TVR 02 : La Godivelle - Boutaresse

description route

Witaj w sercu francuskiego masywu wulkanicznego, na szlaku TVR 02 prowadzącym z La Godivelle do Boutaresse. To niezwykła, licząca 12 kilometrów trasa o zerowym przewyższeniu, co czyni ją wyjątkowo dostępną, choć w żadnym razie nie monotonną. Wędrując nią, wkraczasz w świat uśpionych wulkanów, krystalicznie czystych jezior i dzikiej, nieskażonej przyrody regionu Owernii. Szlak wiedzie przez płaskowyż Cézallier, jeden z najdzikszych i najmniej zaludnionych obszarów Francji, gdzie czas zatrzymał się wieki temu. To propozycja dla tych, którzy pragną doświadczyć prawdziwej, surowej natury i odetchnąć od zgiełku cywilizacji.

Stopień trudności szlaku określam jako średni, co wynika przede wszystkim z długości trasy i warunków terenowych, a nie z przewyższeń. Mimo że różnica wysokości wynosi zero, wędrowiec musi liczyć się z błotnistymi odcinkami po deszczu oraz koniecznością pokonania kilku podmokłych łąk. Szlak jest doskonale oznakowany żółtymi znakami GR (Grande Randonnée), ale polecam mieć przy sobie mapę IGN w skali 1:25 000 (arkusz 2535E). Dla przeciętnego turysty przejście całej trasy zajmuje od 3 do 4 godzin, w zależności od tempa i liczby postojów. To idealna propozycja na jednodniową wycieczkę, która dostarczy niezapomnianych wrażeń.

Wyruszamy z malowniczej miejscowości La Godivelle, położonej na wysokości około 1200 metrów n.p.m. Już na starcie uwagę przykuwa Jezioro Górne (Lac d'en Haut) – wulkaniczne jezioro o hipnotyzującym, szmaragdowym kolorze. To doskonałe miejsce na krótki postój i pierwsze zdjęcia. Szlak początkowo wiedzie wzdłuż brzegu jeziora, a następnie odbija na północny zachód, wchodząc w rozległe, trawiaste przestrzenie. Po około 2 kilometrach docieramy do punktu widokowego na Jezioro Dolne (Lac d'en Bas), które jest nieco mniejsze, ale równie urokliwe. To tutaj, w czystych wodach, można dostrzec pstrągi, a nad brzegiem często żerują czaple.

Kolejny etap to wędrówka przez typowy krajobraz Cézallier – faliste, bezdrzewne wzgórza porośnięte trawą i wrzosami. To kraina, w której dominują pastwiska, a jedynymi „budynkami” są stare, kamienne szałasy pasterskie, zwane buronami. W sezonie letnim (od czerwca do września) można tu spotkać stada krów rasy Salers, słynących z mleka wykorzystywanego do produkcji sera Saint-Nectaire. Wędrując, warto zwrócić uwagę na bogactwo flory: latem zakwitają tu goryczki, dzwonki i dziewięćsiły. Po około 6 kilometrach mijamy ruiny starego wiatraka, który jest niemym świadkiem dawnej działalności rolniczej.

Mniej więcej w połowie trasy, na wysokości około 1150 metrów, szlak krzyżuje się z drogą lokalną D22. To dobre miejsce na dłuższy odpoczynek, ponieważ znajduje się tu niewielki strumień z czystą, źródlaną wodą. Warto uzupełnić zapasy, bo kolejne kilometry wiodą przez bardziej otwartą przestrzeń, bez dostępu do wody. Od tego momentu krajobraz staje się jeszcze bardziej surowy i dziki. Przy dobrej widoczności, na horyzoncie dostrzec można majaczące sylwetki wulkanów Chaîne des Puys, oddalonych o około 50 kilometrów na wschód. To właśnie ta panorama jest jedną z głównych atrakcji wizualnych szlaku.

Przyroda na tym odcinku jest wyjątkowo bogata. Uważni turyści mogą dostrzec sarny, lisy, a nawet dziki. Z ptaków najłatwiej zaobserwować myszołowy, pustułki i krogulce, które krążą nad łąkami w poszukiwaniu zdobyczy. Wiosną i latem powietrze wypełnia śpiew skowronków, a jesienią – klangor żurawi, które zatrzymują się tu podczas migracji. Należy pamiętać, że jesteśmy na terenie parku regionalnego Volcans d'Auvergne, więc wszelkie śmieci należy zabrać ze sobą, a ogniska są surowo wzbronione. Szlak ten to prawdziwy raj dla miłośników fotografii przyrodniczej.

Ostatnie 3 kilometry trasy to łagodne zejście w kierunku doliny rzeki Alagnon. Krajobraz stopniowo się zmienia – pojawiają się pierwsze kępy drzew, głównie buków i sosen. Wkrótce docieramy do wioski Boutaresse, która liczy zaledwie kilkudziesięciu mieszkańców. To urocze miejsce z typową owerniacką architekturą – kamiennymi domami pokrytymi łupkiem. W centrum znajduje się mały kościółek z XII wieku, który warto zobaczyć. Szlak kończy się przy przystanku autobusowym, skąd można wrócić do La Godivelle (kursy kilka razy dziennie, szczególnie w sezonie letnim). Dla zmotoryzowanych polecam pozostawienie drugiego samochodu w Boutaresse.

Podsumowując, szlak TVR 02 to kwintesencja dzikiej Owernii – łatwy technicznie, ale wymagający dobrej kondycji ze względu na długość. To idealna propozycja na rodzinny trekking z dziećmi (powyżej 10 lat) oraz dla osób szukających spokoju i kontaktu z naturą. Pamiętaj o zabraniu odpowiedniego obuwia trekkingowego, kurtki przeciwdeszczowej (pogoda w górach bywa kapryśna) oraz minimum 1,5 litra wody na osobę. W sezonie wiosenno-jesiennym przydadzą się kije trekkingowe, które ułatwią pokonywanie błotnistych odcinków. Szlak ten na długo zapadnie w pamięć każdemu, kto pragnie poczuć prawdziwego ducha francuskich wulkanów.