POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.
🥾 Kto przeszedł ten szlak
Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.
🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku
Brak tripów opartych o ten szlak.
🏔️ Aktualne warunki i raporty ze szlaku
Relacje terenowe turystów, ostrzeżenia o oblodzeniach, wiatrołomach i dyskusje na forum.
🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku
Bór wysokogórski i Karpacki las mieszany górski (LMG)Górski ekosystem z dominacją buka karpackiego, świerka i jodły, zapewniający gęstą osłonę przed wiatrem.
📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:
🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:
🍄 Występujące grzyby jadalne:
Opis trasy
Wyruszamy z malowniczej miejscowości Belcodène, położonej w sercu Prowansji, na niezwykłą wędrówkę szlakiem oznaczonym jako RE 09. Ta trasa, licząca 3,41 km, to prawdziwa perełka dla miłośników pieszych wędrówek o średnim stopniu trudności. Choć przewyższenie wynosi 0 metrów, nie dajcie się zwieść – teren jest urozmaicony, a ścieżka wiedzie przez typowy dla regionu krajobraz garrigue, czyli śródziemnomorskich zarośli. To idealna propozycja na kilkugodzinną, relaksującą wycieczkę, która pozwoli Wam w pełni zanurzyć się w dzikiej przyrodzie Prowansji, bez konieczności pokonywania stromych podejść.
Szlak rozpoczyna się na skraju wioski, przy charakterystycznym słupku wskazującym kierunek RE 09. Początkowo trasa prowadzi szeroką, żwirową drogą, która szybko przechodzi w wąską, kamienistą ścieżkę. Po obu stronach rozpościerają się gęste zarośla dębu ostrolistnego (Quercus ilex) oraz sosny alepskiej (Pinus halepensis), których zapach miesza się z aromatem tymianku i rozmarynu. To właśnie te rośliny nadają okolicy niepowtarzalny, śródziemnomorski charakter. Wkrótce docieramy do pierwszego punktu orientacyjnego – starego, kamiennego muru, pozostałości po dawnych tarasach uprawnych, który przypomina o rolniczej historii tego obszaru.
Kontynuując wędrówkę, wchodzimy w głąb lasu, gdzie ścieżka staje się bardziej kręta i momentami wąska. Mimo braku przewyższenia, teren jest nierówny, a podłoże usiane drobnymi kamieniami, co wymaga ostrożności i odpowiedniego obuwia. W tej części szlaku można dostrzec ślady bytowania dzikiej zwierzyny – saren i dzików, a także usłyszeć charakterystyczne odgłosy sójki (Garrulus glandarius) czy drozda śpiewaka (Turdus philomelos). Wiosną i wczesnym latem powietrze wypełnia intensywny zapach kwitnącej lawendy i mirtu, co czyni tę wędrówkę prawdziwą ucztą dla zmysłów.
W połowie trasy natrafiamy na rozległą, skalistą polanę, która oferuje pierwsze szerokie panoramy. To idealne miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie płynów. Z tego punktu rozciąga się widok na okoliczne wzgórza, a przy dobrej widoczności można dostrzec nawet odległe szczyty Massif de l'Étoile. Wokół polany rosną kępy jałowca (Juniperus communis) oraz czystka (Cistus), które w okresie kwitnienia pokrywają się białymi i różowymi kwiatami, tworząc malowniczy kontrast z szarością skał. To także doskonały punkt do obserwacji ptaków drapieżnych, takich jak myszołów (Buteo buteo) czy pustułka (Falco tinnunculus).
Po minięciu polany szlak ponownie zagłębia się w las, tym razem gęstszy i bardziej zacieniony. Ścieżka prowadzi wzdłuż suchego koryta strumienia, które wypełnia się wodą jedynie po intensywnych opadach deszczu. To miejsce charakteryzuje się wyjątkowym mikroklimatem – wilgotniejszym i chłodniejszym, co sprzyja rozwojowi paproci oraz mchów. Uważny obserwator może dostrzec także ślady żmii zygzakowatej (Vipera berus), która zamieszkuje te tereny, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności i nie zbaczanie z wyznaczonej ścieżki.
Ostatni odcinek trasy to stopniowe wyjście z lasu i powrót na otwarte przestrzenie. Szlak prowadzi teraz wzdłuż starych, kamiennych murków, które niegdyś wyznaczały granice pól uprawnych. W tej okolicy szczególnie dobrze widoczne są efekty erozji wapiennych skał, które przybierają fantazyjne kształty. Roślinność staje się coraz bardziej sucha i niska – dominują tu tymianek, szałwia oraz kocanki (Helichrysum), których intensywny, słodkawy zapach unosi się w powietrzu. To właśnie w tym miejscu najłatwiej spotkać jaszczurki wygrzewające się na słońcu.
Wędrówkę kończymy przy słupku RE 09, który znajduje się na skraju wioski Belcodène. Cała trasa zajmuje około 1,5–2 godzin, w zależności od tempa i liczby postojów. Mimo krótkiego dystansu, szlak oferuje niezwykłą różnorodność krajobrazową i przyrodniczą. Jest to doskonała opcja dla rodzin z dziećmi, początkujących turystów, a także dla tych, którzy chcą spędzić aktywnie czas bez dużego wysiłku fizycznego. Pamiętajcie jednak o zabraniu wystarczającej ilości wody, nakrycia głowy i kremu z filtrem – słońce w Prowansji potrafi być bezlitosne.
Podsumowując, szlak De Belcodène au poteau RE 09 to prawdziwa perełka wśród pieszych tras Prowansji. Łączy w sobie łatwość dostępu z autentycznym doświadczeniem śródziemnomorskiej przyrody. To idealna propozycja na leniwe popołudnie, które pozwoli Wam oderwać się od codzienności i zanurzyć w dzikim pięknie regionu. Niezależnie od pory roku – czy to wiosną, gdy wszystko kwitnie, latem, gdy słońce zalewa krajobraz złotym światłem, czy jesienią, gdy powietrze jest rześkie i czyste – ta trasa zawsze dostarczy Wam niezapomnianych wrażeń. Wyruszcie w tę podróż i odkryjcie magię prowansalskich szlaków!
Komentarze (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!