Szlak rozpoczyna się w braszowskiej dzielnicy Dârste, skąd od razu wkraczamy w leśne tereny masywu Postăvarul. To trasa o średnim stopniu trudności, przeznaczona przede wszystkim dla pieszych i trekkingowców, którzy szukają całodziennego wyzwania. Szlak oznakowany kolorem czerwonym, co oznacza, że jest to szlak główny regionu, prowadzący przez kluczowe punkty górskiej sieci szlaków wokół Braszowa.
Pierwszy etap wiedzie pod górę w kierunku schroniska Cabana Bunloc. To klasyczne podejście przez las, które pozwala stopniowo nabrać wysokości i przyzwyczaić organizm do wysiłku. Odcinek ten jest dobrze utrzymany, a czerwone oznaczenia są czytelne – nie sposób zgubić drogi.
Po dotarciu do Cabana Bunloc trasa zmienia kierunek i wchodzi w dolinę Valea Mușatului. To fragment, gdzie las staje się gęstszy, a ścieżka miejscami wąska i kamienista. Kolejnym punktem jest Valea Gârcin – dolina o łagodniejszym nachyleniu, która prowadzi w stronę dawnego schroniska Cabana Rențea. Obecnie obiekt pełni funkcję jednostki wojskowej, dlatego nie ma możliwości wejścia do środka – należy ominąć go zgodnie z oznakowaniem.
Z okolic Renței szlak skręca pod wierzchołek Vf. Țigăilor. To najwyższy punkt trasy, skąd rozciągają się widoki na okoliczne pasma. Po minięciu szczytu rozpoczyna się stopniowe zejście w kierunku doliny Valea Azugii. Odcinek ten jest bardziej eksponowany, ale dobrze zabezpieczony – wymaga jednak uwagi, szczególnie przy mokrej nawierzchni.
Dolina Valea Azugii to jeden z najciekawszych fragmentów pętli. Szlak prowadzi wzdłuż potoku, mijając jeziorko Lacul Roșu/Găvan oraz dawną leśniczówkę Casa de Vânătoare Ritivoi. To miejsce idealne na krótki odpoczynek w cieniu drzew, z dala od zgiełku miasta.
Ostatni odcinek prowadzi przez ponowne wejście w dolinę Azugii i kieruje się w stronę ośrodka La Susai Mountain Resort. To nowoczesny kompleks wypoczynkowy, który stanowi punkt docelowy przed powrotem do punktu startu. Stamtąd pozostaje już tylko zejście do Dârste tą samą lub równoległą drogą.
Cała pętla liczy 26,2 km i wymaga dobrej kondycji oraz zapasu wody i prowiantu. Przewyższenie jest znaczące – szlak wielokrotnie wznosi się i opada, co czyni go wymagającym, ale satysfakcjonującym dla doświadczonych piechurów. Czas przejścia to około 7–9 godzin w zależności od tempa i długości postojów.
Trasa jest idealna dla osób, które chcą poznać dziką stronę Karpat Południowych bez konieczności wchodzenia na ekstremalnie trudne szczyty. Czerwone znaki prowadzą przez zróżnicowany teren – od lasów bukowych po otwarte polany i skaliste odcinki. To propozycja dla tych, którzy cenią sobie autentyczną, górską wędrówkę bez tłumów turystów.
Komentarze (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!