Les lacs de Crupillouse

Opis trasy

Witaj w świecie dzikiej, wysokogórskiej przyrody Pirenejów. Szlak Les lacs de Crupillouse to nie jest zwykła przechadzka po parku – to prawdziwa, wymagająca przygoda, która na długo pozostanie w Twojej pamięci. Trasa o długości 15,5 km i zerowym przewyższeniu (co w praktyce oznacza, że startujesz i kończysz na tej samej wysokości, ale po drodze pokonujesz wiele podejść i zejść) wiedzie przez jedno z najpiękniejszych, a zarazem najbardziej odludnych miejsc w całych Pirenejach. To propozycja dla tych, którzy szukają kontaktu z surową naturą, ciszy i spektakularnych widoków na jeziora polodowcowe. Przygotuj się na całodzienną wędrówkę, która sprawdzi Twoją kondycję i zmysł orientacji w terenie. To nie jest szlak dla początkujących – wymaga dobrego przygotowania fizycznego, odpowiedniego obuwia i sprzętu, a także świadomości zagrożeń górskich. Jeśli jednak jesteś gotów na to wyzwanie, nagroda będzie nieopisana.

Wędrówkę rozpoczynamy z malowniczej miejscowości Eylie d'en Haut, położonej w dolinie Lez. Stąd, od razu wchodzimy w stromy, kamienisty trawers, który prowadzi nas w górę, w kierunku pierwszego z jezior. Trasa od początku daje znać, że nie będzie łatwo – ścieżka jest wąska, miejscami bardzo kamienista i wymaga skupienia. Po około godzinie wspinaczki docieramy do Étang de la Hourquette, pierwszego z serii jezior. To moment, w którym warto zrobić pierwszy, krótki postój. Woda w jeziorze ma niesamowity, szmaragdowy kolor, a wokół rozpościera się widok na ostre, skaliste szczyty. To tutaj zaczyna się magia tego szlaku. Dalej ścieżka prowadzi wzdłuż brzegu, a następnie ostro w górę, w kierunku przełęczy Col de la Hourquette (ok. 2300 m n.p.m.). To najtrudniejszy technicznie odcinek – stromy, sypki i wymagający użycia rąk. Z przełęczy roztacza się panorama na cały masyw Mont Valier i dolinę, którą będziemy schodzić.

Po pokonaniu przełęczy wkraczamy w zupełnie inny świat. Przed nami rozpościera się cyrk lodowcowy, w którym niczym klejnoty osadzone są kolejne jeziora: Étang de la Hillette i Étang de la Courne. To właśnie one, wraz z głównym Lac de Crupillouse, stanowią główną atrakcję szlaku. Woda w nich jest krystalicznie czysta, a ich kolory zmieniają się w zależności od kąta padania światła – od głębokiego błękitu po turkus. Otaczające je strome, granitowe ściany i piargi tworzą niesamowity, niemal księżycowy krajobraz. To miejsce ma w sobie coś pierwotnego, dzikiego i nieujarzmionego. Spacerując brzegami jezior, często można spotkać dzikie kozice, a w oddali usłyszeć świst świstaków. To idealne miejsce na dłuższy odpoczynek i posiłek, ale pamiętaj, że wiatr w tej wysokości potrafi być zdradliwy i bardzo chłodny, nawet w środku lata.

Przyroda na tym szlaku jest wyjątkowo bogata i różnorodna, choć surowa. Im wyżej, tym roślinność staje się coraz bardziej karłowata i przystosowana do ekstremalnych warunków. W niższych partiach dominują bujne łąki pełne dzikich kwiatów – goryczek, szarotek, dzwonków alpejskich. Wyżej królują mchy, porosty i niskie krzewinki. W okolicach jezior można natknąć się na rzadkie gatunki ptaków, takie jak pomurnik czy orłosęp. Woda w jeziorach jest lodowata i krystalicznie czysta, ale nie nadaje się do picia bez przegotowania – pamiętaj o zabraniu ze sobą wystarczającej ilości wody lub filtra. To kraina, w której człowiek jest tylko gościem, a natura dyktuje warunki. Szacunek do niej jest absolutnie kluczowy – nie zostawiaj śmieci, nie hałasuj, nie schodź ze szlaku, by nie niszczyć delikatnej tundry alpejskiej.

Stopień trudności szlaku określam jako średni, ale z wyraźnym zastrzeżeniem, że dla osoby bez doświadczenia górskiego może być on bardzo wymagający. Dlaczego? Przede wszystkim ze względu na sumę podejść. Mimo że na starcie i mecie mamy tę samą wysokość, to w trakcie wędrówki pokonujemy kilka stromych podjazdów i zjazdów, które łącznie dają około 800-1000 metrów przewyższenia (w górę i w dół). Do tego dochodzi nierówny, kamienisty teren, który wymaga ciągłej uwagi i dobrej stabilizacji kostki. Na odcinkach przy jeziorach i na przełęczy ścieżka jest wąska i eksponowana, co może stanowić wyzwanie dla osób z lękiem wysokości. Mimo to, nie ma tu trudności technicznych wymagających użycia sprzętu asekuracyjnego – to typowy trekking, ale w bardzo wymagającym terenie. Czas przejścia całej pętli to około 6-8 godzin, w zależności od tempa i długości postojów.

Szlak Les lacs de Crupillouse to prawdziwa perełka dla miłośników fotografii krajobrazowej. Każdy zakręt ścieżki oferuje nową, zapierającą dech w piersiach kompozycję. Najlepsze światło do zdjęć panuje wczesnym rankiem i późnym popołudniem, kiedy słońce nisko zalega nad horyzontem, podkreślając fakturę skał i lustrzane odbicia w jeziorach. W południe, przy ostrym świetle, kontrasty są zbyt duże, a zdjęcia wychodzą płaskie. Jeśli planujesz fotografować, zabierz ze sobą statyw – przy dłuższych czasach naświetlania (np. do zdjęć wody) będzie nieoceniony. Pamiętaj też o zapasowych bateriach, bo na wysokości i w chłodzie szybciej się wyczerpują. I najważniejsze – nie skupiaj się tylko na kadrowaniu, ale przede wszystkim delektuj się chwilą. To miejsce ma w sobie coś, czego nie da się uchwycić obiektywem – spokój i wielkość gór.

Planując tę wyprawę, musisz być doskonale przygotowany. Po pierwsze, pogoda w górach zmienia się błyskawicznie. Nawet jeśli prognozy zapowiadają słońce, w plecaku musisz mieć ciepłą kurtkę puchową lub polar, nieprzemakalną powłokę (najlepiej membranę), czapkę i rękawiczki. Wiatr na przełęczy potrafi być porywisty i bardzo zimny. Po drugie, odpowiednie obuwie to podstawa – buty trekkingowe z wysoką cholewką, usztywniającą kostkę i dobrą podeszwą (Vibram lub podobna) to absolutne minimum. Adidasy czy lekkie buty sportowe nie dadzą rady na kamienistych, sypkich zejściach. Po trzecie, nawodnienie i jedzenie – zabierz co najmniej 2 litry wody na osobę oraz wysokokaloryczne przekąski (batoniki, orzechy, suszone owoce). W górach spalisz mnóstwo energii. Po czwarte, mapa i nawigacja – szlak jest generalnie dobrze oznaczony (żółte znaki), ale w wyższych partiach, w mgle, łatwo stracić orientację. Miej przy sobie naładowany telefon z pobraną mapą offline (np. z aplikacji IGN) lub tradycyjną mapę papierową. I na koniec – zostaw w bagażniku buty na zmianę i ręcznik, bo po powrocie będziesz chciał schłodzić zmęczone stopy w górskim potoku.

Podsumowując, Les lacs de Crupillouse to szlak, który dostarczy Ci niezapomnianych wrażeń i sprawi, że zakochasz się w Pirenejach na nowo. To nie jest łatwa wycieczka – to prawdziwe wyzwanie, które wymaga szacunku dla gór i dobrego przygotowania. Ale jeśli podejdziesz do niego z odpowiednią pokorą i entuzjazmem, nagrodzi Cię widokami, które zapamiętasz na całe życie. Widok błękitnych jezior otoczonych granitowymi turniami, cisza przerywana tylko szumem wiatru i świergotem ptaków – to jest esencja górskiej wędrówki. Polecam ten szlak każdemu, kto szuka autentyczności, piękna i odrobiny adrenaliny. Pamiętaj tylko o jednej, żelaznej zasadzie: bezpieczeństwo przede wszystkim. Jeśli pogoda się załamie, nie wahaj się zawrócić – góry będą czekać na Ciebie następnym razem. Udanej wędrówki!