Les lacs par le bord sud du plateau

Opis trasy

Witaj w sercu francuskiego masywu górskiego, gdzie czeka na Ciebie wyjątkowa przygoda piesza – szlak „Les lacs par le bord sud du plateau”. Ta trasa o długości 17 km, choć pozbawiona znaczących przewyższeń, oferuje niezwykłe bogactwo krajobrazów i wymaga od wędrowca średniego stopnia przygotowania. Wyobraź sobie marsz wzdłuż południowej krawędzi rozległego płaskowyżu, gdzie co kilkaset metrów otwierają się zapierające dech w piersiach widoki na krystalicznie czyste jeziora. To nie jest zwykły spacer – to podróż przez mozaikę alpejskich ekosystemów, gdzie każdy krok przybliża Cię do dzikiej, nieskażonej natury. Trasa prowadzi głównie po dobrze utrzymanych ścieżkach gruntowych i skalistych partiach, ale bądź przygotowany na nierówności i miejscami kamieniste odcinki, które wymagają stabilnego obuwia i uwagi.

Szlak rozpoczyna się w malowniczej miejscowości u podnóża płaskowyżu, skąd szybko wchodzisz na otwartą przestrzeń. Pierwsze kilometry prowadzą łagodnym stokiem w górę, ale wkrótce teren się wypłaszcza i wkraczasz na południowy kraniec plateau. To tutaj zaczyna się magia – po lewej stronie ciągnie się pasmo niższych wzgórz, a po prawej, w dole, błyszczy pierwsze z jezior. Lac de la Croix to punkt obowiązkowy na trasie, otoczony bujną roślinnością alpejską. Woda jest tu tak przejrzysta, że przy bezwietrznej pogodzie widać dno na głębokości kilku metrów. Wokół jeziora rosną kępy kosodrzewiny i dzikich róż, a w oddali słychać świst świstaków ostrzegających się nawzajem przed intruzem. To idealne miejsce na pierwszy, krótki postój – napij się wody, zrób zdjęcia i wsłuchaj się w ciszę przerywaną tylko szumem wiatru.

Kontynuując wędrówkę w kierunku wschodnim, wkraczasz w obszar bardziej skalisty, gdzie ścieżka wije się między głazami narzutowymi a niskimi murawami. To właśnie tutaj, po około 5 km od startu, napotkasz Lac du Miroir – jezioro o niemal idealnie okrągłym kształcie, które w słoneczne dni odbija niebo jak lustro. Zjawisko to jest szczególnie widoczne wczesnym rankiem lub późnym popołudniem, gdy promienie słońca padają pod niskim kątem. Wokół jeziora możesz dostrzec ślady bytowania kozic – ich charakterystyczne odciski kopyt na wilgotnej ziemi. Pamiętaj, aby nie schodzić ze szlaku – te tereny są objęte ochroną, a delikatna roślinność łatwo ulega zniszczeniu. Z tego miejsca roztacza się również widok na południowe zbocza, gdzie w oddali majaczą szczyty sięgające 3000 m n.p.m.

Kolejne 4 km to najbardziej wymagający odcinek trasy, choć wciąż bez przewyższeń. Ścieżka prowadzi wzdłuż krawędzi płaskowyżu, która miejscami jest bardzo wąska, a po jednej stronie znajduje się strome urwisko. Uwaga na osuwiska! Po deszczach niektóre fragmenty mogą być śliskie, dlatego zalecam używanie kijków trekkingowych dla lepszej stabilności. To właśnie tutaj, na wysokości około 2200 m n.p.m., możesz podziwiać Lac des Cygnes – dzikie jezioro o nieregularnym kształcie, otoczone polami kamieni i rzadkimi gatunkami mchów. Woda ma tu oliwkowy odcień ze względu na wysoką zawartość minerałów. Wokół jeziora często żerują orły przednie – jeśli będziesz miał szczęście, zobaczysz je krążące nad głową. Zatrzymaj się na chwilę, usiądź na płaskim głazie i po prostu oddychaj – powietrze jest tu tak czyste, że czuć w nim zapach żywicy i wilgotnej ziemi.

Po minięciu Lac des Cygnes trasa skręca lekko na północny zachód i prowadzi przez rozległe łąki alpejskie. To jedno z najbardziej malowniczych miejsc na całym szlaku – w sezonie letnim (czerwiec–sierpień) łąki pokrywają się dywanem kwiatów: goryczek, szarotek, dzwonków alpejskich i różaneczników. Uważaj na pszczoły i trzmiele – są tu bardzo liczne, ale nieagresywne, jeśli nie naruszysz ich spokoju. W tym fragmencie szlaku napotkasz także kilka niewielkich strumieni, które latem są łatwe do przekroczenia, ale wiosną, po roztopach, mogą być wezbrane. Warto mieć ze sobą mapę i kompas, ponieważ w gęstej mgle (która potrafi spaść nagle) orientacja w terenie staje się trudna. Na szczęście główna ścieżka jest dobrze oznakowana żółtymi znakami, ale bocznych dróżek jest wiele – łatwo zboczyć z kursu.

Około 12. kilometra docierasz do Lac du Plateau – największego jeziora na trasie, o powierzchni około 15 hektarów. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek i posiłek. Brzegi jeziora są częściowo porośnięte trzciną, a w wodzie można dostrzec pstrągi potokowe. Jeśli masz lornetkę, przyjrzyj się przeciwnemu brzegowi – często można tam zobaczyć sarny lub jelenie przychodzące do wodopoju. Wokół jeziora znajduje się kilka naturalnych ławek – płaskich głazów idealnych do siedzenia. Pamiętaj, aby zabrać ze sobą zapas wody, ponieważ na trasie nie ma źródeł pitnych (woda z jezior wymaga przegotowania lub uzdatnienia). To także dobre miejsce na sprawdzenie prognozy pogody – jeśli widzisz ciemne chmury nadciągające od południa, lepiej przyspieszyć marsz, bo burze w górach są gwałtowne i niebezpieczne.

Ostatnie 5 km szlaku to powrót w kierunku punktu startowego, ale nie myśl, że to nudny finisz. Trasa wiedzie teraz przez las limbowy – rzadki ekosystem, gdzie rosną sosny limby, które mogą żyć nawet 1000 lat. Ich charakterystyczne, poskręcane konary tworzą niezwykły, niemal bajkowy krajobraz. Pod nogami masz miękkie runo leśne z igliwia i mchów, a w powietrzu unosi się korzenny zapach żywicy. W tym odcinku szlaku możesz natknąć się na dzikie zwierzęta – lisy, kuny, a nawet rysie, choć te ostatnie są bardzo płochliwe. Uwaga na korzenie i wystające kamienie – leśna ścieżka jest wąska i miejscami poprzecinana strumieniami. Wychodząc z lasu, ponownie widzisz pierwsze jezioro z początku trasy – Lac de la Croix – i po chwili docierasz do parkingu lub wioski, skąd startowałeś. Całość zajmuje przeciętnemu turyście od 5 do 7 godzin, w zależności od tempa i długości postojów.

Podsumowując, szlak „Les lacs par le bord sud du plateau” to doskonała propozycja dla osób, które chcą doświadczyć różnorodności alpejskiej przyrody bez konieczności pokonywania dużych przewyższeń. Mimo braku różnic wysokości, trasa ma charakter średnio trudny ze względu na długość (17 km) i nierówny teren. Porady praktyczne: zabierz co najmniej 2 litry wody na osobę, kurtkę przeciwdeszczową (nawet w słońcu), nakrycie głowy, krem z filtrem UV, mapę (np. IGN 1:25 000) oraz apteczkę. Unikaj wędrówki w pełnym słońcu w godzinach 12:00–15:00 – najlepiej ruszyć wcześnie rano. Szlak jest dostępny od czerwca do października, ale w wyższych partiach śnieg może zalegać do połowy lipca. Sprawdź lokalne ostrzeżenia przed wyjściem. Życzę Ci niezapomnianych wrażeń i bezpiecznej wędrówki – te jeziora na długo pozostaną w Twojej pamięci!