Camino Natural del Románico Palentino. Ruta del Carbón de cok. Etapa 3

description route

Witaj na trzecim etapie fascynującej przygody, jaką jest Camino Natural del Románico Palentino, a konkretnie jego industrialna odnoga – Ruta del Carbón de Cok. Ten odcinek, liczący 21,20 km, prowadzi przez malownicze tereny północnej Hiszpanii, w regionie Kastylii i Leónu, w prowincji Palencia. Choć przewyższenie wynosi 0 m, nie daj się zwieść – trasa ta, choć płaska, oferuje niezwykłe bogactwo krajobrazu i historii. Prowadzi bowiem śladem dawnej kolejki wąskotorowej, która niegdyś woziła węgiel z kopalni w Barruelo de Santullán do hut w Bilbao. Dziś jest to idealna trasa dla miłośników długich spacerów, którzy cenią sobie spokój, dziką przyrodę i industrialne dziedzictwo.

Przebieg trasy jest wyjątkowo czytelny i łatwy do nawigacji. Rozpoczyna się w miejscowości Barruelo de Santullán, która słynie z bogatej historii górniczej. Stąd, podążając wzdłuż torowiska, wkraczamy w dolinę rzeki Rubagón. Trasa wiedzie przez lasy dębowe i sosnowe, które stopniowo ustępują miejsca otwartym łąkom i polom uprawnym. Mijamy opuszczone stacje kolejowe, mosty i wiadukty, które są niemymi świadkami minionej epoki. Kluczowym punktem jest przejście przez imponujący wiadukt w Cillamayor, który góruje nad doliną, oferując zapierające dech w piersiach widoki. Następnie trasa prowadzi przez miejscowość Brañosera, uznawaną za najstarszą gminę w Hiszpanii (założoną w 824 roku), gdzie warto zatrzymać się przy romańskim kościele św. Eulalii. Końcowym punktem etapu jest Reinosilla, mała wioska, która stanowi doskonałą bazę wypadową na kolejne odcinki.

Stopień trudności tego etapu określam jako średni, co może wydawać się zaskakujące przy zerowym przewyższeniu. Pamiętaj jednak, że długość trasy (ponad 21 km) oraz monotonia płaskiego terenu mogą stanowić wyzwanie dla mniej przygotowanych turystów. Nawierzchnia jest mieszana – od utwardzonych dróg szutrowych, przez żwir, aż po naturalne ścieżki leśne. W kilku miejscach, zwłaszcza po deszczach, mogą pojawić się błotniste odcinki. Dla doświadczonych piechurów jest to raczej łatwa trasa, ale wymagająca dobrej kondycji i odpowiedniego tempa. Polecam zabrać kijki trekkingowe, które odciążą stawy podczas długiego marszu po płaskim terenie.

Charakterystyczne punkty na trasie to przede wszystkim dziedzictwo industrialne. Oprócz wspomnianego wiaduktu, warto zwrócić uwagę na tunel kolejowy w Barruelo, który ma około 400 metrów długości. Przejście przez niego (z latarką!) to prawdziwa podróż w czasie. Kolejnym unikatowym miejscem jest Muzeum Górnictwa w Barruelo, które znajduje się tuż przy starcie trasy – warto je odwiedzić przed wyruszeniem w drogę, aby lepiej zrozumieć kontekst historyczny szlaku. Na trasie napotkasz również liczne punkty widokowe, z których rozpościerają się panoramy na Górską Kordylierę Kantabryjską. Nie przegap również Fontanny w Brañosera, gdzie możesz uzupełnić zapasy wody – woda jest krystalicznie czysta i smaczna.

Przyroda na tym odcinku zaskakuje swoją różnorodnością. Dolina rzeki Rubagón to prawdziwy raj dla ornitologów – możesz tu spotkać bociany czarne, sokoły wędrowne, a nawet orły przednie krążące nad szczytami. W lasach żyją jelenie, sarny i dziki, a przy odrobinie szczęścia zobaczysz także wilki iberyjskie, które powracają w te okolice. Roślinność to głównie lasy mieszane z dominacją dębów szypułkowych, buków i sosen. Wiosną i latem łąki pokrywają się dywanami dzikich kwiatów – lawendy, tymianku i macierzanki, których zapach unosi się w powietrzu. Wzdłuż rzeki rosną olchy i wierzby, tworząc naturalne korytarze ekologiczne. To idealne miejsce na obserwację ptaków i fotografię przyrodniczą.

Porady dla turystów są kluczowe dla bezpiecznego i przyjemnego przejścia tego etapu. Przede wszystkim – zabierz ze sobą wystarczającą ilość wody, ponieważ na trasie jest niewiele punktów z dostępem do pitnej wody (jedynie w Brañosera i Barruelo). Polecam również aprowizację na cały dzień – w małych wioskach mogą być ograniczone możliwości zakupu jedzenia. Ubiór powinien być warstwowy, ponieważ pogoda w górach bywa zmienna – rano może być chłodno, a w południe upalnie. Niezbędne są wygodne buty trekkingowe z dobrą podeszwą. Pamiętaj o kremie z filtrem UV i kapeluszu, ponieważ na otwartych odcinkach słońce daje się we znaki. Warto też mieć przy sobie mapę lub aplikację GPS, choć szlak jest dobrze oznakowany żółtymi znakami i tablicami informacyjnymi.

Logistyka i dojazd na trasę również wymagają planowania. Najlepiej rozpocząć etap w Barruelo de Santullán, do którego można dojechać autobusem z Palencii lub Santandera. Jeśli planujesz powrót, warto zorganizować transport z Reinosilla – lokalne taksówki lub autobusy kursują nieregularnie, dlatego polecam umówić się z kierowcą z wyprzedzeniem. Alternatywnie, możesz zostawić samochód na parkingu w Barruelo i wrócić autobusem. Pamiętaj, że trasa jest liniowa, więc konieczne będzie przemieszczenie się między punktem startu i mety. Dla miłośników biwakowania – w okolicy Brañosera znajduje się pole namiotowe, a w Barruelo są pensjonaty i hostele.

Podsumowując, trzeci etap Ruta del Carbón de Cok to prawdziwa perełka dla tych, którzy chcą połączyć aktywny wypoczynek z odkrywaniem historii i przyrody. To nie tylko spacer, ale podróż w czasie do epoki, gdy węgiel napędzał przemysłową rewolucję w Hiszpanii. Płaski teren, malownicze widoki i bogactwo dziedzictwa kulturowego sprawiają, że jest to trasa dostępna dla większości turystów, pod warunkiem odpowiedniego przygotowania fizycznego. Polecam ją zarówno rodzinom z dziećmi (starszymi), jak i zapalonym piechurom, którzy szukają spokoju i kontaktu z naturą. Każdy krok na tym szlaku to odkrywanie nowych historii – od romańskich kościołów po industrialne relikty. Nie zapomnij aparatu, bo widoki są naprawdę niezapomniane! Wyruszaj śmiało – czeka na Ciebie niezapomniana przygoda w sercu Palencii.