Ruta Norte del embalse Ullibarri-Gamboa

description route

Witaj na Ruta Norte del embalse Ullibarri-Gamboa – jednej z najbardziej malowniczych tras rowerowych w Kraju Basków, która zachwyca zarówno początkujących, jak i zaawansowanych cyklistów. Ta 31,8-kilometrowa pętla o zerowym przewyższeniu (0 m) prowadzi wokół północnego brzegu największego zbiornika wodnego w regionie – Embalse de Ullíbarri-Gamboa. Trasa jest idealna na jednodniową wycieczkę rowerową, oferując płaski, dobrze utrzymany teren, który sprawia, że jest dostępna dla rodzin z dziećmi, a także dla tych, którzy chcą cieszyć się spokojną jazdą bez wysiłku związanego z podjazdami. Stopień trudności określam jako średni, głównie ze względu na długość dystansu, ale brak przewyższeń sprawia, że jest to trasa relaksująca, wymagająca jedynie podstawowej kondycji. Wyruszamy z uroczego miasteczka Ullíbarri-Gamboa, które jest doskonałym punktem startowym, z łatwym dostępem do parkingów i infrastruktury turystycznej.

Rozpoczynając podróż, kierujemy się na północny zachód, wzdłuż brzegu zbiornika. Trasa wiedzie przez gminy Elburgo i Arratzua-Ubarrundia, gdzie asfaltowe ścieżki rowerowe płynnie przechodzą w szutrowe drogi leśne. Już po pierwszych kilometrach otwiera się przed nami spektakularny widok na taflę wody, która w słoneczne dni mieni się odcieniami błękitu i zieleni. To idealne miejsce na pierwszy postój – warto zabrać aparat, by uchwycić panoramę gór Sierra de Elgea w tle. Trasa jest doskonale oznakowana, a co kilka kilometrów znajdują się tablice informacyjne opisujące lokalną florę i faunę. Uważaj na dziką zwierzynę – często można spotkać sarny, lisy, a nawet bobry europejskie, które reintrodukowano w tym regionie.

W miarę jak posuwamy się dalej, wchodzimy w obszar Rezerwatu Biosfery Urdaibai, choć znajdujemy się na jego obrzeżach. Przyroda jest tu niezwykle bujna – dominują lasy dębowe, olchowe i wierzby, które tworzą naturalne tunele nad ścieżką. Wiosną i latem powietrze wypełnia zapach dzikiego tymianku i lawendy, a nad wodą unoszą się czaple siwe, kormorany i perkozy. To prawdziwy raj dla ornitologów. W okolicach Mendijur trasa zbliża się do małego ujścia rzeki, gdzie można zobaczyć żerujące brodźce. Pamiętaj, by zachować ciszę – hałas płoszy ptaki, a to właśnie one są największą atrakcją tego odcinka. Jeśli masz lornetkę, koniecznie ją zabierz.

Po około 15 kilometrach docieramy do charakterystycznego punktu – mostu nad rzeką Zadorra, który jest jednym z najstarszych obiektów hydrotechnicznych w okolicy. To doskonałe miejsce na dłuższy odpoczynek. Woda w zbiorniku jest krystalicznie czysta, a w upalne dni można pokusić się o kąpiel w wyznaczonych miejscach (pamiętaj o bezpieczeństwie i sprawdź lokalne przepisy). W pobliżu znajduje się Centrum Interpretacji Przyrody, gdzie można dowiedzieć się więcej o ekosystemie jeziora i historii regionu. To także punkt, w którym trasa zmienia kierunek na południowo-wschodni, prowadząc nas w stronę Las Carreras – malowniczej wioski z tradycyjnymi baskijskimi domami (caseríos).

Dalsza część szlaku wiedzie przez Górskie Łąki Subatlantyckie, które są unikatowym ekosystemem w Europie. To tutaj, w okresie wiosennym, zakwitają storczyki, dziewięćsiły i goryczki, tworząc kolorowy dywan. Trasa jest tu nieco bardziej eksponowana, ale wciąż płaska. Wiatr od zbiornika może być odczuwalny, dlatego polecam lekką kurtkę przeciwwiatrową. W oddali widać ruiny starego klasztoru Santa Catalina, które są popularnym celem fotografów. To także miejsce, gdzie często organizowane są lokalne festyny i zawody wędkarskie – sprawdź kalendarz wydarzeń, by trafić na coś wyjątkowego.

Gdy pokonamy około 25 kilometrów, wjeżdżamy do Las Landas – obszaru porośniętego wrzosowiskami i jałowcem. To jeden z najcichszych i najbardziej dziewiczych fragmentów trasy. Dźwięki natury są tu wyjątkowo wyraźne – szum wiatru, śpiew ptaków i delikatne pluskanie wody. W tym miejscu warto zwolnić i delektować się atmosferą. Trasa prowadzi nas teraz wzdłuż kanału Ullíbarri, który łączy zbiornik z pobliskimi polami uprawnymi. To idealny odcinek na trening techniki jazdy – proste, równe odcinki pozwalają na rozwijanie prędkości, ale uwaga na pieszych i biegaczy, którzy również chętnie korzystają z tych ścieżek.

Ostatnie 5 kilometrów to powrót do punktu startowego przez Park Linowy i Strefę Rekreacyjną w Ullíbarri-Gamboa. To miejsce tętni życiem – znajdziesz tu bary, restauracje serwujące lokalne specjały, takie jak pintxos z dorsza i txakoli (musujące wino baskijskie). Dla aktywnych polecam wypożyczalnię kajaków i rowerów wodnych – to świetny sposób na ochłodę po długiej jeździe. Pamiętaj, że trasa jest popularna w weekendy, dlatego najlepiej wybrać się w dni powszednie, by uniknąć tłumów. Koniecznie zabierz ze sobą zapas wody (co najmniej 1,5 litra) oraz lekkie przekąski, ponieważ punkty gastronomiczne są skoncentrowane głównie na początku i końcu trasy.

Podsumowując, Ruta Norte del embalse Ullibarri-Gamboa to perełka wśród rowerowych szlaków Kraju Basków. Łączy w sobie łatwość techniczną z bogactwem przyrodniczym i kulturowym. Dla mnie, jako przewodnika, jest to trasa, którą polecam każdemu – od rodzin z dziećmi po doświadczonych cyklistów szukających spokojnego treningu. Pamiętaj o zastosowaniu kremu z filtrem, nawet w pochmurne dni, oraz o sprawdzeniu prognozy wiatru. W sezonie letnim temperatury sięgają 30°C, więc wczesny start (około 8:00) to klucz do komfortowej jazdy. Nie zapomnij też o mapie offline – choć sygnał GSM jest dobry, w niektórych odcinkach leśnych może być słabszy. Ciesz się każdym kilometrem tej niezwykłej podróży!