Perun AI
circuit du "fauteuil du diable"
📍 FR

circuit du "fauteuil du diable"

🥾 0 przejść 🧭 0 tripów 📍 0 pinesek 📸 1 zdjęć
⚠️ Aktualne ostrzeżenia społeczności
rozwiń ▾

⛰️ Profil wysokościowy

Ładowanie profilu...
🎒 Info praktyczne

POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.

Ładowanie…
📏
4,84
km
🟡
Średnia
trudność
kolor szlaku
🥾
Pieszo / Trekking
aktywność
🌍
FR
lokalizacja
--°
teraz
Zaloguj się
Aplikacja
Zaloguj się, aby utworzyć trip
Osoby, które przeszły
0
Łącznie km
0
km zgłoszonych
Tripy na szlaku
0
Aktywne: 0
Aktywne pineski
0
🥾 Kto przeszedł ten szlak

Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.

🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku

Brak tripów opartych o ten szlak.

🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku

Bór wysokogórski i Karpacki las mieszany górski (LMG)

Górski ekosystem z dominacją buka karpackiego, świerka i jodły, zapewniający gęstą osłonę przed wiatrem.

📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:

🌲 Świerk pospolity (Picea abies) 48%
🍂 Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) 32%
🌲 Jodła pospolita (Abies alba) 14%
🌳 Jawor i Jesion (Acer pseudoplatanus) 6%

🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:

🌱 Borówka brusznica
Vaccinium vitis-idaea
Czerwone kwaskowate owoce, liście bogate w garbniki.
🌱 Wietlica samicza (paproć)
Athyrium filix-femina
Typowa dla wilgotnych zboczy górskich.
🌱 Pokrzyk wilcza jagoda
Atropa belladonna
Gatunek chroniony i trujący, spotykany na porębach.
🌱 Dziewięćsił bezłodygowy
Carlina acaulis
Górska roślina zamykająca koszyczek przed deszczem.

🍄 Występujące grzyby jadalne:

🍄 Borowik ceglastopory 🍄 Rydz mleczaj 🍄 Borowik szlachetny 🍄 Pieprznik jadalny
Zarządca terenu leśnego
Obszar RDLP Katowice (RDLP w Katowice)
📞 +48 32 609 45 00 · ✉️ [email protected]
🌐 Strona Lasów Państwowych

Opis trasy

Witaj w sercu francuskich Alp, na szlaku, który mimo swojej pozornej łagodności, oferuje niezapomniane wrażenia i zapiera dech w piersiach. Circuit du „Fauteuil du Diable” – Diabelski Fotel – to trasa, która swoją nazwę zawdzięcza charakterystycznej skalnej formacji przypominającej ogromny, siedziskowy tron. Choć dystans wynosi zaledwie 4,84 km, a przewyższenie jest zerowe, nie daj się zwieść tym liczbom. To nie jest spacer po płaskim terenie, lecz wędrówka po wysokogórskim płaskowyżu, gdzie każdy krok to podziwianie majestatycznych widoków i mierzenie się z wyzwaniami, jakie stawia przed nami przyroda. Szlak ten, sklasyfikowany jako średnio trudny, jest idealny dla rodzin z nieco starszymi dziećmi, początkujących turystów górskich oraz wszystkich, którzy pragną doświadczyć magii alpejskich krajobrazów bez konieczności zdobywania ekstremalnych wysokości.

Trasa rozpoczyna się w malowniczej miejscowości, skąd wąską, szutrową drogą wkraczamy w świat dzikiej przyrody. Pierwsze kilometry prowadzą przez bujne, alpejskie łąki, gdzie wiosną i latem kwitną tysiące krokusów, szafranów i goryczek. Powietrze jest tu rześkie i nasycone zapachem żywicy oraz wilgotnej ziemi. Ścieżka jest szeroka i dobrze utrzymana, co ułatwia marsz, ale uwaga – podłoże bywa kamieniste, a po deszczach śliskie. Po około 30 minutach marszu docieramy do punktu, z którego rozpościera się pierwszy panoramiczny widok na otaczające szczyty. To doskonałe miejsce na krótki odpoczynek i zrobienie pierwszych zdjęć. W oddali majaczy masyw Mont Blanc, a bliżej widoczne są charakterystyczne, wapienne turnie, które nadają temu regionowi surowego, lecz niezwykle malowniczego charakteru.

Kolejny odcinek szlaku to prawdziwa gratka dla miłośników geologii i fotografii. Ścieżka wije się wzdłuż krawędzi głębokiego wąwozu, po którego dnie płynie górski potok. Dźwięk wody, szum wiatru i okazjonalne nawoływanie świstaków tworzą niepowtarzalną symfonię natury. W pewnym momencie natrafiamy na mostek – wąską, metalową kładkę, która pozwala bezpiecznie pokonać rwący strumień. To jeden z bardziej ekscytujących momentów trasy, szczególnie dla dzieci. Po przejściu mostu szlak nieco się zwęża i prowadzi przez fragment lasu modrzewiowego. Drzewa te, o złocistych igłach jesienią, latem oferują przyjemny cień, a ich charakterystyczny, korzenny zapach unosi się w powietrzu. Uważajcie na korzenie wystające ze ścieżki – łatwo się o nie potknąć.

Po opuszczeniu lasu wkraczamy na rozległy, trawiasty płaskowyż. To tutaj znajduje się główna atrakcja – formacja skalna zwana „Fotelem Diabła”. Jest to ogromny, naturalny blok skalny, który z pewnej perspektywy przypomina fotel lub tron. Według lokalnych legend, to właśnie tutaj diabeł siadał, by podziwiać swoje dzieło – dziką, nieujarzmioną przyrodę. Wspinaczka na „fotel” nie jest skomplikowana, ale wymaga ostrożności, ponieważ skały są strome i mogą być śliskie. Gdy już usiądziesz na tym naturalnym siedzisku, nagroda jest oszałamiająca – 360-stopniowa panorama na okoliczne szczyty, doliny i wijące się w dole rzeki. To idealne miejsce na dłuższy postój, piknik i kontemplację. Pamiętajcie, aby zabrać ze sobą lornetkę – dostrzeżecie wtedy pasące się kozice i orły szybujące wysoko nad głowami.

Przyroda na tym szlaku jest wyjątkowo bogata. Oprócz wspomnianych świstaków i kozic, możecie natknąć się na sarny, a nawet jelenie. Ptaki są tu wszechobecne – od małych, kolorowych pliszek, przez sokoły wędrowne, po majestatyczne orły przednie. Wiosną i wczesnym latem łąki pokryte są dywanem kwiatów – goryczki, szarotki, dzwonki alpejskie i wiele innych gatunków tworzą prawdziwą feerię barw. Należy jednak pamiętać, że wiele z tych roślin jest chronionych, więc podziwiajcie je oczami, a nie rękami. Podłoże szlaku jest mieszane – od miękkiej, trawiastej darni, przez kamieniste odcinki, aż po fragmenty skalne. Buty trekkingowe z dobrą przyczepnością są absolutnie niezbędne. Kijki trekkingowe mogą okazać się pomocne, szczególnie na stromych zejściach i przy utrzymaniu równowagi na kamieniach.

Stopień trudności trasy określam jako średni, głównie ze względu na nierówne podłoże, ekspozycję na słońce (na płaskowyżu praktycznie nie ma cienia) oraz konieczność pokonania kilku stromych podejść i zejść, mimo zerowego przewyższenia całkowitego. Trasa nie jest technicznie wymagająca – nie ma tu łańcuchów ani eksponowanych krawędzi – ale wymaga dobrej kondycji i ostrożności. Dla osób z lękiem wysokości niektóre fragmenty wzdłuż wąwozu mogą być nieco stresujące, ale są one bezpieczne i dobrze oznakowane. Całkowity czas przejścia to około 2-3 godziny, w zależności od tempa i długości postojów. Polecam zarezerwować sobie całe przedpołudnie lub popołudnie, aby móc w pełni cieszyć się atmosferą i nie spieszyć się.

Praktyczne porady dla turystów: Przede wszystkim – odpowiednie przygotowanie. Sprawdź prognozę pogody, ponieważ w górach aura zmienia się szybko. Nawet w słoneczny dzień zabierz ze sobą ciepłą kurtkę przeciwwiatrową oraz pelerynę przeciwdeszczową. Woda to podstawa – minimum 1,5 litra na osobę, ponieważ na trasie nie ma źródeł z wodą pitną. Zabierz też prowiant, najlepiej lekkie, energetyczne przekąski. Nie zapomnij o nakryciu głowy, okularach przeciwsłonecznych i kremie z wysokim filtrem – słońce w górach jest zdradliwe. Telefon komórkowy warto mieć naładowany, ale nie licz na zasięg na całej trasie. Mapa lub aplikacja z offline’owym GPS-em to obowiązkowe wyposażenie. Szlak jest oznakowany żółtymi znakami, ale w kilku miejscach może być nieco niejasny, szczególnie na płaskowyżu. Uważaj, aby nie zboczyć z głównej ścieżki.

Podsumowując, Circuit du „Fauteuil du Diable” to wyjątkowa propozycja dla każdego, kto szuka kontaktu z naturą, pięknych widoków i odrobiny przygody, bez konieczności zdobywania wysokich szczytów. To szlak, który udowadnia, że nie trzeba ogromnych dystansów i przewyższeń, by przeżyć coś niezwykłego. Diabelski Fotel czeka na was, byście usiedli i spojrzeli na świat z jego perspektywy. Pamiętajcie o zasadach Leave No Trace – zabierzcie ze sobą wszystkie śmieci, nie niszczcie roślin i nie płoszcie zwierząt. Dzięki temu kolejni turyści będą mogli cieszyć się tym magicznym miejscem w takiej samej formie. Wyruszcie w tę podróż, a góry odwdzięczą się wam niezapomnianymi chwilami i poczuciem spełnienia. Do zobaczenia na szlaku!

← Powrót do biblioteki tras