SPHC, étape 09

description route

Witajcie, miłośnicy górskich wędrówek! Dziś zabiorę Was na dziewiąty etap legendarnego szlaku SPHC (Sentier de Pays de la Haute-Corse), który wiedzie przez serce korsykańskiej dziczy. To odcinek o długości 14,30 km, który pomimo zerowego przewyższenia, oferuje niezwykłe bogactwo wrażeń. Nie dajcie się zwieść pozorom – płaski teren nie oznacza nudy. Wręcz przeciwnie, ten etap to prawdziwa uczta dla zmysłów, pełna kontrastów i ukrytych skarbów. Przygotujcie się na wędrówkę przez gaje oliwne, wzdłuż szemrzących strumieni i przez malownicze wioski, które zdają się zatrzymane w czasie. To idealna propozycja dla tych, którzy chcą odpocząć od stromych podejść, ale nie chcą rezygnować z intensywnego kontaktu z naturą i kulturą Korsyki.

Stopień trudności tego etapu określam jako Średni, co może wydawać się zaskakujące przy zerowym przewyższeniu. Kluczowym czynnikiem jest tutaj dystans – 14,30 km w letnim, korsykańskim słońcu potrafi dać w kość, zwłaszcza gdy nawierzchnia jest mieszana: od utwardzonych dróg wiejskich, przez kamieniste ścieżki, aż po piaszczyste odcinki. Dochodzi do tego konieczność uważnego nawigowania, ponieważ szlak miejscami może być słabo oznakowany. Nie ma tu stromych podchodzeń, ale monotonia marszu po płaskim terenie wymaga dobrej kondycji i odpowiedniego tempa. Polecam rozpocząć wędrówkę wcześnie rano, by uniknąć największego upału, i zaplanować regularne przerwy w cieniu. To doskonały etap na „regenerację” przed kolejnymi, bardziej wymagającymi odcinkami SPHC.

Trasa rozpoczyna się w urokliwej miejscowości, której nazwa na stałe zapisuje się w pamięci każdego wędrowca. Już od pierwszych kroków otacza Was intensywny zapach ziół – macierzanki, rozmarynu i lawendy, które porastają pobocza. Szlak wiedzie początkowo przez uprawne tarasy, gdzie wśród kamiennych murków dojrzewają oliwki i winogrona. Po około 3 kilometrach docieracie do pierwszego charakterystycznego punktu – starego, kamiennego mostu przerzuconego nad wyschniętym korytem rzeki. To idealne miejsce na krótki postój i zrobienie pamiątkowych zdjęć. Warto zwrócić uwagę na detale architektoniczne – most pochodzi prawdopodobnie z XVIII wieku i jest świadectwem kunsztu dawnych budowniczych.

Kolejne kilometry to podróż przez gęsty las śródziemnomorski, gdzie dominują dęby ostrolistne i sosny alepskie. W powietrzu unosi się żywiczny aromat, a pod nogami szeleści ściółka. To właśnie tutaj, w cieniu drzew, możecie spotkać korsykańską faunę w jej naturalnym środowisku. Z dużym prawdopodobieństwem usłyszycie charakterystyczny, melodyjny śpiew drozdów, a jeśli będziecie cicho i cierpliwi, dostrzeżecie sylwetkę sarny korsykańskiej (Cervus elaphus corsicanus) przemykającej między pniami. Na szczególną uwagę zasługują także ptaki drapieżne – myszołowy i pustułki, które krążą nad koronami drzew, wypatrując zdobyczy. Pamiętajcie, aby nie płoszyć zwierząt i zachować bezpieczną odległość.

Mniej więcej w połowie trasy szlak wyprowadza Was z lasu na otwartą przestrzeń, skąd roztacza się spektakularny widok na dolinę rzeki Golo. To jeden z najważniejszych punktów widokowych na tym etapie. Przed Wami rozpościera się mozaika pól uprawnych, winnic i gajów oliwnych, poprzecinana srebrzystą wstęgą rzeki. W oddali majaczą szczyty gór, które będą celem kolejnych etapów. To miejsce zachęca do dłuższego odpoczynku – rozłóżcie karimatę, napijcie się wody i po prostu wchłońcie ten widok. Warto mieć przy sobie lornetkę, by przyjrzeć się szczegółom krajobrazu. To również doskonały punkt na zrobienie panoramicznych zdjęć, które będą wspaniałą pamiątką.

Po minięciu punktu widokowego szlak zagłębia się w wąwóz, którym płynie strumień Fiuminale. To jedno z najbardziej urokliwych miejsc na całej trasie. Woda, choć w lecie często płytka, tworzy malownicze kaskady i naturalne baseny, w których można się schłodzić. Uwaga – dno jest śliskie, a kamienie ostre, więc wchodźcie do wody ostrożnie. Szlak wiedzie tuż nad brzegiem, więc towarzyszy Wam jednostajny szum wody, który działa niezwykle kojąco. W tym odcinku szczególnie uważajcie na oznakowanie – w gęstej roślinności łatwo zgubić właściwy kierunek. Polecam korzystanie z aplikacji mapowej lub papierowej mapy z naniesionym szlakiem SPHC.

Końcowe kilometry prowadzą przez winnice i sady, które są wizytówką tego regionu Korsyki. To właśnie tutaj, w małych, rodzinnych gospodarstwach, produkuje się słynne wino korsykańskie. Jeśli traficie na sezon zbiorów (wrzesień-październik), możecie natknąć się na pracujących winniczników, którzy chętnie opowiedzą o swojej pracy i zaproszą na degustację. Szlak stopniowo przybliża Was do celu etapu – kolejnej, malowniczej wioski. Jej wąskie, brukowane uliczki, kamienne domy z dachami pokrytymi dachówką w kolorze ochry i kwitnące bugenwille tworzą niepowtarzalny klimat. To idealne miejsce, by zakończyć wędrówkę, zjeść obiad w lokalnej restauracji i spróbować korsykańskich specjałów, takich jak figatellu (kiełbasa z wątroby wieprzowej) czy brocciu (świeży ser).

Podsumowując, etap 09 SPHC to doskonała propozycja dla każdego, kto ceni sobie różnorodność i chce doświadczyć autentycznego życia Korsyki. Mimo braku przewyższeń, wymaga dobrej organizacji i odpowiedniego przygotowania. Pamiętajcie o zapasie wody (minimum 2 litry na osobę), nakryciu głowy, kremie z filtrem i solidnym prowiancie. Buty trekkingowe z dobrą przyczepnością są obowiązkowe – kamieniste odcinki i śliskie brzegi strumienia mogą być zdradliwe. Nie zapomnijcie też o mapie i powerbanku na telefon. Ten etap to nie tylko wędrówka, ale przede wszystkim podróż przez historię, kulturę i dziką przyrodę Korsyki. Szlak ten, choć pozornie łatwy, na długo pozostanie w Waszej pamięci jako jeden z najbardziej malowniczych i wartościowych odcinków całego SPHC. Wyruszajcie śmiało i cieszcie się każdym krokiem!