Tuchola Plaskosz – Cekcyn

Opis trasy

Witaj na szlaku z Tucholi do Cekcyna – jednej z najbardziej malowniczych, płaskich tras w sercu Borów Tucholskich. Ta 35,5-kilometrowa wędrówka, zaklasyfikowana jako średnio trudna ze względu na długość, a nie ukształtowanie terenu, zabierze Cię w głąb największego w Polsce kompleksu leśnego. Przewyższenie wynosi 0 metrów, co oznacza, że trasa jest idealna dla osób szukających wyzwania kondycyjnego bez stromych podejść. Startując w Tucholi, od razu zanurzasz się w gęstwinę sosnowych borów, które na przemian ustępują miejsca torfowiskom i tajemniczym jeziorom polodowcowym. To szlak, który wymaga dobrego przygotowania logistycznego – zabierz ze sobą mapę, zapas wody i prowiant, bo przez większość drogi będziesz otoczony wyłącznie naturą.

Pierwszy odcinek, z Tucholi do Plakoszu, wiedzie przez tereny dawnej Puszczy Tucholskiej. Mijasz rezerwat przyrody „Bagna nad Stążką”, gdzie wiosną i jesienią można usłyszeć żurawie. Ścieżka jest szeroka, piaszczysta, a po deszczach momentami błotnista – warto założyć buty z dobrą przyczepnością. Po około 8 kilometrach docierasz do wsi Plakoszcz, gdzie znajduje się stary cmentarz ewangelicki i pozostałości po dawnym młynie wodnym. To dobre miejsce na pierwszy, krótki odpoczynek w cieniu wiekowych dębów. Pamiętaj, że na tym odcinku nie ma sklepów ani punktów gastronomicznych – całe zaopatrzenie musisz mieć ze sobą od startu.

Kolejny fragment trasy, z Plakoszu w kierunku jeziora Stelchno, to prawdziwa gratka dla miłośników przyrody. Las staje się bardziej zróżnicowany – pojawiają się buki, graby i olsze, a pod nogami wyczujesz miękki dywan mchów i paproci. Po około 5 kilometrach dochodzisz do brzegu jeziora Stelchno, które jest jednym z najczystszych w regionie. Woda ma kolor ciemnobrązowy od torfu, ale jest krystalicznie czysta. To idealne miejsce na przerwę – możesz usiąść na pomoście i obserwować łabędzie oraz perkozy. Uważaj jednak na kleszcze i komary, szczególnie w wilgotnych miesiącach – zabierz ze sobą repelent.

Szlak prowadzi dalej przez uroczysko „Piekło”, które swoją nazwę zawdzięcza niegdyś nieprzebytym bagnom i gęstym zaroślom. Dziś to jedno z najdzikszych miejsc w Borach Tucholskich, gdzie można spotkać łosie, wilki i bobry. Ścieżka zwęża się, a korzenie drzew tworzą naturalne schody. To odcinek wymagający uwagi – polecam iść spokojnym tempem i cieszyć się ciszą. W oddali słychać pohukiwanie puszczyków, a nad głową przelatują myszołowy. Jeśli masz lornetkę, zabierz ją – obserwacja ptaków drapieżnych to czysta przyjemność.

Po około 20 kilometrach docierasz do wsi Wysoka, gdzie znajduje się zabytkowy kościół z XVIII wieku oraz kilka drewnianych domów. To ostatnia szansa na uzupełnienie wody – przy kościele znajduje się studnia z pitną wodą, ale przed piciem lepiej ją przegotować. Stąd szlak skręca na południe, w kierunku rezerwatu „Jezioro Cekcyńskie”. Na tym odcinku teren staje się bardziej otwarty – mijasz łąki i pola uprawne, gdzie w słoneczne dni można zobaczyć sarny i zające. Uważaj na rowerzystów, bo szlak jest popularny wśród cyklistów, szczególnie w weekendy.

Rezerwat „Jezioro Cekcyńskie” to perełka na trasie – malownicze jezioro o powierzchni 120 hektarów, otoczone lasem bukowym. Woda jest tu wyjątkowo przejrzysta, a wzdłuż brzegu biegnie drewniana kładka, która ułatwia spacer. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek i posiłek. W sezonie letnim można spotkać tu wędkarzy i amatorów kajaków. Pamiętaj, że wstęp do rezerwatu jest bezpłatny, ale obowiązuje zakaz biwakowania i rozpalania ognisk. Szlak prowadzi wokół jeziora przez około 3 kilometry, po czym kieruje się na północny zachód, w stronę Cekcyna.

Ostatnie 10 kilometrów to spacer przez las mieszany, który stopniowo przechodzi w podmokłe łąki. W okolicy Cekcyna pojawiają się pierwsze zabudowania i oznakowania turystyczne. Trasa kończy się w centrum Cekcyna, przy kościele św. Bartłomieja i przystanku autobusowym. Całkowity czas przejścia to około 8-9 godzin, w zależności od tempa i długości przerw. Polecam rozpocząć wędrówkę wcześnie rano, aby uniknąć upałów i mieć czas na spokojne zwiedzanie. Szlak jest dobrze oznakowany żółtymi znakami, ale w gęstym lesie łatwo zgubić orientację – miej przy sobie naładowany telefon z mapą offline.

Podsumowując, szlak Tuchola – Cekcyn to doskonała propozycja dla każdego, kto chce doświadczyć prawdziwej, dzikiej przyrody Borów Tucholskich bez konieczności wspinaczki. To trasa wymagająca wytrzymałości, ale nagradzająca ciszą, czystym powietrzem i widokami, które na długo pozostają w pamięci. Zabierz ze sobą dobre buty, zapas wody, prowiant, repelent na owady i aparat – gwarantuję, że wrócisz z tysiącem zdjęć i chęcią powrotu. Pamiętaj też o zasadzie Leave No Trace – wszystko, co przynosisz, zabierz ze sobą, aby kolejni wędrowcy mogli cieszyć się tym miejscem tak samo jak Ty.