Tureni – Piatra Secuiului – Cabana Râmeț – Platoul Ciumerna – Poiana cu narcise de la Negrileasa to wymagająca, ale niezwykle satysfakcjonująca pętla o długości 108 kilometrów. Trasa przeznaczona jest dla pieszych i trekkerów o średnim poziomie zaawansowania, którzy są gotowi na kilkudniową wędrówkę przez zróżnicowane krajobrazy Rumunii.
Szlak oznakowany kolorem czerwonym, co oznacza, że jest to szlak główny regionu. Dzięki temu nawigacja jest intuicyjna, a oznaczenia (czerwono-biało-czerwone pasy) prowadzą wędrowców przez całą trasę bez ryzyka zgubienia drogi. Kolor czerwony gwarantuje również, że szlak jest regularnie utrzymywany i dobrze opisany w przewodnikach.
Start i meta znajdują się w miejscowości Tureni, skąd trasa wiedzie przez obszar A3 i dolinę Petridului. Początkowe kilometry prowadzą przez łagodne wzniesienia i pola, stopniowo wprowadzając w górski charakter wędrówki. To dobry moment, aby rozgrzać mięśnie przed bardziej stromymi odcinkami.
Kolejnym punktem jest Cheile Turzii – jeden z najbardziej malowniczych wąwozów w Karpatach. Szlak prowadzi wzdłuż jego krawędzi, oferując widoki na strome ściany skalne i bujną roślinność. Następnie trasa kieruje się w stronę Moldovenești i kultowej skały Piatra Secuiului, która góruje nad okolicą.
Po minięciu Rimetei i źródła Izvorul Rimetea szlak wchodzi w bardziej leśne i dzikie partie. Pârâul Muntelui i płaskowyż Bedeleu to obszary o spokojniejszym tempie, idealne na regenerację sił. Warto tu zwrócić uwagę na różnorodność przyrody – od gęstych lasów po otwarte łąki.
Dalsza część trasy prowadzi przez Florești i dolinę Uzei aż do schroniska Cabana Râmeț. To doskonałe miejsce na nocleg i uzupełnienie zapasów. Stamtąd szlak wspina się na płaskowyż Ciumerna, skąd rozciągają się szerokie panoramy na okoliczne pasma górskie.
Ostatnim akcentem jest Poiana cu narcise de la Negrileasa – polana słynąca z wiosennego kwitnienia narcyzów. To magiczne miejsce stanowi nagrodę za pokonanie całej trasy. Stamtąd szlak stopniowo opada z powrotem do Tureni, zamykając pętlę.
Podsumowując, jest to szlak dla osób ceniących różnorodność – od wąwozów i skał, przez lasy i łąki, aż po górskie płaskowyże. Czerwone oznakowanie i średni stopień trudności sprawiają, że trasa jest dostępna dla przygotowanych turystów, a jej długość wymaga dobrej kondycji i kilku dni na realizację.
Komentarze (0)
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!