Chemin de Szombathely, Moûtiers - Pontcharra
📍 FR

Chemin de Szombathely, Moûtiers - Pontcharra

🥾 0 przejść 🧭 0 tripów 📍 0 pinesek 📸 0 zdjęć
⚠️ Aktualne ostrzeżenia społeczności
rozwiń ▾

⛰️ Profil wysokościowy

Ładowanie profilu...
🎒 Info praktyczne

POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.

Ładowanie…
📏
58,28
km
🟡
Średnia
trudność
🔴
kolor szlaku
🥾
Pieszo / Trekking
aktywność
🌍
FR
lokalizacja
--°
teraz
Zaloguj się
Aplikacja
Zaloguj się, aby utworzyć trip
Osoby, które przeszły
0
Łącznie km
0
km zgłoszonych
Tripy na szlaku
0
Aktywne: 0
Aktywne pineski
0
🥾 Kto przeszedł ten szlak

Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.

🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku

Brak tripów opartych o ten szlak.

🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku

Bór wysokogórski i Karpacki las mieszany górski (LMG)

Górski ekosystem z dominacją buka karpackiego, świerka i jodły, zapewniający gęstą osłonę przed wiatrem.

📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:

🌲 Świerk pospolity (Picea abies) 48%
🍂 Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) 32%
🌲 Jodła pospolita (Abies alba) 14%
🌳 Jawor i Jesion (Acer pseudoplatanus) 6%

🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:

🌱 Borówka brusznica
Vaccinium vitis-idaea
Czerwone kwaskowate owoce, liście bogate w garbniki.
🌱 Wietlica samicza (paproć)
Athyrium filix-femina
Typowa dla wilgotnych zboczy górskich.
🌱 Pokrzyk wilcza jagoda
Atropa belladonna
Gatunek chroniony i trujący, spotykany na porębach.
🌱 Dziewięćsił bezłodygowy
Carlina acaulis
Górska roślina zamykająca koszyczek przed deszczem.

🍄 Występujące grzyby jadalne:

🍄 Borowik ceglastopory 🍄 Rydz mleczaj 🍄 Borowik szlachetny 🍄 Pieprznik jadalny
Zarządca terenu leśnego
Obszar RDLP Katowice (RDLP w Katowice)
📞 +48 32 609 45 00 · ✉️ [email protected]
🌐 Strona Lasów Państwowych

Opis trasy

Chemin de Szombathely to jeden z najbardziej fascynujących, a zarazem niedocenianych szlaków długodystansowych w Alpach Francuskich. Łączy miejscowości Moûtiers i Pontcharra, oferując wędrówkę o długości 58,28 km, która wiedzie przez malownicze doliny Savoyi i Dauphiné. Trasa ta, choć nie posiada znaczących przewyższeń (0 m różnicy wysokości), stanowi wyzwanie ze względu na swoją długość i konieczność dobrego planowania. Jest to szlak o średnim stopniu trudności, odpowiedni dla doświadczonych piechurów, którzy cenią sobie długie, wielogodzinne marsze w zróżnicowanym terenie. Co ważne, Chemin de Szombathely nie jest typową górską wspinaczką – to raczej płaska, ale niezwykle urozmaicona trasa, która pozwala w pełni docenić alpejski krajobraz bez konieczności pokonywania stromych podejść.

Szlak rozpoczyna się w Moûtiers, historycznym mieście u zbiegu rzek Doron de Bozel i Isère. To tutaj, w cieniu majestatycznych szczytów Vanoise, wędrowcy wyruszają w kierunku południowo-zachodnim. Pierwsze kilometry prowadzą wzdłuż rzeki Isère, przez tereny rolnicze i małe wioski, takie jak La Bathie czy Frontenex. Krajobraz jest tu łagodny, pełen sadów jabłoniowych i pól lawendy, które w lecie nadają okolicy niezwykłego aromatu. Trasa jest dobrze oznakowana, a nawierzchnia – głównie utwardzone drogi polne i ścieżki – sprawia, że marsz jest komfortowy nawet przy gorszej pogodzie.

W miarę postępu wędrówki, około 15. kilometra, szlak wkracza w bardziej dzikie rejony, gdzie dominują lasy mieszane z przewagą buka i sosny. To idealne miejsce na obserwację ptaków – można tu spotkać orła przedniego czy sokoła wędrownego. W dolinach, przez które przepływa Isère, często pojawiają się mgły, które nadają okolicy tajemniczego charakteru. Warto zatrzymać się na chwilę w Albertville, mieście olimpijskim z 1992 roku, które leży na trasie. Jego starówka z zamkiem i katedrą św. Piotra stanowi doskonały punkt na krótki odpoczynek i uzupełnienie zapasów.

Drugi etap szlaku, od Albertville do Grésy-sur-Isère, to około 20 kilometrów płaskiego marszu wzdłuż rzeki. Teren staje się bardziej otwarty, a widoki na ośnieżone szczyty Massif de la Chartreuse na zachodzie zapierają dech w piersiach. To także strefa, gdzie można spotkać dzikie zwierzęta, takie jak sarny czy dziki, które często wychodzą na ścieżki o świcie. Przyroda jest tu wyjątkowo bujna – latem kwitną tu storczyki i goryczki, a w powietrzu unosi się zapach tymianku i rozmarynu. Trasa jest idealna dla miłośników botaniki, którzy mogą podziwiać alpejskie zioła i kwiaty.

Około 40. kilometra, w okolicy Montmélian, szlak zmienia charakter – pojawiają się pierwsze winnice, a krajobraz staje się bardziej śródziemnomorski. To region słynący z produkcji win Vin de Savoie, a wędrowcy mogą skosztować lokalnych specjałów w małych gospodarstwach agroturystycznych. Trasa prowadzi przez urocze wioski, takie jak Chignin czy Les Marches, gdzie czas płynie wolniej, a mieszkańcy chętnie dzielą się opowieściami o historii regionu. Warto tu zwrócić uwagę na architekturę – kamienne domy z dachami krytymi łupkiem są charakterystyczne dla tego obszaru.

Ostatnie 18 kilometrów szlaku to finałowa część wędrówki, która prowadzi do Pontcharra. To miasteczko położone u stóp Massif de Belledonne, znane z zamku Château de Bayard, miejsca narodzin słynnego rycerza. Trasa na tym odcinku wiedzie przez pola uprawne i sady, a widoki na alpejskie szczyty są tu szczególnie spektakularne. W Pontcharra wędrowcy mogą odpocząć w lokalnych restauracjach, delektując się fondue savoyarde lub raclette, które doskonale regenerują siły po długim marszu.

Przyroda na Chemin de Szombathely jest niezwykle zróżnicowana – od wilgotnych lasów nad Isère po suche, wapienne wzgórza w okolicy Montmélian. Wiosną i latem szlak jest pełen życia: motyle w różnych kolorach, jaszczurki wygrzewające się na kamieniach, a także sarny i lisy. Jesienią lasy mienią się odcieniami złota i czerwieni, a powietrze jest rześkie i czyste. To doskonały szlak dla tych, którzy chcą uciec od tłumów i cieszyć się ciszą natury, bez konieczności pokonywania stromych podejść.

Porady dla turystów: szlak najlepiej pokonać w 2-3 dni, z noclegami w Albertville i Montmélian. Należy zabrać ze sobą wystarczającą ilość wody, ponieważ na trasie jest niewiele źródeł. Warto też mieć mapę i kompas, mimo że szlak jest dobrze oznakowany. Buty trekkingowe z dobrą amortyzacją to podstawa – długi marsz po twardej nawierzchni może obciążyć stawy. Najlepszym okresem na wędrówkę jest maj-październik, kiedy pogoda jest stabilna, a dni długie. Pamiętajcie też o kremie z filtrem i kapeluszu – słońce w Alpach potrafi być zdradliwe, nawet na nizinach. Chemin de Szombathely to nie tylko szlak, to podróż przez historię, kulturę i przyrodę Savoyi, która na długo pozostanie w pamięci.

← Powrót do biblioteki tras