esquí de montaña: El Verde en circular

description route

El Verde en circular to jedna z tych tras narciarstwa skiturowego, które na długo pozostają w pamięci. Położona we francuskich Alpach, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, oferuje nie tylko doskonałe warunki do uprawiania skiturowego, ale przede wszystkim niezapomniane widoki i kontakt z dziką, górską przyrodą. Mimo że długość trasy wynosi zaledwie 5,17 km, a przewyższenie jest zerowe, nie dajcie się zwieść pozornej łatwości. To szlak o średnim stopniu trudności, który wymaga dobrej techniki i odpowiedniego przygotowania. „El Verde” to po hiszpańsku „zielony”, a nazwa ta doskonale oddaje charakter trasy – latem jest to malownicza łąka, zimą zaś pokryta śniegiem, łagodna, ale wymagająca trasa. To propozycja dla tych, którzy cenią sobie krótkie, ale intensywne wycieczki, idealne na trening lub relaks w otoczeniu alpejskich szczytów.

Przebieg trasy jest niezwykle malowniczy. Rozpoczyna się w miejscowości Le Sauze, w dolinie Ubaye, skąd wiedzie w kierunku przełęczy Col de la Pare. Początkowy odcinek to szeroka, utwardzona droga, która stopniowo przechodzi w wąską ścieżkę. Trasa prowadzi przez las modrzewiowy, który w zimowej szacie prezentuje się niezwykle urokliwie – nagie gałęzie drzew pokryte szronem tworzą bajkowy krajobraz. Po około 1,5 km las się przerzedza, a przed oczami ukazuje się rozległa, zaśnieżona polana – to właśnie „El Verde”. To tutaj trasa nabiera charakteru pętli. Zamiast wracać tą samą drogą, skręcamy w lewo i rozpoczynamy okrężną wędrówkę wokół wzgórza. Ścieżka wije się łagodnie, prowadząc przez otwarte przestrzenie, z których roztaczają się widoki na okoliczne szczyty, takie jak Le Pain de Sucre czy Le Grand Bérard. Po ok. 2 km docieramy do punktu widokowego, skąd przy dobrej pogodzie można dostrzec nawet Mont Blanc. Następnie trasa opada lekko w dół, by po kolejnych 1,5 km połączyć się z początkowym odcinkiem i wrócić do punktu startu.

Stopień trudności trasy został określony jako średni, co jest w pełni uzasadnione. Mimo braku przewyższenia, trasa wymaga dobrej kondycji i umiejętności technicznych. Nawierzchnia jest zmienna – na początku i końcu to utwardzony śnieg, ale w centralnej części pętli pojawiają się odcinki z głębokim, puchowym śniegiem, co wymaga odpowiedniej techniki i siły nóg. Dodatkowo, w kilku miejscach trasa jest wąska, a zakręty bywają ostre, co zmusza do precyzyjnego prowadzenia nart. Dla początkujących skiturowców może to być wyzwanie, ale dla średnio zaawansowanych – doskonała okazja do szlifowania umiejętności. Warto też pamiętać, że trasa nie jest oznakowana w tradycyjny sposób, dlatego konieczne jest korzystanie z mapy lub GPS-a. Polecam zabrać ze sobą aplikację z trasami offline, szczególnie w przypadku gorszej widoczności.

Charakterystyczne punkty na trasie to przede wszystkim wspomniane już Col de la Pare – przełęcz, która stanowi naturalny punkt orientacyjny. To stąd rozpościera się widok na dolinę Ubaye i okoliczne szczyty. Kolejnym punktem jest polana El Verde – miejsce, gdzie trasa skręca w pętlę. To idealne miejsce na krótki odpoczynek i zrobienie zdjęć. Warto też zwrócić uwagę na punkt widokowy na wschodnim krańcu pętli, skąd przy dobrej pogodzie widać łańcuch górski Écrins. Dla miłośników przyrody ciekawostką będą stare, sękate modrzewie, które rosną wzdłuż trasy – ich kształty są często porównywane do rzeźb. To właśnie te drzewa nadają trasie niepowtarzalnego charakteru, szczególnie o poranku, gdy słońce przebija się przez gałęzie.

Przyroda wokół trasy El Verde en circular jest niezwykle bogata i różnorodna. Las modrzewiowy, przez który prowadzi początkowy odcinek, to siedlisko wielu gatunków ptaków, takich jak sójki, dzięcioły czy sowy. W zimie można natknąć się na ślady saren, lisów, a nawet rysi – ten ostatni jest jednak niezwykle płochliwy i rzadko widywany. Otwarte przestrzenie pętli to z kolei tereny, gdzie wiosną zakwitają krokusy i szafrany, ale zimą pokrywa je gruba warstwa śniegu. Warto zwrócić uwagę na charakterystyczne dla tego regionu formacje skalne – wapienne skały o nietypowych kształtach, które są efektem erozji wietrznej. Podczas wędrówki można też usłyszeć odgłosy lawin schodzących z okolicznych stoków – to naturalne zjawisko, które nie stanowi zagrożenia, ale uświadamia potęgę gór.

Porady dla turystów są kluczowe dla bezpieczeństwa i komfortu na trasie. Przede wszystkim, mimo że trasa jest krótka, nie należy jej lekceważyć. Konieczne jest zabranie ze sobą lawinowego ABC – detektora, sondy i łopaty, a także umiejętność korzystania z nich. Warunki śniegowe mogą się szybko zmieniać, dlatego warto sprawdzić prognozę pogody i komunikat lawinowy przed wyjściem. Polecam też zabrać ze sobą termos z gorącą herbatą i lekkie przekąski, np. orzechy czy batony energetyczne. Buty skiturowe powinny być dobrze dopasowane, a wiązania odpowiednio wyregulowane. Jeśli planujecie wycieczkę z psem, upewnijcie się, że ma on ochraniacze na łapy – śnieg może być ostry i powodować skaleczenia. Na koniec – pamiętajcie o zostawieniu informacji o planowanej trasie w schronisku lub u znajomych.

Podsumowując, El Verde en circular to trasa, która zachwyca swoją różnorodnością i pięknem. Mimo skromnych parametrów – zaledwie 5,17 km długości i zerowe przewyższenie – oferuje mnóstwo atrakcji i wyzwań. To idealna propozycja na poranną wycieczkę, która pozwoli Wam rozgrzać mięśnie przed większymi wyzwaniami, lub na relaksujący dzień w górach. Dla mnie, jako przewodnika, jest to jedna z tych tras, które polecam zarówno początkującym, jak i zaawansowanym skiturowcom – każdy znajdzie tu coś dla siebie. Jeśli szukacie miejsca, gdzie można połączyć sport z obcowaniem z przyrodą, El Verde en circular będzie strzałem w dziesiątkę. Pamiętajcie tylko o odpowiednim przygotowaniu i szacunku dla gór – one zawsze są tu dla nas, ale my musimy być gotowi na ich wyzwania.