Colonia “Tomeasa” (barajul Gura Apelor) - Valea Corciova - Șaua lepii - Vârful Mătania (Nedeia) – Șaua Șcheiului – Șaua Șuculețului – Vârful Țarcu - Șaua Plaiului - Stația meteo Cuntu

Opis trasy

Colonia “Tomeasa” (barajul Gura Apelor) - Valea Corciova - Șaua lepii - Vârful Mătania (Nedeia) – Șaua Șcheiului – Șaua Șuculețului – Vârful Țarcu - Șaua Plaiului - Stația meteo Cuntu Szlak rozpoczyna się w okolicy zapory Gura Apelor, w miejscu zwanym Colonia Tomeasa. To dość charakterystyczny punkt startowy, skąd od razu wkraczamy w górski, surowy krajobraz. Trasa wiedzie przez dolinę Valea Corciova, która stopniowo wyprowadza na wyższe partie górskie. Odcinek ten jest dość monotonny, ale pozwala rozgrzać mięśnie przed dalszą wędrówką. Po minięciu doliny wchodzimy na grań, docierając do przełęczy Șaua lepii. To pierwsze znaczące wzniesienie na trasie, które nagradza widokiem na otaczające masywy. Następnie szlak prowadzi na Vârful Mătania, znany również jako Nedeia. To jeden z wyższych punktów trasy, skąd rozpościera się panorama na główne grzbiety gór Țarcu. Kolejne odcinki to wędrówka grzbietem przez Șaua Șcheiului i Șaua Șuculețului. Te przełęcze są łagodniejsze, ale długie podejścia i zejścia dają się we znaki. To typowo górski odcinek, gdzie szlak wielokrotnie zmienia kierunek, omijając skalne urwiska i kosodrzewinę. Warto trzymać się czerwonego znakowania, które jest tu wiodące. Szlak oznakowany kolorem czerwonym, co oznacza, że jest to szlak główny regionu. Znakowanie jest generalnie czytelne, ale na otwartych przestrzeniach, przy złej pogodzie, łatwo stracić orientację. Na tym odcinku szczególnie przydaje się mapa i kompas, choć trasa jest dość logicznie poprowadzona. Po pokonaniu Șaua Șuculețului docieramy do najwyższego punktu trasy – Vârful Țarcu. To kulminacja całej wędrówki, skąd przy dobrej widoczności widać cały łańcuch górski. Zejście z wierzchołka prowadzi w stronę Șaua Plaiului, skąd już tylko kawałek dzieli nas od końcowego punktu – stacji meteorologicznej Cuntu. Ostatnie kilometry to łagodny zjazd w dół, przez rozległe hale i pastwiska. Stacja Cuntu to charakterystyczny budynek, który stanowi punkt orientacyjny na tym terenie. Stamtąd schodzimy z powrotem do Colonii Tomeasa, zamykając pętlę. Całość liczy 25,63 km, co przy średniej trudności zajmuje cały dzień. Trasa nie ma dużych przewyższeń technicznych, ale długość i ciągłe zmiany wysokości sprawiają, że wymaga dobrej kondycji. Polecana jest dla osób, które mają już za sobą kilka górskich wędrówek i chcą sprawdzić się na dłuższym, jednotorowym odcinku. Warto zabrać zapas wody, bo na trasie brak źródeł. Szlak ma charakter pętli, więc wracamy do punktu startu bez konieczności organizowania transportu powrotnego. To duże ułatwienie, szczególnie przy planowaniu jednodniowej wycieczki. Należy jednak liczyć się z tym, że ostatnie kilometry mogą być nużące, zwłaszcza po całym dniu marszu.