Puertos de Áliva - Fuente De

description route

Puertos de Áliva – Fuente De to jeden z najbardziej spektakularnych, a zarazem dostępnych szlaków w hiszpańskich Pirenejach, a konkretnie w masywie Picos de Europa. Trasa o długości 13,47 km, z zerowym przewyższeniem (w sensie sumy podejść i zejść – w rzeczywistości jest to prawie płaski spacer po wysokogórskiej hali), prowadzi przez serce Parku Narodowego Picos de Europa. To idealna propozycja dla turystów pieszych o średnim stopniu zaawansowania, którzy chcą doświadczyć majestatu gór bez ekstremalnego wysiłku fizycznego. Szlak wiedzie przez rozległe pastwiska, zwane puertos, które latem tętnią życiem dzięki pasącym się owcom i krowom, a w tle górują ośnieżone szczyty, takie jak Naranjo de Bulnes (2519 m n.p.m.) – symbol regionu. Trasa jest łatwa technicznie, ale wymaga dobrego przygotowania kondycyjnego ze względu na długość i wysokogórskie położenie (ok. 1600–1700 m n.p.m.).

Start szlaku znajduje się w Puertos de Áliva, do których najłatwiej dostać się kolejką linową z Fuente De (górna stacja na wysokości 1823 m n.p.m.) lub pieszo z Espinamy. Z samego Puertos de Áliva (ok. 1650 m n.p.m.) ruszamy w kierunku zachodnim, podążając wyraźnie oznakowanym traktem (GR-202, znaki czerwono-białe). Początkowy odcinek wiedzie przez otwarte, trawiaste przestrzenie, gdzie wiatr często daje się we znaki, a widoki na okoliczne wapienne turnie są zapierające dech w piersiach. Po około 1,5 km dochodzimy do schroniska Refugio de Áliva (Cabaña Verónica) – to doskonałe miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie zapasów wody. Stąd szlak skręca lekko w prawo, kierując się w stronę przełęczy Horcados Rojos, która jest jednym z najważniejszych punktów widokowych na trasie.

Kluczowym punktem trasy jest przełęcz Horcados Rojos (ok. 1900 m n.p.m.), osiągana po około 4 km marszu. To właśnie tutaj rozpościera się panorama, która na długo pozostaje w pamięci: na północy widać masyw Urriellu z legendarnym Naranjo de Bulnes, na wschodzie szczyty Los Picos de Europa, a na południu rozległe doliny. Przełęcz jest często miejscem postoju dla fotografów i miłośników przyrody, gdyż z łatwością można tu spotkać sępy płowe (Gyps fulvus) szybujące w termice. Z Horcados Rojos szlak nieznacznie opada, prowadząc wzdłuż skalnych urwisk, gdzie należy zachować szczególną ostrożność – ścieżka jest wąska, a ekspozycja w niektórych miejscach może być wyzwaniem dla osób z lękiem wysokości. Na szczęście odcinki te są krótkie i dobrze zabezpieczone.

Dalsza część trasy wiedzie przez malownicze doliny krasowe, gdzie wapienne skały tworzą fantazyjne formy, a wiosną i wczesnym latem kwitną tu dywany goryczek (Gentiana lutea) i szarotek (Leontopodium alpinum). Po około 8 km marszu dochodzimy do schroniska Refugio de la Vega de Urriellu (znanego też jako Refugio de la Vega de Enol) – to drugi kluczowy punkt na szlaku. Schronisko oferuje proste posiłki i noclegi, a także jest bazą wypadową na bardziej zaawansowane wycieczki, np. na sam Naranjo de Bulnes. Wokół schroniska często pasą się dzikie konie i krowy, co dodaje krajobrazowi sielskiego charakteru. Warto tu zrobić dłuższą przerwę, by podziwiać widok na południowe ściany masywu.

Ostatni odcinek szlaku z Vega de Urriellu do Fuente De to około 5 km łatwego, płaskiego marszu przez rozległe hale. Ścieżka staje się szersza i bardziej utwardzona, co ułatwia wędrówkę. Po minięciu kolejnych pastwisk docieramy do górnej stacji kolejki linowej w Fuente De (ok. 1823 m n.p.m.). To właśnie tutaj kończy się trasa – można zjechać kolejką do doliny (ok. 4 minuty) lub, jeśli ktoś ma siłę, zejść pieszo stromym szlakiem (ok. 2 godziny). Widok z górnej stacji na dolinę rzeki Deva jest niezapomniany, a sama kolejka jest atrakcją samą w sobie, oferującą lot nad przepaściami.

Przyroda na szlaku Puertos de Áliva – Fuente De jest niezwykle bogata i różnorodna. Wiosną i latem hale pokrywają się kolorowymi kwiatami: goryczka żółta, szarotka alpejska, pierwiosnki i dzwonki. Wśród ssaków można spotkać kozice pirenejskie (Rupicapra pyrenaica), które często pasą się w pobliżu schronisk, a także świstaki i rzadziej niedźwiedzie brunatne (w głębszych partiach). Ptaki to prawdziwa gratka dla ornitologów: orłosęp brodaty (Gypaetus barbatus), sęp płowy, orzeł przedni i sokół wędrowny. W niższych partiach, w lasach bukowych i dębowych, żyją dziki, lisy i jenoty. Warto zabrać lornetkę, by móc obserwować te zwierzęta z bezpiecznej odległości.

Porady dla turystów wybierających się na szlak: przede wszystkim należy sprawdzić prognozę pogody – w Picos de Europa aura zmienia się gwałtownie, a mgła może ograniczyć widoczność do kilku metrów. Obowiązkowo trzeba mieć ze sobą mapę (nawet jeśli szlak jest dobrze oznakowany), latarkę czołową, zapas wody (minimum 2 litry na osobę) oraz jedzenie na cały dzień. Buty trekkingowe z dobrą podeszwą są koniecznością, ponieważ ścieżka miejscami bywa kamienista i śliska. W sezonie letnim (czerwiec–wrzesień) szlak jest najbardziej uczęszczany, ale wiosną i jesienią można cieszyć się większym spokojem – trzeba jednak liczyć się z niższymi temperaturami i możliwymi opadami śniegu. Warto też zarezerwować miejsce w schronisku Refugio de la Vega de Urriellu, jeśli planujemy nocleg.

Podsumowując, szlak Puertos de Áliva – Fuente De to perła wśród pirenejskich tras – łączy w sobie łatwość techniczną z zapierającymi dech w piersiach widokami i bogactwem przyrodniczym. Jest to doskonała propozycja dla rodzin z dziećmi (starszymi), początkujących turystów górskich oraz doświadczonych wędrowców szukających relaksującego dnia w wysokich partiach gór. Długość 13,47 km i zerowe przewyższenie sprawiają, że trasę można pokonać w 4–5 godzin (z przerwami), co czyni ją idealną na jednodniową wycieczkę z Fuente De. Pamiętajmy jednak, że góry wymagają szacunku i odpowiedniego przygotowania – wtedy ten szlak dostarczy niezapomnianych wrażeń, które na długo pozostaną w naszej pamięci.