Col de Pontis (1301 m) versant Ubaye

Opis trasy

Col de Pontis (1301 m n.p.m.) to malownicza przełęcz w południowo-wschodniej Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Alpy Górnej Prowansji. Szlak z doliny Ubaye na tę przełęcz jest jednym z najbardziej charakterystycznych i wymagających technicznie podjazdów rowerowych w tej części Alp. Trasa o długości 5,30 km i przewyższeniu 0 m (w rzeczywistości jest to podjazd o nachyleniu średnim około 6-7%, a różnica wzniesień wynosi około 350 m, co czyni go klasycznym podjazdem górskim) wiedzie przez strome zbocza, gęste lasy i odsłonięte skalne odcinki. To idealna propozycja dla rowerzystów szosowych i gravelowych, którzy szukają intensywnego wysiłku, ale w stosunkowo krótkim dystansie. Stopień trudności określam jako średni – wymaga dobrej kondycji, umiejętności technicznej jazdy pod górę oraz odpowiedniego sprzętu.

Trasa rozpoczyna się w dolinie Ubaye, w miejscowości Le Lauzet-Ubaye, skąd kierujemy się na południe, w stronę masywu Grande Séolane. Początkowy odcinek wiedzie przez łagodne zbocza porośnięte lasami mieszanymi, głównie sosnami i modrzewiami. Po około 1,5 km droga zaczyna się wyraźnie piąć, a nawierzchnia asfaltowa przechodzi w dobrze utrzymaną drogę szutrową. To tutaj zaczyna się prawdziwa walka z grawitacją – nachylenie sięga miejscami 10-12%, a zakręty są ciasne i wymagają precyzyjnego manewrowania. Warto zwrócić uwagę na punkt widokowy na dolinę Ubaye, który pojawia się po lewej stronie po około 2 km – roztacza się stąd panorama na meandrującą rzekę Ubaye i ośnieżone szczyty w oddali.

Charakterystycznym elementem tego szlaku jest przejście przez wąwóz Pontis, który znajduje się w połowie trasy. To wąskie, skalne koryto, przez które droga prowadzi wśród pionowych ścian wapiennych. W tym miejscu należy zachować szczególną ostrożność – nawierzchnia jest nierówna, a w okresie wiosennym może być śliska od wilgoci. Po opuszczeniu wąwozu trasa wyprowadza na otwartą przestrzeń, gdzie lasy ustępują miejsca łąkom alpejskim i skalistym zboczom. To odsłonięty odcinek, narażony na silne wiatry, ale jednocześnie oferujący spektakularne widoki na masyw Mourre de Chanier (1930 m n.p.m.) po zachodniej stronie.

Przyroda na szlaku jest niezwykle różnorodna. W niższych partiach dominują lasy sosnowe z domieszką dębów i buków, a w runie leśnym można spotkać borówki czarne i poziomki. W wyższych partiach, na wysokości około 1200 m n.p.m., pojawiają się łąki pełne goryczek żółtych i szarotek alpejskich. Z fauny warto wymienić kozice i świstaki, które często obserwuje się na skalnych półkach. W powietrzu krążą orły przednie i sępy płowe, które są symbolem tych gór. W okresie letnim, od czerwca do sierpnia, szlak jest szczególnie bogaty w kwitnące rośliny alpejskie, co czyni go rajem dla miłośników botaniki.

Ostatnie 1,5 km trasy to najbardziej stromy i wymagający odcinek. Nachylenie utrzymuje się na poziomie 8-10%, a droga staje się bardziej kamienista i nierówna. Wymaga to od rowerzysty dużej siły nóg i umiejętności utrzymania równowagi na luźnym podłożu. Warto w tym miejscu zmniejszyć przełożenie i skupić się na płynnej jeździe, unikając gwałtownych ruchów kierownicą. Po pokonaniu tego odcinka docieramy do Col de Pontis, który jest oznaczony kamiennym krzyżem i tablicą informacyjną. To idealne miejsce na odpoczynek – rozciąga się stąd widok na dolinę Ubaye oraz na przełęcz Col de la Bonette (2715 m n.p.m.) położoną na północnym wschodzie.

Z punktu widzenia logistyki, trasa jest dobrze oznakowana – na całej długości znajdują się żółte znaki rowerowe oraz oznaczenia szlaku GR (Grande Randonnée). Warto zabrać ze sobą mapę turystyczną IGN 3540 ET lub skorzystać z aplikacji GPS, ponieważ w wyższych partiach może brakować zasięgu telefonii komórkowej. Polecam również zabrać zapas wody i jedzenia, gdyż na trasie nie ma źródeł ani schronisk. Najlepszym okresem na przejazd jest maj-październik, kiedy szlak jest wolny od śniegu, a temperatury są umiarkowane (15-25°C). W lipcu i sierpniu należy unikać godzin południowych ze względu na silne nasłonecznienie i ryzyko przegrzania.

Dla rowerzystów, którzy chcą przedłużyć wycieczkę, polecam kontynuację trasy w kierunku Col de la Cayolle (2326 m n.p.m.) lub zjazd z powrotem do doliny Ubaye, co daje możliwość podziwiania tych samych widoków z innej perspektywy. Warto również rozważyć przejazd pętli przez Le Sauze-du-Lac – to około 30 km dodatkowej trasy o średnim nachyleniu, która prowadzi przez malownicze wioski i jezioro Lac de Serre-Ponçon. Col de Pontis to nie tylko wyzwanie fizyczne, ale przede wszystkim duchowa podróż przez dziką, nieskażoną cywilizacją przyrodę Alp Górnej Prowansji. To miejsce, które na długo pozostaje w pamięci każdego rowerzysty.