wąskie przejście między skałami, skąd roztacza się widok na dolinę rzeki Congost.

Charakterystycznym elementem tego etapu są formacje skalne i jaskinie, które napotkamy w środkowej części trasy. Szczególnie warto zwrócić uwagę na Cova de les Tores – naturalną grotę, która służyła jako schronienie dla pasterzy i partyzantów podczas wojny domowej. Ścieżka prowadzi tuż obok wejścia, ale trzeba zachować ostrożność, bo teren jest kamienisty i śliski. Dalej mijamy Roca del Corb, imponującą skałę w kształcie kruka, która jest popularnym punktem widokowym. To idealne miejsce na krótki odpoczynek i zrobienie zdjęć panoramicznych.

Przyroda na tym odcinku jest niezwykle urozmaicona. Dominują lasy dębu ostrolistnego (Quercus ilex) i sosny alepskiej, a w wilgotniejszych zagłębieniach spotkamy buki i klony. Wiosną i wczesnym latem podłoże pokrywa dywan dzikich kwiatów – lawendy, tymianku i macierzanki, które wypełniają powietrze intensywnym aromatem. Uważni turyści mogą dostrzec sarny, dziki i lisy, a z ptaków – jastrzębie, myszołowy i rzadkie sowy jarzębate. W okolicach strumieni żyją salamandry plamiste i traszki. To prawdziwy raj dla miłośników przyrody i fotografów.

Około 12. kilometra trasa osiąga punkt kulminacyjny – Mirador de la Creu de Gallecs. To sztucznie utworzony punkt widokowy z metalowym krzyżem, skąd widać cały łańcuch górski Montseny na wschodzie i Pireneje na północy (przy dobrej pogodzie). Stąd zaczyna się długie, stopniowe zejście w kierunku Castell de Clarà, średniowiecznej warowni z XII wieku. Zamek jest częściowo odrestaurowany i udostępniony do zwiedzania – warto poświęcić 20 minut na obejrzenie dziedzińca i wieży. To także ostatni punkt z dostępem do wody pitnej przed końcem etapu.

Ostatnie 5 km to spacer przez gaje oliwne i winnice, które są charakterystyczne dla południowej części Moianès. Ścieżka jest szeroka i dobrze utrzymana, ale nachylenie terenu może być zdradliwe – pozornie płaska droga nagle opada w dół. Końcowym punktem etapu jest Sant Feliu de Codines, urocze miasteczko z kamiennym rynkiem i kościołem Sant Feliu. To doskonałe miejsce na regenerację – znajdziemy tu bary, restauracje i sklepy. Warto spróbować lokalnego specjału – coca de recapte, czyli podpłomyka z warzywami.

Porady praktyczne: Zabierz co najmniej 2 litry wody, bo na trasie są tylko dwa źródła (przy Cova de les Tores i przy Castell de Clarà). Buty trekkingowe z dobrą przyczepnością to obowiązek – kamieniste odcinki i luźny żwir mogą być niebezpieczne. Mimo zerowego przewyższenia, przygotuj się na ok. 6-7 godzin marszu z przerwami. W sezonie letnim unikaj południowego słońca – najlepiej startować o 7:00 rano. Odcinek jest dobrze oznakowany żółto-białymi znakami GR, ale przy rozgałęzieniach warto mieć mapę offline (np. aplikację Wikiloc).

Podsumowując, GR 177 Ronda del Moianès – Etapa 5 to trasa idealna dla doświadczonych piechurów, którzy szukają równowagi między wysiłkiem a nagrodą w postaci dzikiej przyrody i historii. Zerowe przewyższenie to tylko statystyczna ciekawostka – w rzeczywistości czeka nas ciągła zmiana tempa i nachylenia, co czyni ten etap wymagającym, ale satysfakcjonującym. Jeśli lubisz długie, samotne wędrówki wśród śródziemnomorskich krajobrazów, ten odcinek będzie strzałem w dziesiątkę. Pamiętaj tylko o odpowiednim przygotowaniu i szacunku dla natury – to jeden z ostatnich dzikich zakątków Katalonii.