GTV VTT Étape 4 : Aurel => Saint-Saturnin-les-Apt

Opis trasy

Witaj, pasjonacie dwóch kółek! Jako twój przewodnik po najpiękniejszych zakątkach Europy, zapraszam cię na czwarty etap legendarnej trasy Grande Traversée du Vaucluse à Vélo (GTV VTT). To odcinek, który łączy w sobie surowy urok górskich przełęczy z łagodnością lawendowych pól i winnic. Startujemy w malowniczym Aurel, a meta czeka w historycznym Saint-Saturnin-lès-Apt. Długość 53,9 km i przewyższenie 0 m (choć w rzeczywistości trasa obfituje w liczne podjazdy i zjazdy) czynią ten etap idealnym dla średnio zaawansowanych rowerzystów górskich. Przygotuj się na intensywną dawkę endorfin, zmagania z wiatrem i nagrody w postaci spektakularnych widoków na masyw Mont Ventoux. To nie jest przejażdżka po płaskim – to prawdziwa przygoda, która wymaga dobrej kondycji i odpowiedniego sprzętu. Pamiętaj, że trasa wiedzie głównie przez drogi szutrowe i leśne dukty, więc opony o szerokości co najmniej 2,2 cala będą twoim najlepszym przyjacielem.

Wyruszając z Aurel, małej wioski położonej u stóp Ventoux, od razu zanurzasz się w krajobrazie poprzecinanym wąwozami i suchymi łąkami. Pierwsze kilometry to stopniowe wznoszenie się w kierunku przełęczy Col de la Ligne (1020 m n.p.m.). Droga jest kamienista, miejscami techniczna, ale nagroda czeka na szczycie – panorama na Dentelles de Montmirail i odległe Alpy. To tutaj często wieje silny, chłodny wiatr, więc warto mieć pod ręką wiatrówkę. Po pokonaniu przełęczy czeka cię długi, przyjemny zjazd w kierunku wioski Sault. Uważaj na luźne kamienie na zakrętach – to typowa pułapka na nieostrożnych rowerzystów. Zjazd jest szybki, ale wymaga pełnej koncentracji. Po około 12 km od startu dotrzesz do Sault, znanego jako „stolica lawendy”. To idealne miejsce na krótki postój – lokalne targi oferują miód lawendowy i świeże owoce. Pamiętaj, aby uzupełnić bidony, bo przed tobą kolejne wyzwanie.

Opuszczając Sault, kierujesz się na południe, w stronę masywu Monts de Vaucluse. Ten odcinek to prawdziwy test wytrzymałości – czeka cię seria krótkich, ale stromych podjazdów, które prowadzą przez gęste lasy sosnowe i dębowe. Ścieżka jest wąska, miejscami poprzecinana korzeniami drzew, co wymaga precyzyjnego manewrowania. Zwróć uwagę na dziką przyrodę – możesz spotkać sarny, a nawet dziki, które często żerują w pobliżu strumieni. Po około 25 km natkniesz się na ruiny opactwa Notre-Dame de Sénanque, które choć nie leży bezpośrednio na trasie, warto zrobić małe objazd (dodatkowe 3 km). To XII-wieczne opactwo cystersów, otoczone polami lawendy, jest jednym z najczęściej fotografowanych miejsc w Prowansji. Jeśli zdecydujesz się na tę pętlę, pamiętaj, że droga dojazdowa jest bardzo stroma i kamienista – lepiej zejść z roweru i poprowadzić go pieszo.

Kontynuując główną trasę, wkrótce dotrzesz do punktu widokowego na płaskowyżu Albion. To miejsce o strategicznym znaczeniu – podczas zimnej wojny stacjonowały tu francuskie siły nuklearne. Dziś to spokojny, wietrzny obszar, z którego rozciąga się widok na całą dolinę rzeki Calavon. Na tym odcinku trasa prowadzi przez otwarte, nasłonecznione tereny, więc koniecznie zastosuj krem z filtrem UV. W oddali widać już charakterystyczną sylwetkę Saint-Saturnin-lès-Apt, ale droga jeszcze zaskoczy cię kilkoma technicznymi sekcjami. Około 10 km przed metą czeka cię zjazd przez wąwóz Combe de Lourmarin – to jeden z najpiękniejszych fragmentów etapu. Ściany wąwozu porośnięte są mchem i paprociami, a w powietrzu unosi się zapach wilgotnej ziemi. Uważaj na rowerzystów jadących pod górę – ścieżka jest wąska, a widoczność ograniczona.

Ostatnie kilometry prowadzą przez winnice i gaje oliwne, które są wizytówką regionu Apt. To łagodny, pagórkowaty teren, idealny do regeneracji sił przed finałem. Wjeżdżając do Saint-Saturnin-lès-Apt, od razu poczujesz atmosferę średniowiecznej Prowansji. Wąskie, brukowane uliczki, kamienne domy i romański kościół św. Saturnina (XI wiek) tworzą niepowtarzalny klimat. Meta znajduje się na placu przed ratuszem, gdzie często organizowane są lokalne targi. Jeśli masz czas, koniecznie spróbuj lokalnego specjału – owoców kandyzowanych z Apt, które są znane w całej Francji. Pamiętaj, aby sprawdzić ciśnienie w oponach i stan hamulców przed kolejnym etapem – trasa do Gordes będzie wymagająca.

Ocena trudności tego etapu to solidne „średnia” z tendencją do trudniejszej. Mimo że przewyższenie teoretyczne wynosi 0 m, w rzeczywistości suma podjazdów przekracza 1200 m. Najbardziej wymagający jest odcinek między Sault a płaskowyżem Albion, gdzie nachylenie dochodzi do 12%. Technicznie trasa nie jest ekstremalna, ale wymaga dobrej kontroli nad rowerem na kamienistych zjazdach. Polecam ten etap osobom, które mają już za sobą co najmniej 500 km w terenie górskim. Dla początkujących może być frustrujący ze względu na długość i zmienność nawierzchni. Pamiętaj o zabraniu zestawu naprawczego – przebicia są częste, szczególnie na ostrych kamieniach w okolicy Aurel.

Przyroda na tym odcinku to prawdziwy kalejdoskop. Od suchych, wapiennych stoków porośniętych tymiankiem i rozmarynem, przez gęste lasy bukowe, aż po bujne łąki pełne dzikich orchidei. Wiosną i wczesnym latem powietrze wypełnia zapach lawendy, a latem dochodzi do tego aromat dojrzewających winogron. Jeśli masz szczęście, możesz dostrzec orła przedniego krążącego nad płaskowyżem Albion. W niższych partiach często spotyka się zaskrońce i jaszczurki zielone. Pamiętaj, aby nie zbaczać z wyznaczonej trasy – w regionie tym występują obszary chronione, gdzie obowiązuje zakaz wstępu. Szanuj przyrodę i nie zostawiaj śmieci – to nasza wspólna odpowiedzialność.

Porady praktyczne na zakończenie: zacznij etap wcześnie rano, najlepiej przed 7:00, aby uniknąć południowego upału. W sierpniu temperatura w dolinach może przekraczać 35°C. Zabierz ze sobą co najmniej 2 litry wody i izotoniczne napoje – na trasie są tylko dwa punkty z wodą pitną (w Sault i na płaskowyżu Albion). Jedzenie: lekkie, ale kaloryczne batony energetyczne, suszone owoce i orzechy. Unikaj ciężkich posiłków przed podjazdami. Co do sprzętu: obowiązkowo kask, rękawiczki z długimi palcami (chronią przed otarciami) i okulary przeciwsłoneczne z polaryzacją. Telefon komórkowy naładowany i zapisany numer lokalnego pogotowia górskiego (15 we Francji). Na koniec – ciesz się każdym metrem tej trasy! To nie tylko wyzwanie fizyczne, ale przede wszystkim podróż przez historię, kulturę i dziką naturę Prowansji. Do zobaczenia na szlaku!