Camí dels Carlins

Opis trasy

Camí dels Carlins to niezwykle malowniczy, dziewięciokilometrowy szlak o charakterze pętli, który wiedzie przez serce Pirenejów Wschodnich, tuż przy granicy francusko-hiszpańskiej. Trasa o zerowym przewyższeniu może wydawać się łatwa, ale w rzeczywistości wymaga dobrej kondycji i uwagi ze względu na kamieniste podłoże oraz liczne odcinki biegnące wzdłuż stromych zboczy. Szlak został nazwany na cześć karlistów – hiszpańskich partyzantów, którzy w XIX wieku ukrywali się w tych górach, a dziś spacerując po nim, można poczuć ducha historii i dzikiej natury.

Trasa rozpoczyna się w miejscowości Prats-de-Mollo-la-Preste (departament Pireneje Wschodnie, Francja), przy schronisku górskim Refugi de la Preste. Stąd szlak prowadzi początkowo łagodnie w dół, wzdłuż potoku Ribera de la Preste, otoczonego bujną roślinnością. Po około 1,5 km docieramy do mostku Pont de la Preste, skąd rozpościera się widok na wodospad o tej samej nazwie. To idealne miejsce na pierwszy przystanek i zdjęcia.

Dalsza część szlaku wiedzie przez las mieszany z przewagą buków, jodeł i sosen. Na wysokości około 3 km trasa wyprowadza na otwartą przestrzeń – łąkę Pla de la Bassa, gdzie w sezonie wiosennym kwitną dzikie narcyzy i szafrany. To również punkt, z którego widać charakterystyczny szczyt Pic de la Dona (1981 m n.p.m.). Warto tu odpocząć i napić się wody, bo dalej czeka nas bardziej wymagający odcinek.

Kolejne 2 km to seria zakosów wśród skał wapiennych, gdzie szlak miejscami zwęża się do zaledwie 50 cm. To właśnie tutaj najłatwiej wyobrazić sobie karlistów przemykających między głazami. Na wysokości 5,5 km mijamy ruiny starej chaty pasterskiej – Cabana dels Carlins, która służyła jako kryjówka. Obok znajduje się źródło (woda zdatna do picia po przegotowaniu), co jest cenną informacją dla turystów planujących dłuższy postój.

Około 7 kilometra szlak opuszcza strefę leśną i wchodzi na otwarte zbocza porośnięte sucholubną roślinnością – jałowcem, lawendą górską i tymiankiem. Zapach ziół miesza się tu z górskim powietrzem, tworząc niezapomnianą atmosferę. Z tej wysokości rozciąga się panorama na dolinę Tech oraz, przy dobrej pogodzie, na ośnieżone szczyty masywu Canigó (2784 m n.p.m.). To najpiękniejszy widok na całej trasie.

Ostatnie 2 km to powrót do punktu startowego przez łagodnie opadający stok, porośnięty starymi dębami ostrolistnymi. Szlak ponownie prowadzi wzdłuż potoku, a szum wody towarzyszy nam aż do samego końca. Na ostatnim odcinku warto zwrócić uwagę na ślady bytowania dzikich zwierząt – często widuje się tu sarny, a nawet dziki. Dochodząc do schroniska Refugi de la Preste, czujemy satysfakcję z ukończenia trasy, która mimo braku przewyższenia dostarczyła wielu wrażeń.

Stopień trudności szlaku oceniam jako średni, głównie ze względu na nierówne, kamieniste podłoże i kilka eksponowanych odcinków bez barierek. Trasa nie jest odpowiednia dla osób z lękiem wysokości ani dla małych dzieci bez odpowiedniego obuwia. Zalecam solidne buty trekkingowe, kijki (szczególnie na zejściach) oraz zapas wody – na trasie jest tylko jedno źródło. W sezonie letnim warto startować wcześnie rano, by uniknąć upału, a jesienią – ze względu na gęstą mgłę, która może utrudnić orientację.

Podsumowując, Camí dels Carlins to szlak dla tych, którzy szukają ciszy, historii i dzikiej przyrody bez konieczności zdobywania dużych wysokości. To doskonała propozycja na jednodniową wycieczkę z Prats-de-Mollo-la-Preste, łącząca walory krajobrazowe z fascynującą opowieścią o karlistach. Pamiętajcie o aplikacji z mapą offline – w górach zasięg bywa kapryśny. Życzę udanej wędrówki i niezapomnianych widoków!