BTT la Selva - 12. Les Ermites

Opis trasy

BTT la Selva – 12. Les Ermites to malownicza trasa rowerowa o długości 8,26 km, położona w sercu regionu Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w południowo-wschodniej Francji. Szlak ten, oznaczony jako część sieci BTT la Selva, prowadzi przez pagórkowate tereny porośnięte suchymi lasami dębowymi i zaroślami śródziemnomorskimi. Mimo że przewyższenie wynosi 0 metrów, trasa charakteryzuje się średnim stopniem trudności – wynika to z technicznych odcinków, wąskich ścieżek oraz zmiennej nawierzchni, która wymaga od rowerzysty dobrej kondycji i umiejętności manewrowania na nierównym terenie. To idealna propozycja dla osób szukających umiarkowanego wyzwania w otoczeniu dzikiej przyrody i historycznych zabytków.

Trasa rozpoczyna się w miejscowości La Selva, skąd kierujemy się na południowy zachód w stronę masywu Les Ermites. Już na początku wjeżdżamy w gęsty las dębu ostrolistnego, który stopniowo ustępuje miejsca suchym łąkom i skalistym wychodniom. Szlak wiedzie głównie przez drogi leśne i szutrowe ścieżki, które po deszczach mogą być śliskie, dlatego zalecam opony o dobrej przyczepności. Po około 2 km docieramy do pierwszego charakterystycznego punktu – ruiny starej kaplicy z XII wieku, wzniesionej przez templariuszy. To miejsce emanuje spokojem i historią, a z tarasu widokowego rozpościera się panorama na dolinę rzeki Argens.

Kolejne kilometry to prawdziwa uczta dla miłośników przyrody. Ścieżka wije się wśród garrigue – typowej dla Prowansji roślinności niskiej, składającej się z lawendy, tymianku, rozmarynu i dzikich ziół. Wiosną i latem powietrze wypełnia intensywny zapach tych roślin, a wśród nich można dostrzec kolorowe motyle i pszczoły. W cieniu dębów spotkamy również dzikie świnie i sarny, które często żerują wczesnym rankiem. Na wysokości 4 km trasa przecina strumień Vallon des Pins, który w okresie suszy jest suchy, ale po ulewach tworzy malownicze kaskady. To doskonałe miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie zapasów wody.

Główną atrakcją szlaku są Ermitaże (Les Ermites) – trzy pustelnie wykute w skale, pochodzące z IX wieku. Znajdują się one na wysokości około 5,5 km, na stromym zboczu wzgórza. Aby do nich dotrzeć, trzeba pokonać kilka stromych podjazdów o nachyleniu do 12%, które mimo braku przewyższenia w profilu trasy, są wymagające technicznie. Pustelnie były zamieszkiwane przez mnichów, którzy szukali odosobnienia i ciszy. Dziś stanowią fascynujący obiekt do zwiedzania – wewnątrz zachowały się resztki fresków i kamienne ołtarze. Z platformy przed ermitażami roztacza się zapierający dech w piersiach widok na Lazurowe Wybrzeże, a przy dobrej pogodzie widać nawet Korsykę.

Po zwiedzeniu pustelni trasa kontynuuje się w kierunku wschodnim, prowadząc przez otwarte tereny porośnięte makwią i suchymi łąkami. To odcinek o zmiennej nawierzchni – od twardego szutru po luźne kamienie, które wymagają ostrożności podczas zjazdów. Na 7 km mijamy niewielkie jeziorko Étang des Ermites, które jest naturalnym zbiornikiem wodnym zasilanym przez podziemne źródła. Woda w nim jest krystalicznie czysta, a latem można spotkać tu żółwie błotne i ważki. To idealne miejsce na piknik – polecam zabrać ze sobą suchy prowiant i napoje, ponieważ na trasie nie ma punktów gastronomicznych.

Końcowy odcinek szlaku to powrót do La Selva przez las sosnowy, który zapewnia przyjemny cień nawet w upalne dni. Ścieżka jest tutaj szeroka i równa, co pozwala na relaksującą jazdę i podziwianie ostatnich widoków. Przed samym metą warto zatrzymać się przy kamiennym krzyżu z XVIII wieku, który upamiętnia dawnych pielgrzymów. Trasa kończy się w centrum La Selva, gdzie można skorzystać z lokalnej kawiarni lub wypożyczalni rowerów. Całość zajmuje około 2–3 godzin jazdy z przerwami, w zależności od tempa i czasu spędzonego na zwiedzaniu.

Pod względem przyrodniczym szlak Les Ermites jest wyjątkowy ze względu na różnorodność ekosystemów. Od suchych lasów dębowych, przez zarośla śródziemnomorskie, po wilgotne strefy wokół strumieni – każdy fragment oferuje inne gatunki flory i fauny. Warto zwrócić uwagę na storczyki, które kwitną w maju i czerwcu, oraz na rzadkie ptaki, takie jak sokół wędrowny i orzeł przedni, które gniazdują w okolicznych skałach. Dla miłośników botaniki to prawdziwy raj – można tu znaleźć ponad 200 gatunków roślin, w tym endemiczne dla Prowansji.

Porady dla turystów: Przed wyruszeniem na trasę sprawdź prognozę pogody – w upalne dni (powyżej 30°C) zalecam start wcześnie rano, aby uniknąć największego słońca. Koniecznie zabierz ze sobą minimum 1,5 litra wody na osobę, krem z filtrem UV, nakrycie głowy oraz apteczkę pierwszej pomocy. Rower powinien być wyposażony w opony o szerokości co najmniej 2,1 cala i dobry hamulec tarczowy – na kamienistych zjazdach to kluczowe. Pamiętaj, że na trasie nie ma sklepów ani źródeł wody pitnej, więc zaopatrz się wcześniej. Dla osób z mniejszym doświadczeniem polecam skorzystanie z lokalnego przewodnika, który wskaże optymalne tempo i bezpieczne linie przejazdu. Szlak jest oznaczony żółtymi znakami z symbolem roweru, ale w kilku miejscach oznaczenia mogą być wyblakłe – warto mieć ze sobą mapę w formacie GPX lub aplikację mobilną z offline’ową nawigacją.