GR 177 Ronda del Moianès - Etapa 2

Opis trasy

GR 177 Ronda del Moianès – Etapa 2 to jeden z najbardziej malowniczych odcinków tej katalońskiej trasy, która wiedzie przez serce regionu Moianès, w północno-wschodniej Hiszpanii, tuż przy granicy z Francją. Etap liczy 15,8 km i charakteryzuje się zerowym przewyższeniem, co jest rzadkością w górskich szlakach, ale nie oznacza to, że jest pozbawiony wyzwań. Trasa prowadzi po łagodnych wzgórzach, przez lasy śródziemnomorskie, łąki i wzdłuż suchych strumieni, oferując wędrowcom kontakt z dziką przyrodą i historią. To idealny wybór dla osób szukających spokojnego, ale angażującego trekkingu, bez ekstremalnych podbiegów. Stopień trudności określam jako średni – głównie ze względu na długość i konieczność dobrej orientacji w terenie, a nie na przewyższenia. Szlak jest dobrze oznakowany, ale w kilku miejscach może być nieco zarośnięty, co wymaga uwagi.

Trasa rozpoczyna się w Moià, historycznym miasteczku, które jest bramą do regionu. Pierwsze kilometry wiodą przez przedmieścia, gdzie można podziwiać tradycyjne katalońskie domy z kamienia i wąskie uliczki. Już po opuszczeniu zabudowań wkraczamy w gęste lasy dębów ostrolistnych (Quercus ilex) i sosen alepskich (Pinus halepensis). Ścieżka jest szeroka, żwirowa, idealna do marszu. W oddali słychać śpiew ptaków, a powietrze wypełnia zapach żywicy i dzikiego tymianku. To miejsce, gdzie czas zwalnia, a każdy krok przybliża do natury. Po około 3 km docieramy do pierwszego punktu orientacyjnego – Mas de la Roca, opuszczonego gospodarstwa, które świadczy o dawnym rolniczym charakterze tych ziem.

Kolejny odcinek to prawdziwa perełka przyrodnicza. Las staje się rzadszy, a ścieżka prowadzi przez otwarte przestrzenie – łąki kwietne, które wiosną i wczesnym latem pokrywają się dywanem maków, lawendy i dzikich orchidei. To raj dla botaników i fotografów. Warto zatrzymać się tutaj na chwilę, by zrobić zdjęcia lub po prostu wsłuchać się w szum wiatru. Na tym odcinku można spotkać sarny, dziki, a nawet lisy, które są ostrożne, ale dają się zaobserwować z daleka. Trasa jest płaska, ale słońce może dawać się we znaki – brak cienia na otwartych przestrzeniach to wyzwanie w upalne dni. Polecam zabrać kapelusz i krem z filtrem.

Około 8. kilometra docieramy do Riera de Malrubí, suchego koryta strumienia, które po deszczach zamienia się w rwący potok. To ważny punkt nawigacyjny – szlak przecina je, a następnie wspina się na niewielkie wzniesienie, skąd roztacza się widok na dolinę. W tym miejscu często można spotkać ptaki drapieżne, takie jak myszołowy czy pustułki, które krążą w poszukiwaniu zdobyczy. Ze względu na brak przewyższeń, ten fragment jest łatwy technicznie, ale wymaga dobrej kondycji ze względu na długość marszu. Pamiętaj, aby regularnie nawadniać organizm – woda w plecaku to podstawa.

Dalsza część trasy wiedzie przez gaj dębów korkowych (Quercus suber), które są charakterystyczne dla tego regionu. Ich kora, o grubości kilku centymetrów, jest regularnie zbierana do produkcji korków do win. Spacer wśród tych majestatycznych drzew to niezwykłe doświadczenie – światło przebija się przez korony, tworząc grę cieni i plam słonecznych. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na ślady działalności człowieka: stare kamienne mury, które niegdyś wyznaczały granice pól, oraz pozostałości po węglarzach, którzy wypalali tu węgiel drzewny. To żywa lekcja historii regionu.

Po minięciu gaju dębów korkowych szlak prowadzi w kierunku Sant Feliu de Codines, małej wioski, która jest punktem końcowym etapu. Ostatnie 3 km to łagodne zejście przez pola uprawne, gdzie miejscowi rolnicy hodują winorośl i oliwki. W oddali widać białe domy z czerwoną dachówką – typowy widok katalońskiej wsi. Przed wejściem do wioski mijamy kapliczkę Sant Pere, małą romańską budowlę z XII wieku, która jest doskonale zachowana. To idealne miejsce na krótki odpoczynek i refleksję przed zakończeniem wędrówki. W samej wiosce można znaleźć kilka barów i sklepów, gdzie uzupełnisz zapasy.

Podsumowując, GR 177 Ronda del Moianès – Etapa 2 to trasa, która zachwyca różnorodnością krajobrazu i bogactwem przyrody. Mimo braku przewyższeń, wymaga dobrego przygotowania – długość 15,8 km to około 4-5 godzin marszu w umiarkowanym tempie. Polecam start wcześnie rano, aby uniknąć upałów, i zabranie ze sobą mapy lub aplikacji GPS, ponieważ w niektórych miejscach oznakowanie może być słabo widoczne. Buty trekkingowe z dobrą przyczepnością są obowiązkowe – na kamienistych odcinkach łatwo o poślizg. To szlak dla każdego, kto pragnie połączyć aktywność fizyczną z poznawaniem dzikiej, nieujarzmionej natury Katalonii.