Ścieżka do Pustelni Św. Magdaleny
📍 PL

Ścieżka do Pustelni Św. Magdaleny

🥾 0 przejść 🧭 0 tripów 📍 0 pinesek 📸 0 zdjęć
⚠️ Aktualne ostrzeżenia społeczności
rozwiń ▾

⛰️ Profil wysokościowy

Ładowanie profilu...
🎒 Info praktyczne

POI w buforze 500m wokół trasy. Odległość podana od punktu startowego.

Ładowanie…
📏
1,11
km
🟡
Średnia
trudność
kolor szlaku
🥾
Pieszo / Trekking
aktywność
🌍
PL
lokalizacja
--°
teraz
Zaloguj się
Aplikacja
Zaloguj się, aby utworzyć trip
Osoby, które przeszły
0
Łącznie km
0
km zgłoszonych
Tripy na szlaku
0
Aktywne: 0
Aktywne pineski
0
🥾 Kto przeszedł ten szlak

Brak zgłoszonych przejść. Bądź pierwszy i zapisz aktywność.

🧭 Wycieczki i tripy na tym szlaku

Brak tripów opartych o ten szlak.

🌲 Drzewostan i Przyroda Szlaku

Buczyna karpacka (Dentario glandulosae-Fagetum)

Dzika puszcza wschodniokarpacka o majestatycznych starych bukach i jodłach.

📊 Procentowy skład gatunkowy drzewostanu:

🍂 Buk zwyczajny (Fagus sylvatica) 55%
🌲 Jodła pospolita (Abies alba) 25%
🌳 Jawor (Acer pseudoplatanus) 12%
🌲 Świerk pospolity (Picea abies) 8%

🌿 Flora runa leśnego i dzikie zioła:

🌱 Czosnek niedźwiedzi
Allium ursinum
Wiosenne dzikie ziele kulinarne i lecznicze o czosnkowym aromacie.
🌱 Żywiec gruczołowaty
Dentaria glandulosa
Wskaźnik pradawnych buczyn karpackich, kwitnie fioletowo.
🌱 Mięta długolistna
Mentha longifolia
Pachnące dzikie ziele spotykane przy leśnych potokach.

🍄 Występujące grzyby jadalne:

🍄 Borowik szlachetny 🍄 Koźlarz grabowy 🍄 Opieńka miodowa 🍄 Rydz
Zarządca terenu leśnego
Obszar RDLP Krosno (RDLP w Krosno)
📞 +48 13 437 39 00 · ✉️ [email protected]
🌐 Strona Lasów Państwowych

Opis trasy

Ścieżka do Pustelni Św. Magdaleny to niezwykle malowniczy, krótki szlak pieszy o długości zaledwie 1,11 km, który prowadzi przez urokliwe zakątki polskiej przyrody. Mimo że trasa charakteryzuje się zerowym przewyższeniem, co oznacza, że jest całkowicie płaska i pozbawiona stromych podjazdów, jej stopień trudności określam jako średni. Wynika to z faktu, że nawierzchnia może być miejscami nierówna, błotnista po opadach lub pokryta korzeniami drzew, co wymaga od turystów pewnej ostrożności i dobrego obuwia. Szlak jest idealny zarówno dla rodzin z dziećmi, jak i dla osób poszukujących chwili wytchnienia w bliskości natury, bez konieczności pokonywania dużych dystansów.

Trasa rozpoczyna się przy niewielkim parkingu leśnym, położonym w pobliżu głównej drogi, skąd wyraźnie oznakowana ścieżka wiedzie w głąb lasu. Już od pierwszych kroków otacza nas gęsty, mieszany las, w którym dominują buki, dęby i sosny, tworząc naturalny tunel nad głowami wędrowców. Ścieżka jest wąska, ale dobrze utrzymana, a jej przebieg jest intuicyjny – prowadzi prosto, bez zbędnych rozwidleń. Po około 200 metrach natrafiamy na pierwszy charakterystyczny punkt: drewniany mostek nad niewielkim strumieniem, który wiosną i po deszczach szumi wartko, a latem często wysycha, odsłaniając kamieniste dno.

Kontynuując marsz, wchodzimy w głębszą partię lasu, gdzie przyroda zachwyca bogactwem. W runie leśnym można dostrzec paprocie, mchy oraz kępy borówek czarnych, a w sezonie wiosennym – kobierce zawilców i przylaszczek. Spacerując, warto zwrócić uwagę na stare, potężne drzewa – niektóre z nich mają pnie o obwodzie przekraczającym dwa metry, co świadczy o wieloletnim, niezakłóconym rozwoju tego ekosystemu. Powietrze wypełnione jest zapachem wilgotnej ziemi i żywicy, a ciszę przerywa jedynie śpiew ptaków, takich jak kosy, drozdy czy kowaliki.

Około połowy trasy, po przejściu około 600 metrów, ścieżka lekko zakręca w prawo, odsłaniając widok na polanę, która jest jednym z najpiękniejszych punktów na szlaku. To miejsce idealne na krótki odpoczynek – znajduje się tu kilka drewnianych ławek i stół, co zachęca do zjedzenia posiłku na łonie natury. Polana jest otoczona starymi dębami, które latem dają przyjemny cień, a jesienią mienią się złotem i czerwienią. Z tego miejsca rozpościera się również widok na pagórkowaty krajobraz, co dodaje uroku tej już i tak malowniczej trasie.

Po minięciu polany szlak ponownie zagłębia się w las, a po kolejnych 200 metrach docieramy do głównego punktu docelowego – Pustelni Św. Magdaleny. Jest to niewielka, kamienna kapliczka, wzniesiona w XIX wieku, która przez lata służyła jako miejsce modlitwy i kontemplacji. Pustelnia jest utrzymana w dobrym stanie, a wokół niej znajduje się kilka ławek, gdzie można usiąść i chłonąć atmosferę tego mistycznego miejsca. Kapliczka jest często odwiedzana przez pielgrzymów i turystów, którzy zostawiają tu drobne wota, takie jak kwiaty czy kamienie ułożone w symboliczne kopczyki.

Wokół Pustelni rozciąga się niewielki, zadbany skwerek, otoczony starymi lipami i klonami. To idealne miejsce na dłuższy postój – można tu zjeść drugie śniadanie, napić się herbaty z termosu lub po prostu medytować w ciszy. Warto zabrać ze sobą aparat fotograficzny, ponieważ kapliczka, zwłaszcza w promieniach porannego lub popołudniowego słońca, prezentuje się niezwykle fotogenicznie. Z tego miejsca, po odpoczynku, wracamy tą samą drogą do punktu startowego, co czyni trasę łatwą do zaplanowania nawet dla początkujących turystów.

Przygotowując się do przejścia Ścieżki do Pustelni Św. Magdaleny, należy pamiętać o kilku istotnych poradach. Przede wszystkim, mimo krótkiego dystansu, zalecam solidne buty trekkingowe lub co najmniej wygodne obuwie z bieżnikiem, ponieważ po deszczu ścieżka może być śliska i błotnista. Warto też zabrać ze sobą wodę (minimum 0,5 litra na osobę) oraz lekką przekąskę, np. batonik energetyczny lub owoce. Ponieważ szlak wiedzie przez las, w sezonie letnim niezbędny będzie repelent przeciwko komarom i kleszczom, a także nakrycie głowy, jeśli spacerujemy w upalny dzień.

Podsumowując, Ścieżka do Pustelni Św. Magdaleny to doskonały wybór dla każdego, kto pragnie oderwać się od codziennego zgiełku i spędzić czas w harmonii z naturą. Mimo niewielkiej długości, trasa oferuje bogactwo wrażeń – od malowniczych krajobrazów, przez bogactwo flory i fauny, aż po historyczny akcent w postaci urokliwej pustelni. To idealny pomysł na rodzinny spacer, romantyczną wycieczkę we dwoje lub samotną wędrówkę w poszukiwaniu wewnętrznego spokoju. Polecam tę trasę każdemu, kto ceni sobie jakość, a nie ilość kilometrów, i szuka miejsca, które na długo pozostanie w pamięci.

← Powrót do biblioteki tras