Ruta del romaní

Opis trasy

Ruta del romaní to malownicza, jedenastokilometrowa trasa piesza o charakterze rodzinnym, prowadząca przez łagodne, śródziemnomorskie wzgórza południowej Francji. Mimo że na mapie widnieje jako trasa o zerowym przewyższeniu, w rzeczywistości jest to szlak pagórkowaty, o sumarycznym przewyższeniu około 250–300 metrów, rozłożonym na długich, łagodnych podejściach i zejściach. Stopień trudności określam jako średni – wymaga dobrej kondycji, ale nie stanowi wyzwania technicznego. Trasa wiedzie głównie przez suche, wapienne łąki, gaje dębowe i zarośla śródziemnomorskie, oferując wspaniałe panoramy na okoliczne winnice i lazurowe wybrzeże w oddali.

Szlak rozpoczyna się w małej, urokliwej miejscowości Les Arcs-sur-Argens, w departamencie Var w Prowansji. Start znajduje się przy starym zamku (Château des Arcs), skąd kierujemy się na południowy zachód, w stronę gajów oliwnych. Pierwsze kilometry prowadzą przez otwarte, nasłonecznione tereny, gdzie dominują aromatyczne zioła – rozmaryn, tymianek, lawenda i szałwia. To właśnie od obfitości rozmarynu (po prowansalsku romaní) pochodzi nazwa szlaku. Powietrze jest tu przesiąknięte intensywnym, ziołowym zapachem, który towarzyszy wędrowcom przez całą wędrówkę.

Po około 3 kilometrach trasa wchodzi w gęstszy las dębu ostrolistnego (Quercus ilex) i sosny alepskiej. Ścieżka wiję się wśród skałek i głazów wapiennych, porośniętych mchem i porostami. To idealne miejsce na krótki postój – w cieniu drzew panuje przyjemny chłód, a wśród gałęzi można dostrzec sójki, kosy i rzadkie gatunki dzięciołów. Wiosną i jesienią pojawiają się tu także dziki, a przy odrobinie szczęścia – sarny. Warto mieć oczy szeroko otwarte, by nie przegapić śladów bytowania tych zwierząt.

Następnym charakterystycznym punktem jest Chapelle Sainte-Roseline – niewielka, romańska kaplica z XII wieku, położona na wzgórzu z widokiem na dolinę Argens. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek i posiłek. Kaplica jest często zamknięta, ale jej otoczenie – kamienne mury, stara studnia i ławki – zachęca do kontemplacji. Stąd roztacza się panorama na winnice Château Sainte-Roseline, które słyną z produkcji win AOC Côtes de Provence. W sezonie można tu nawet spróbować lokalnych win w pobliskiej winiarni.

Po minięciu kaplicy szlak opada łagodnie w kierunku strumienia Ruisseau de la Foux. W okresie wiosennym i po deszczach strumień jest wartki, a jego brzegi porastają bujne paprocie i bluszcze. Latem często wysycha, pozostawiając kamieniste koryto. Trasa prowadzi wzdłuż niego przez około 2 kilometry, po czym odbija w prawo, w stronę wzgórz porośniętych makwią – typowym śródziemnomorskim zaroślem. To najtrudniejszy fragment – kilka krótkich, stromych podejść, które wymagają skupienia i dobrego tempa.

Około 8. kilometra szlak osiąga najwyższy punkt – Col de la Lèque (około 280 m n.p.m.). Stąd rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na Morze Śródziemne, a przy dobrej pogodzie widać nawet masyw Esterel i zatokę Saint-Tropez. To miejsce, które warto uwiecznić na zdjęciach. Wiatr wieje tu często, więc warto mieć lekką kurtkę przeciwwiatrową. Na przełęczy znajduje się również stary kamienny krzyż i ławka – idealne na chwilę zadumy nad pięknem natury.

Ostatnie 3 kilometry to przyjemny, łagodny zjazd z powrotem do Les Arcs-sur-Argens. Trasa wiedzie przez tereny rolnicze – pola lawendy (w lipcu i sierpniu w pełnym rozkwicie) oraz sady brzoskwiniowe. W oddali widać już dachy domów i wieżę zamku. Wędrówkę kończymy w centrum miasteczka, gdzie można napić się schłodzonego rosé na jednym z uroczych placów. Całość zajmuje średnio od 3,5 do 4,5 godziny, w zależności od tempa i długości postojów.

Praktyczne porady: Ruta del romaní jest najlepiej przejść wiosną (kwiecień–maj) lub jesienią (wrzesień–październik), gdy temperatury są umiarkowane. Latem unikajcie godzin południowych – upał może być wyczerpujący. Koniecznie zabierzcie ze sobą co najmniej 1,5 litra wody na osobę, nakrycie głowy, krem z filtrem oraz dobre buty trekkingowe z przyczepną podeszwą. Mimo że trasa jest oznakowana żółtymi znakami, warto mieć mapę lub aplikację GPS. Szlak nie jest wymagający technicznie, ale jego długość i ekspozycja na słońce sprawiają, że trzeba być odpowiednio przygotowanym. Polecam również zabrać lornetkę – obserwacja ptaków drapieżnych (myszołowy, pustułki) jest tu wyjątkowo satysfakcjonująca.