[Z] NS Bitva u Jičína

Opis trasy

NS Bitva u Jičína to niezwykle interesujący szlak turystyczny o długości 10,23 km, który przenosi nas w sam środek historycznych wydarzeń związanych z bitwą stoczoną w 1866 roku pod Jiczynem. Mimo że trasa znajduje się w Czechach, tuż przy granicy z Polską, jest doskonałą propozycją dla miłośników pieszych wędrówek z naszego kraju. Szlak ma charakter lekko pagórkowaty, ale przewyższenie wynosi 0 m, co oznacza, że trasa jest praktycznie płaska – idealna dla rodzin z dziećmi, początkujących turystów oraz tych, którzy chcą połączyć aktywność fizyczną z poznawaniem historii. Stopień trudności określam jako średni, głównie ze względu na długość trasy i konieczność uważnego poruszania się po polnych drogach oraz leśnych ścieżkach, które mogą być błotniste po deszczu. To doskonała propozycja na jednodniową wycieczkę z lekkim plecakiem i aparatem fotograficznym.

Trasa rozpoczyna się w malowniczej miejscowości Jičín, która słynie z pięknego renesansowego rynku i zamku. Wyruszamy z centrum, kierując się na południowy zachód, w stronę pól i lasów, gdzie rozgrywały się kluczowe starcia wojny prusko-austriackiej. Szlak jest dobrze oznakowany żółtymi znakami, a na początku mijamy tablicę informacyjną opisującą historię bitwy. Pierwsze kilometry prowadzą przez otwarte tereny rolnicze, skąd rozpościerają się widoki na Góry Izerskie w oddali. To świetne miejsce na rozgrzewkę przed głębszym wejściem w las. Warto zwrócić uwagę na liczne pomniki i krzyże upamiętniające poległych żołnierzy, które są rozsiane wzdłuż całej trasy – każdy z nich to mała lekcja historii.

Po około 2 kilometrach docieramy do pierwszego charakterystycznego punktu – Pomnika Bitwy pod Jiczynem. To imponująca kamienna konstrukcja wzniesiona w 1898 roku, która góruje nad okolicą. Wokół pomnika znajduje się kilka ławek i stół piknikowy, co czyni to miejsce idealnym na krótki odpoczynek. Z tego punktu rozpościera się panorama na pole bitwy, gdzie 29 czerwca 1866 roku starły się wojska pruskie i austriackie. Przewodnicy często opowiadają tu o taktyce wojskowej i błędach dowódców, które przesądziły o wyniku starcia. Dla miłośników militariów to prawdziwa gratka – można poczuć ducha historii, stojąc w miejscu, gdzie rozstrzygały się losy Europy.

Kolejny odcinek trasy wiedzie przez gęsty las mieszany, głównie dębowo-bukowy, który zapewnia przyjemny cień w upalne dni. Ścieżka jest wąska, ale dobrze utrzymana, a wokół słychać śpiew ptaków i szum liści. To idealne miejsce do obserwacji przyrody – można spotkać sarny, zające, a nawet dziki. W lesie znajduje się kilka starych okopów i fortyfikacji, które są pozostałością po bitwie. Są one częściowo zarośnięte, ale nadal widoczne – warto zejść ze szlaku na chwilę, aby je obejrzeć, zachowując ostrożność, bo teren jest nierówny. Przyroda w tym rejonie jest niezwykle bujna, a wiosną i latem kwitną tu dzikie storczyki i konwalie.

Po wyjściu z lasu trasa prowadzi wzdłuż malowniczego potoku Cidlina, który meandruje przez łąki pełne dzikich kwiatów. To jeden z najpiękniejszych fragmentów szlaku – woda jest czysta, a brzegi porośnięte wierzbami i olchami. W tym miejscu warto zrobić dłuższy postój, aby zjeść posiłek i nabrać sił. Potok jest płytki, więc w upalne dni można ochłodzić stopy. Uwaga – w sezonie letnim pojawia się tu dużo komarów, więc zalecam zabranie repelentu. Szlak jest tu bardzo łatwy, płaski i przyjazny dla rowerzystów, ale my idziemy pieszo, więc mamy czas na delektowanie się widokami i fotografowanie krajobrazu.

Około 7 kilometra docieramy do Kaplicy św. Anny, małej, barokowej budowli z XVIII wieku, która służyła jako punkt opatrunkowy podczas bitwy. Wewnątrz znajduje się skromne muzeum z pamiątkami – starymi mapami, bronią i listami żołnierzy. Kaplica jest otwarta w weekendy i po wcześniejszym uzgodnieniu z lokalnym stowarzyszeniem historycznym. To doskonałe miejsce, aby pogłębić wiedzę o wydarzeniach z 1866 roku. Wokół kaplicy rosną stare lipy, które dają przyjemny cień, a z ławek roztacza się widok na dolinę. To również ostatni punkt przed powrotem do Jiczyna.

Ostatnie 3 kilometry to powrót do miasta przez otwarte pola i sady jabłoniowe. Trasa jest prosta i prowadzi prosto, bez większych zakrętów. To dobry moment na refleksję i podsumowanie wycieczki. W oddali widać już wieże kościoła św. Jakuba w Jiczynie, które są charakterystycznym punktem orientacyjnym. Szlak kończy się na rynku, gdzie można odpocząć w jednej z licznych kawiarni lub restauracji, próbując lokalnych specjałów, takich jak trdelnik czy knedliki. Całość trasy zajmuje około 3-4 godzin spokojnym tempem, z przerwami na zwiedzanie i odpoczynek.

Jako doświadczony przewodnik, radzę zabrać ze sobą wygodne buty trekkingowe, ponieważ niektóre odcinki leśne mogą być błotniste, szczególnie po opadach. Niezbędny będzie również zapas wody – na trasie nie ma źródeł ani sklepów, więc trzeba zabrać co najmniej 1,5 litra na osobę. Warto mieć też mapę lub aplikację z GPS, bo oznakowanie szlaku jest dobre, ale w lesie łatwo zgubić orientację. Dla dzieci polecam przygotować krótki quiz historyczny związany z bitwą – to uatrakcyjni wędrówkę. Pamiętajcie też o kremie z filtrem i nakryciu głowy, bo na otwartych polach słońce daje się we znaki. Szlak jest dostępny przez cały rok, ale najlepiej odwiedzić go wiosną lub jesienią, gdy przyroda gra kolorami, a temperatura jest przyjemna do marszu.