La Haute Traversée de Belledonne - Etape 4

description route

La Haute Traversée de Belledonne – Etapa 4: W Sercu Dzikiego Granitu to jeden z najbardziej spektakularnych, a zarazem wymagających odcinków tej legendarnej trasy w Alpach Delfinatu. Prowadząc przez najwyższe partie masywu Belledonne, etap ten jest prawdziwym testem kondycji i umiejętności orientacji w terenie. Długość 15,96 km i zerowe przewyższenie sumaryczne (co jest mylące, gdyż trasa wiedzie przez liczne wzloty i upadki) sprawiają, że wędrowiec musi liczyć się z około 8-10 godzinami czystego marszu. Stopień trudności określam jako średni, ale w warunkach pogodowych – szczególnie przy mgle lub oblodzeniu – może wzrosnąć do trudnego. To etap dla osób z doświadczeniem w górskiej turystyce, które potrafią czytać mapę i korzystać z GPS.

Trasa startuje ze schroniska Refuge de la Pra (2100 m n.p.m.), położonego w malowniczej cyrce lodowcowej. Od samego początku wędrowiec wkracza w świat surowych, granitowych turni i wysokogórskich hal. Szlak wiedzie na wschód, w kierunku przełęczy Col de la Vache (2360 m n.p.m.), która jest pierwszym poważnym punktem orientacyjnym. Podejście jest strome, ale dobrze oznaczone – prowadzi po skalistych płytach i trawiastych półkach. Z przełęczy roztacza się zapierający dech w piersiach widok na dolinę Vallée des Aiguilles oraz na ośnieżone szczyty, takie jak Grand Pic de Belledonne (2977 m n.p.m.). To miejsce, gdzie często można spotkać kozice górskie (Rupicapra rupicapra) oraz orły przednie (Aquila chrysaetos) krążące nad głowami.

Po minięciu Col de la Vache szlak opada łagodnie w kierunku jeziora Lac de la Vache (2300 m n.p.m.), które jest jednym z najpiękniejszych punktów całej trasy. Jego turkusowa woda, otoczona przez strome ściany granitowe, tworzy niesamowity kontrast z szarością skał. To idealne miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie zapasów wody – pamiętaj jednak, aby korzystać z naturalnych źródeł tylko po wcześniejszym przefiltrowaniu lub przegotowaniu wody. W okolicy jeziora często kwitną górskie rośliny, takie jak szarotka alpejska (Leontopodium alpinum) czy goryczka (Gentiana), które dodają koloru surowemu krajobrazowi.

Następnie trasa prowadzi przez rozległe piargi i moreny, kierując się w stronę Col de la Croix de Belledonne (2500 m n.p.m.). To najwyższy punkt etapu, skąd rozciąga się panorama na cały masyw Belledonne oraz na odległe szczyty Alp Zachodnich – przy dobrej widoczności można dostrzec nawet Mont Blanc. Przełęcz ta jest często wietrzna i chłodna, nawet latem, dlatego koniecznie miej ze sobą warstwę przeciwwiatrową i czapkę. Zejście z przełęczy w kierunku Vallée du Vénéon jest strome i wymaga ostrożności – szlak wije się wąskimi ścieżkami pośród głazów, a w niektórych miejscach konieczna jest pomoc rąk.

Charakterystycznym punktem tego odcinka jest Pas de la Coche (2400 m n.p.m.) – wąskie, skalne przejście, które wymaga pewnego kroku i braku lęku wysokości. Miejsce to jest często fotografowane przez turystów ze względu na dramatyczne ukształtowanie terenu. Po minięciu tego przesmyku szlak stopniowo łagodnieje, prowadząc przez alpejskie łąki pełne dzikich kwiatów, takich jak dzwonki (Campanula) czy pierwiosnki (Primula). To także doskonały obszar do obserwacji ptaków – można tu spotkać pomurniki (Tichodroma muraria) oraz płochacze halne (Prunella collaris).

Ostatnie kilometry etapu prowadzą w dół, w kierunku schroniska Refuge de la Selle (1950 m n.p.m.), które jest celem końcowym. Schronisko to jest mniejsze i bardziej kameralne niż poprzednie, ale oferuje ciepłe posiłki i noclegi w wieloosobowych salach. Wokół schroniska rozciągają się malownicze łąki, a w oddali słychać szum potoku Torrent de la Selle. To miejsce jest idealne na regenerację sił przed kolejnym etapem – koniecznie spróbuj lokalnego sera, takiego jak Beaufort czy Reblochon, które są specjalnością regionu.

Pod względem przyrodniczym etap 4 to prawdziwa perełka. Masyw Belledonne jest domem dla wielu rzadkich gatunków flory i fauny. Oprócz wspomnianych kozic i orłów, można tu spotkać świstaki (Marmota marmota) oraz, przy odrobinie szczęścia, rysie (Lynx lynx), które powracają do tych rejonów. Roślinność jest typowo alpejska – od kosodrzewiny (Pinus mugo) na niższych wysokościach po mchy i porosty na najwyższych partiach. Pamiętaj, aby nie zbaczać ze szlaku i nie niszczyć roślinności – to obszar chroniony w ramach Parc Naturel Régional de Belledonne.

Porady dla turystów: Przed wyruszeniem na ten etap sprawdź prognozę pogody – burze w Alpach mogą być gwałtowne i niebezpieczne. Zabierz ze sobą co najmniej 2 litry wody, prowiant na cały dzień, apteczkę, mapę (np. IGN 3435 ET) oraz naładowany telefon z zapisaną trasą GPS. Obuwie musi być wysokiej jakości, z twardą podeszwą i dobrą przyczepnością – najlepiej sprawdzą się buty trekkingowe z membraną Gore-Tex. Kijki trekkingowe będą pomocne szczególnie przy stromych zejściach. Pamiętaj, że na trasie nie ma źródeł wody pitnej poza jeziorem, więc planuj uzupełnianie zapasów z wyprzedzeniem. I najważniejsze – ciesz się każdą chwilą, bo to jeden z najpiękniejszych odcinków w całych Alpach!