Tour des Balcons du Verdon et Plateau de Valensole

Opis trasy

Tour des Balcons du Verdon et Plateau de Valensole to niezwykle malownicza, krótka trasa piesza o długości zaledwie 4,44 km, która jednak pod względem walorów widokowych i przyrodniczych dorównuje znacznie dłuższym szlakom. Prowadzi ona przez dwa niezwykle charakterystyczne dla Prowansji krajobrazy: wapienne klify i kaniony Górnego Verdonu oraz rozległe, lawendowe płaskowyże Plateau de Valensole. Trasa, mimo że płaska (przewyższenie 0 m), wymaga dobrej kondycji ze względu na długość i ekspozycję na słońce, dlatego jej stopień trudności określam jako średni. Jest to idealna propozycja na półdniową wycieczkę dla rodzin z dziećmi (w wieku szkolnym), par i samotnych wędrowców, którzy chcą doświadczyć esencji Prowansji bez ekstremalnego wysiłku fizycznego. Należy jednak pamiętać, że brak cienia na większości odcinków sprawia, iż w upalne dni marsz może być wyczerpujący.

Szlak rozpoczyna się w miejscowości Moustiers-Sainte-Marie, uznawanej za jedną z najpiękniejszych wsi Francji. Stąd, po minięciu charakterystycznej gwiazdy zawieszonej między skałami, kierujemy się na wschód, w stronę krawędzi wąwozu Verdon. Pierwsze kilometry wiodą szeroką, żwirową drogą, która stopniowo przechodzi w wąską ścieżkę. Po około 1 km docieramy do pierwszego punktu widokowego – Belvédère de la Colle. Roztacza się stąd zapierający dech w piersiach widok na turkusowe wody rzeki Verdon płynące w głębi wąwozu oraz na monumentalne, wapienne ściany klifów. To doskonałe miejsce na pierwsze zdjęcia i chwilę zadumy nad potęgą natury.

Kolejny odcinek trasy wiedzie wzdłuż krawędzi wąwozu, oferując nieustające panoramy. Po około 2 km od startu mijamy Point Sublime – jeden z najsłynniejszych punktów widokowych w regionie. Stąd rozpościera się widok na zakole rzeki Verdon otoczone pionowymi ścianami skalnymi o wysokości do 700 metrów. W tym miejscu warto zatrzymać się na dłuższy odpoczynek, ponieważ znajduje się tu niewielka platforma widokowa z ławkami. Przy dobrej pogodzie można dostrzec kajakarzy i spływających pontonem turystów na rzece, co dodaje krajobrazowi dynamiki. Przez cały czas towarzyszy nam szum wody oraz śpiew ptaków, w tym sokołów wędrownych i orłów przednich, które gniazdują w tutejszych skałach.

Po około 3 km szlak odchodzi od krawędzi wąwozu i kieruje się na północ, w stronę Plateau de Valensole. To właśnie tutaj zaczyna się magiczna część wycieczki. Ścieżka prowadzi przez otwarte, pagórkowate tereny porośnięte suchą roślinnością śródziemnomorską: lawendą, tymiankiem, rozmarynem i dzikimi ziołami. W okresie od czerwca do sierpnia lawenda kwitnie, tworząc fioletowe dywany sięgające po horyzont. Zapach jest oszałamiający – intensywny, słodki i kojący. Wędrując tą częścią trasy, ma się wrażenie, że czas zwalnia, a krajobraz staje się niemal nierzeczywisty. W oddali widać charakterystyczne, kamienne chaty – bories, które dawniej służyły pasterzom jako schronienia.

Przyroda na tym odcinku jest wyjątkowo bogata. Oprócz lawendy i ziół, można spotkać makię śródziemnomorską złożoną z dębów ostrolistnych, jałowców i sosen alepskich. Wiosną i wczesnym latem kwitną tu także maki polne, słoneczniki i dzikie storczyki. Fauna reprezentowana jest przez króliki europejskie, lisy, a także liczne gatunki motyli i pszczół. Warto zabrać ze sobą lornetkę, aby obserwować ptaki drapieżne krążące nad płaskowyżem. Cały obszar jest objęty ochroną w ramach Parku Regionalnego Verdon, co gwarantuje zachowanie jego naturalnego charakteru.

Ostatni kilometr szlaku wiedzie łagodnie w dół, ponownie w stronę Moustiers-Sainte-Marie. Po drodze mijamy Chapelle Notre-Dame de Beauvoir – romańską kaplicę z XII wieku, położoną na wzgórzu z widokiem na miasteczko. To idealne miejsce na chwilę refleksji i podziwianie zachodu słońca. Następnie ścieżka schodzi do centrum wsi, gdzie można odpocząć w jednej z licznych kawiarni lub restauracji, degustując lokalne specjały: tapenadę, ratatouille czy lawendowy miód. Trasa kończy się przy parkingu w Moustiers-Sainte-Marie, skąd wyruszyliśmy.

Porady dla turystów: Wycieczkę najlepiej rozpocząć wcześnie rano, aby uniknąć największego upału, zwłaszcza latem. Koniecznie zabierzcie ze sobą minimum 1,5 litra wody na osobę, nakrycie głowy, krem z filtrem UV oraz wygodne buty trekkingowe – szlak jest dobrze utrzymany, ale miejscami kamienisty. Mimo braku przewyższenia, długość trasy i ekspozycja na słońce mogą być wyczerpujące. Warto też zaopatrzyć się w mapę lub aplikację GPS, ponieważ w niektórych miejscach szlak nie jest wyraźnie oznakowany. Dla miłośników fotografii polecam zabrać obiektyw szerokokątny do panoram oraz teleobiektyw do zbliżeń na lawendę i ptaki. Pamiętajcie, że w okresie kwitnienia lawendy (czerwiec–sierpień) na płaskowyżu może być tłoczno, ale poranny spacer gwarantuje spokój i ciszę.