De lacs en volcans

Opis trasy

De lacs en volcans to niezwykła, licząca 21 kilometrów trasa rowerowa o średnim stopniu trudności, która wiedzie przez serce francuskiego regionu Owernii – krainy uśpionych wulkanów i krystalicznie czystych jezior. Szlak ten, pozbawiony znaczących przewyższeń (0 m różnicy wzniesień), jest idealny dla średnio zaawansowanych rowerzystów, którzy pragną połączyć aktywność fizyczną z obcowaniem z dziką przyrodą i zapierającymi dech w piersiach krajobrazami. Trasa rozpoczyna się w malowniczej miejscowości Le Mont-Dore, u podnóża masywu Sancy, i prowadzi przez obszar Regionalnego Parku Przyrody Wulkanów Owernii (Parc Naturel Régional des Volcans d'Auvergne). To właśnie tutaj, na szlaku, można doświadczyć unikalnego mikroklimatu, gdzie powietrze przesycone jest zapachem lawy, a widok na stożki wulkanów, takie jak Puy de Sancy (najwyższy szczyt Owernii), towarzyszy niemal na każdym kroku.

Pierwszy etap trasy wiedzie przez lasy bukowe i świerkowe, które stopniowo ustępują miejsca rozległym łąkom górskim. To właśnie tutaj, na wysokości około 1200 m n.p.m., znajduje się pierwszy z wielu punktów widokowych – Col de la Croix Saint-Robert. Z tego miejsca roztacza się panorama na cały łańcuch wulkanów Chaîne des Puys, w tym na słynne Puy de Dôme. Szlak jest tu dobrze utrzymany, o nawierzchni szutrowej i asfaltowej, co sprawia, że jazda jest komfortowa nawet dla rowerów trekkingowych. Warto zatrzymać się na chwilę, by podziwiać kontrast pomiędzy zielonymi zboczami a ciemnymi, bazaltowymi skałami, które są świadectwem milionów lat aktywności wulkanicznej.

Kolejny odcinek trasy prowadzi wzdłuż brzegów jeziora Lac de Guéry – najwyżej położonego naturalnego jeziora w Owernii (1244 m n.p.m.). To prawdziwa perła tego szlaku. Woda w jeziorze ma niezwykły, szmaragdowy kolor, a wokół niego rozciągają się torfowiska i wrzosowiska. To doskonałe miejsce na krótki postój – można tu spotkać sarny, jelenie, a nawet dziki, które często wychodzą na brzeg o poranku. Trasa wokół jeziora jest płaska i łatwa, co pozwala na swobodne podziwianie krajobrazu. Warto pamiętać, że w sezonie letnim (od czerwca do sierpnia) jezioro jest popularnym miejscem wśród wędkarzy i miłośników kajaków, ale ruch rowerowy jest tu nadal spokojny.

Po minięciu jeziora szlak wchodzi w głąb lasów sosnowych i modrzewiowych, które są domem dla rzadkich gatunków ptaków, takich jak głuszec czy cietrzew. To właśnie tutaj, na wysokości około 1300 m n.p.m., trasa osiąga swój najwyższy punkt – Plateau de la Banne d'Ordanche. Z tego wierzchowiny rozciąga się widok na cały masyw Sancy, a w pogodne dni można dostrzec nawet oddalone o 50 km Puy Mary. Szlak jest tu nieco bardziej kamienisty, ale nadal przejezdny dla rowerów górskich. Warto założyć kask i rękawiczki, ponieważ na niektórych odcinkach występują luźne kamienie, które mogą stanowić wyzwanie dla mniej doświadczonych rowerzystów.

Z plateau trasa opada łagodnie w kierunku Lac de Servières – kolejnego, mniejszego jeziora pochodzenia wulkanicznego, które powstało w kraterze wygasłego wulkanu. To miejsce jest szczególnie urokliwe o świcie, gdy mgła unosi się nad taflą wody, a w oddali słychać pohukiwanie puchaczy. Wokół jeziora znajdują się liczne punkty widokowe, a także małe schronisko turystyczne, gdzie można napić się kawy i zjeść lokalny ser – Saint-Nectaire. To również doskonałe miejsce na piknik, ale pamiętaj, aby zabrać ze sobą śmieci – park jest objęty ścisłą ochroną.

Ostatnie kilometry szlaku prowadzą przez łąki pełne dzikich kwiatów – wiosną i latem można tu podziwiać goryczki, arniki górskie i storczyki. To również teren, na którym często pasą się owce i krowy rasy Salers, które nadają krajobrazowi sielskiego charakteru. Szlak kończy się w miejscowości La Bourboule, słynącej z termalnych źródeł i eleganckiej architektury z XIX wieku. To idealne miejsce na regenerację po wysiłku – wizyta w lokalnym spa lub kąpiel w basenie termalnym to doskonałe zwieńczenie dnia.

Pod względem technicznym trasa De lacs en volcans jest klasyfikowana jako średnio trudna, głównie ze względu na długość (21 km) i urozmaiconą nawierzchnię. Choć przewyższenie wynosi 0 m, to trasa nie jest całkowicie płaska – występują na niej łagodne podjazdy i zjazdy, które wymagają dobrej kondycji. Zalecany rodzaj roweru to MTB lub rower trekkingowy z szerokimi oponami, ponieważ na niektórych odcinkach (szczególnie wokół jezior) nawierzchnia jest szutrowa i może być błotnista po deszczu. Dla osób z mniejszym doświadczeniem polecamy rower elektryczny, który ułatwi pokonanie trasy bez nadmiernego zmęczenia.

Praktyczne porady: Najlepszy czas na przejechanie szlaku to maj-październik, kiedy warunki pogodowe są stabilne, a szlaki są w pełni dostępne. W lipcu i sierpniu należy spodziewać się większego ruchu turystycznego, szczególnie w weekendy. Pamiętaj o zabraniu mapy topograficznej (IGR 1:25 000) lub aplikacji z GPS-em, ponieważ w lesie sygnał komórkowy bywa słaby. Koniecznie zaopatrz się w wodę (minimum 1,5 litra na osobę) i przekąski energetyczne, ponieważ na trasie jest tylko jeden punkt gastronomiczny (przy Lac de Servières). Nie zapomnij też o kremie z filtrem UV i okularach przeciwsłonecznych – na wysokości promienie UV są znacznie silniejsze. Szlak jest oznakowany żółtymi znakami z symbolem roweru, ale w kilku miejscach (szczególnie na skrzyżowaniach leśnych) łatwo zbłądzić, dlatego warto mieć naładowany telefon z mapą offline. Podsumowując, De lacs en volcans to trasa, która łączy w sobie piękno przyrody, historię wulkaniczną i sportowe wyzwanie – idealna dla każdego, kto chce poczuć magię Owernii na dwóch kółkach.