Płock-Włocławek

Opis trasy

Witaj w świecie dwóch miast nad Wisłą! Szlak rowerowy z Płocka do Włocławka to nie tylko prosta, 38-kilometrowa trasa, ale prawdziwa podróż przez historię, kulturę i dziką przyrodę centralnej Polski. Jako doświadczony przewodnik górski, choć tym razem nie mierzymy się z wysokościami, zapewniam Cię, że to wyzwanie o średnim stopniu trudności – głównie ze względu na dystans i konieczność dobrej kondycji na płaskim, ale monotonnym terenie. Przewyższenie wynosi 0 metrów, co oznacza, że trasa jest idealna dla rowerzystów szosowych, trekkingowych i gravelowych. Nie daj się jednak zwieść pozornej łatwości – to właśnie długość i potencjalny wiatr nad Wisłą stanowią prawdziwe wyzwanie.

Startujemy w Płocku, jednym z najstarszych miast Mazowsza, u stóp słynnego Wzgórza Tumskiego. Zanim ruszysz, polecam chwilę zadumy nad katedrą i zamkiem książąt mazowieckich. Trasa wiedzie początkowo wzdłuż bulwarów wiślanych, skąd roztacza się malowniczy widok na drugą stronę rzeki. Po opuszczeniu miasta wjeżdżamy w strefę nadwiślańskich łąk i lasów łęgowych. To właśnie tutaj, na wysokości wsi Brwilno, zaczyna się prawdziwa przygoda – droga gruntowa, miejscami piaszczysta, która wymaga od rowerzysty skupienia i odpowiedniej techniki jazdy. Wiosną i jesienią uważaj na błoto po deszczach!

Kolejnym punktem wartym uwagi jest Gąbin – niewielkie miasteczko, które słynie z najwyższej w Polsce konstrukcji – masztu radiowego (niestety, obecnie nieistniejącego, ale jego historia jest fascynująca). To idealne miejsce na krótki postój i uzupełnienie zapasów wody. Po minięciu Gąbina trasa zagłębia się w Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy. To prawdziwy raj dla miłośników przyrody! Możesz tu spotkać czaple siwe, bobry, a nawet łosie. Pamiętaj, że jesteśmy gośćmi w ich domu – zachowaj ciszę i nie schodź z wyznaczonej ścieżki. Drzewa, głównie dęby i topole, tworzą naturalny tunel, który latem daje przyjemny cień.

Po około 20 kilometrach docieramy do Dobrzykowa. To urokliwa wieś, która może pochwalić się późnogotyckim kościołem z XVI wieku. Warto zatrzymać się na chwilę, by podziwiać detale architektoniczne i odetchnąć atmosferą dawnych wieków. Stąd szlak prowadzi dalej, wzdłuż wałów przeciwpowodziowych. Uwaga – nawierzchnia bywa nierówna, a korzenie drzew mogą stanowić przeszkodę. Zalecam jazdę z umiarkowaną prędkością, szczególnie jeśli jedziesz na rowerze szosowym z wąskimi oponami. Dla graveli i MTB to czysta przyjemność!

Następnie wjeżdżamy w rejon Zbiornika Włocławskiego – największego sztucznego jeziora w Polsce. To tutaj krajobraz zmienia się diametralnie. Szeroka tafla wody, wiatr i mewy nadają temu miejscu charakteru nadmorskiego kurortu. Trasa wiedzie wzdłuż zapory, skąd rozpościera się niesamowity widok na elektrownię wodną. To doskonały punkt na sesję zdjęciową! Pamiętaj jednak o zachowaniu bezpieczeństwa – nie zbliżaj się do krawędzi urwiska, a wiatr może być porywisty, więc trzymaj kierownicę pewnie.

Ostatnie kilometry przed Włocławkiem to już typowo miejska dżungla. Wjeżdżamy do miasta od strony północnej, mijając osiedla mieszkaniowe i tereny przemysłowe. Nie zniechęcaj się – cel jest blisko! Włocławek wita nas swoją perełką – gotycką katedrą pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz bulwarami nad Wisłą. To idealne miejsce na zakończenie wyprawy. Możesz tu odpocząć w jednej z licznych kawiarni, skosztować lokalnych przysmaków (polecam wędzone ryby!) i podsumować swoje osiągnięcie.

Przygotowując się do tej trasy, pamiętaj o kilku kluczowych aspektach. Po pierwsze, woda – na odcinku między Gąbinem a Dobrzykowem nie ma zbyt wielu sklepów, więc zabierz ze sobą przynajmniej 1,5 litra na osobę. Po drugie, krem z filtrem – słońce nad Wisłą potrafi być zdradliwe, nawet w pochmurne dni. Po trzecie, zapasowa dętka i pompka – drogi gruntowe mogą kryć ostre kamienie i korzenie. Jeśli planujesz nocleg, polecam zatrzymać się we Włocławku w jednym z hoteli w centrum – łatwo dotrzesz stąd do dworca PKP, skąd wrócisz do Płocka pociągiem (rowery są przewożone).

Podsumowując, szlak Płock-Włocławek to doskonała propozycja na jednodniową wycieczkę rowerową. Łączy w sobie walory krajoznawcze, przyrodnicze i historyczne. Mimo braku przewyższeń, wymaga dobrej kondycji i przygotowania logistycznego. Dla mnie, jako przewodnika, to trasa, która pokazuje, że piękno Polski tkwi nie tylko w górach, ale i nad wiślanymi brzegami. Wsiadaj na rower i przekonaj się sam – czeka Cię niezapomniana przygoda!