Apollo Hylates Nature Trail

Opis trasy

Apollo Hylates Nature Trail to niezwykle urokliwa, pętla o długości 3,49 km, położona w sercu cypryjskiego lasu państwowego, w pobliżu starożytnego sanktuarium Apolla Hylatesa w Limassol. Trasa ta, o zerowym przewyższeniu, jest idealna dla rodzin z dziećmi, początkujących turystów pieszych oraz wszystkich, którzy pragną połączyć łagodny spacer z bogactwem przyrody i historii. Mimo że technicznie nie wymaga dużego wysiłku, to ze względu na różnorodność terenu i konieczność uważnego obserwowania otoczenia, nadaję jej stopień trudności: Średnia. Szlak został wytyczony w 2008 roku przez Cypryjski Departament Leśnictwa i od tego czasu cieszy się niesłabnącą popularnością wśród miłośników przyrody i archeologii.

Trasa rozpoczyna się przy dużym, wygodnym parkingu, tuż obok wejścia do stanowiska archeologicznego Sanktuarium Apolla Hylatesa. Już od pierwszych kroków otacza nas gęsty, śródziemnomorski las, w którym dominują sosny alepskie (Pinus halepensis), cyprysy wiecznie zielone (Cupressus sempervirens) oraz dęby skalne (Quercus coccifera). Szlak jest doskonale oznakowany – na początku znajdziesz tablicę informacyjną z mapą i opisem w języku greckim i angielskim. Idziemy szeroką, żwirową ścieżką, która delikatnie wije się między wzgórzami, a po obu stronach pojawiają się gdzieniegdzie starożytne ruiny i fragmenty ceramiki – pamiątki po dawnych mieszkańcach tych ziem.

Po około 500 metrach docieramy do pierwszego charakterystycznego punktu – punktu widokowego na dolinę rzeki Kouris. Mimo że przewyższenie wynosi 0 m, to z tego miejsca rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na zaporę wodną Kouris, największą na Cyprze, oraz na okoliczne, zalesione wzgórza. To idealne miejsce na krótki postój i wykonanie pamiątkowych zdjęć. W oddali, przy dobrej widoczności, można dostrzec nawet błękitną linię Morza Śródziemnego. Dalej szlak prowadzi nas przez suchy, kamienisty wąwóz, gdzie latem można zaobserwować charakterystyczne dla Cypru gatunki ptaków, takie jak dziwonia zwyczajna (Carduelis carduelis) czy krętogłów (Jynx torquilla).

Kolejnym punktem jest polana z ławeczkami i stolikami piknikowymi, położona w cieniu starych, rozłożystych drzew oliwnych. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek, zwłaszcza jeśli wędrujemy z dziećmi. Wokół polany rosną krzewy mirtu (Myrtus communis) oraz dzikie szparagi (Asparagus acutifolius), których pędy są lokalnym przysmakiem. Wiosną i wczesnym latem polana pokrywa się dywanem dzikich kwiatów – maków polnych (Papaver rhoeas), złocieni (Chrysanthemum coronarium) oraz storczyków (Ophrys spp.), co tworzy malowniczy, kolorowy kontrast z soczystą zielenią sosen.

Mijając polanę, wchodzimy w odcinek leśny, gdzie ścieżka staje się węższa i bardziej kamienista. To tutaj warto zachować szczególną ostrożność, ponieważ na trasie pojawiają się korzenie drzew i luźne kamienie. W tej części szlaku, w cieniu gęstych koron drzew, panuje przyjemny chłód nawet w upalne dni. Z uwagą wypatrujemy śladów dzikiej zwierzyny – często można spotkać lisy rude (Vulpes vulpes) oraz jeżozwierze indyjskie (Hystrix indica), które są typowe dla cypryjskich lasów. Na gałęziach nad głową przemykają wiewiórki ziemne (Sciurus anomalus), a w oddali słychać charakterystyczny, melodyjny śpiew słowika rdzawego (Luscinia luscinia).

W połowie trasy, po około 1,7 km, natrafiamy na pozostałości starożytnej drogi rzymskiej, która niegdyś łączyła sanktuarium Apolla z miastem Kourion. Fragmenty brukowanej nawierzchni, widoczne po obu stronach ścieżki, są doskonale zachowane i stanowią fascynujący element historyczny. To tutaj, wśród kamiennych płyt, można dostrzec wyryte inskrypcje i znaki, które są przedmiotem badań archeologów. Miejsce to jest często pomijane przez turystów, dlatego warto zatrzymać się na chwilę i wyobrazić sobie, jak wyglądało życie w czasach rzymskich na tej wyspie.

Końcowy odcinek szlaku prowadzi nas z powrotem w kierunku parkingu, ale tym razem przez bardziej otwarty teren, porośnięty niskimi krzewami makii i garigiem. To doskonałe miejsce do obserwacji motyli – szczególnie licznie występują tu rusałka pawik (Inachis io) oraz latolistek cytrynek (Gonepteryx rhamni). W oddali, po prawej stronie, widoczne są ruiny sanktuarium Apolla Hylatesa, które warto zwiedzić po zakończeniu wędrówki. Sanktuarium to, datowane na VIII wiek p.n.e., było jednym z najważniejszych miejsc kultu na Cyprze, poświęconym bogowi Apollowi, opiekunowi lasów i pasterzy.

Na zakończenie kilka porad praktycznych. Najlepszą porą na wędrówkę jest wczesny ranek lub późne popołudnie, zwłaszcza w miesiącach letnich (czerwiec–wrzesień), gdy temperatura potrafi przekroczyć 35°C. Pamiętaj o zabraniu co najmniej 1,5 litra wody na osobę – na trasie nie ma źródeł ani punktów z wodą pitną. Obuwie powinno być wygodne, najlepiej z dobrą przyczepnością, ze względu na kamieniste odcinki. Używaj kremu z filtrem UV i nakrycia głowy. Szlak jest przyjazny psom, ale muszą być prowadzone na smyczy. Na parkingu znajduje się toaleta, a w sezonie (kwiecień–październik) działa mała kawiarnia. Pamiętaj, aby nie zbaczać z wyznaczonej trasy – las jest domem dla wielu chronionych gatunków roślin i zwierząt. Apollo Hylates Nature Trail to nie tylko spacer, ale prawdziwa podróż w czasie i przestrzeni, która na długo pozostanie w Twojej pamięci.