Les Villages Perchés

description route

Les Villages Perchés to niezwykła, licząca 19,43 km pętla trekkingowa o zerowym przewyższeniu, która wiedzie przez malownicze, średniowieczne wioski położone na wzgórzach Prowansji. Trasa o średnim stopniu trudności wymaga dobrej kondycji, choć brak różnic wysokości sprawia, że jest dostępna dla większości turystów. Rozpoczyna się w urokliwym miasteczku Gordes, skąd kierujemy się na północny wschód, mijając charakterystyczne, kamienne domy i wąskie uliczki. Szlak prowadzi głównie przez drogi gruntowe i leśne ścieżki, które wiją się wśród gajów oliwnych i pól lawendy. To idealna propozycja dla miłośników historii, architektury i przyrody, którzy chcą poczuć autentyczny duch Prowansji. Pamiętaj, że trasa jest pętlą, więc możesz rozpocząć wędrówkę w dowolnym punkcie, ale Gordes oferuje najlepszą infrastrukturę turystyczną.

Pierwszy etap wiedzie z Gordes do wioski Roussillon, oddalonej o około 5 km. Droga prowadzi przez pagórkowaty teren porośnięty dębami ostrolistnymi i sosnami alepskimi. Po drodze mijamy ruiny starego młyna wiatrowego oraz punkt widokowy na dolinę rzeki Coulon. Roussillon słynie z ochrowych klifów i domów w odcieniach czerwieni, pomarańczy i żółci. To właśnie tu w średniowieczu wydobywano ochrę, która była eksportowana do całej Europy. Wędrówka przez wioskę to prawdziwa uczta dla zmysłów – kontrastujące kolory ścian i zieleni okolicznych lasów tworzą niezapomniane wrażenia. Warto zatrzymać się na lokalnym targu, który odbywa się w każdy czwartek, by skosztować prowansalskich serów i oliwek.

Drugi odcinek prowadzi z Roussillon do Goult, dystans około 6 km. Szlak opuszcza wioskę i wkracza w gęsty las sosnowy, gdzie można spotkać dziki i sarny. Po drodze mijamy pozostałości rzymskiego akweduktu oraz kaplicę Saint-Pierre z XII wieku, która jest popularnym miejscem odpoczynku. Goult to typowa, warowna wioska z kamiennymi murami obronnymi i wąskimi bramami. Głównym punktem jest tu kościół Saint-Sébastien z dzwonnicą w stylu romańskim, skąd roztacza się widok na okoliczne wzgórza. W Goult warto spróbować lokalnego wina Côtes du Luberon, które doskonale komponuje się z prowansalskimi potrawami. Trasa na tym odcinku jest dobrze oznakowana, ale w kilku miejscach może być błotnista po deszczu – polecam lekkie buty trekkingowe z dobrą przyczepnością.

Trzeci fragment to przejście z Goult do Ménerbes, liczące około 4 km. To najbardziej malownicza część szlaku, która wiedzie przez winnice i sady morelowe. Ménerbes to jedna z najpiękniejszych wiosek Francji, znana z cytadeli i średniowiecznych murów. Wioska była niegdyś twierdzą katarów, a jej historia sięga XI wieku. W centrum znajduje się Maison de la Truffe et du Vin, gdzie można degustować lokalne specjały. Szlak wokół Ménerbes oferuje spektakularne widoki na masyw Luberon i dolinę Durance. To idealne miejsce na przerwę na lunch – polecam zabrać ze sobą prowansalski piknik z bagietką, serem i winem. Pamiętaj, że w sezonie letnim wioska bywa zatłoczona, więc warto przyjść wcześnie rano.

Czwarty etap wiedzie z Ménerbes do Lacoste, dystans około 3 km. To krótki, ale intensywny odcinek, który prowadzi przez strome zbocza porośnięte makwią i lawendą. Lacoste słynie z zamku markiza de Sade, który góruje nad wioską. Zamek jest obecnie własnością projektanta mody Pierre’a Cardina i organizuje się w nim wystawy sztuki współczesnej. Wioska ma wąskie, brukowane uliczki i liczne galerie rzemiosła artystycznego. Na tym odcinku warto zwrócić uwagę na dzikie storczyki, które kwitną wiosną, oraz na ptaki drapieżne, takie jak myszołowy i pustułki. Trasa jest dobrze utrzymana, ale w kilku miejscach wymaga ostrożności ze względu na luźne kamienie.

Piąty odcinek to przejście z Lacoste do Bonnieux, liczące około 4 km. Szlak prowadzi przez łąki pełne dzikich kwiatów i gaje migdałowe. Bonnieux to wioska z dwoma kościołami – romańskim Saint-Sauveur i gotyckim Saint-Michel. Główną atrakcją jest tutejszy ogród botaniczny, w którym rosną rzadkie gatunki śródziemnomorskich roślin. Z wioski roztacza się widok na Mont Ventoux, który w pogodne dni jest doskonale widoczny. To doskonałe miejsce na zakończenie głównej części wędrówki, zanim wrócimy do Gordes. Na tym odcinku polecam zabrać lornetkę – można tu obserwować orły przednie i sokoły wędrowne.

Ostatni fragment to powrót z Bonnieux do Gordes, dystans około 3 km. Szlak wiedzie przez lasy dębowe i pola pszenicy, oferując spokojne zakończenie wędrówki. Po drodze mijamy kaplicę Saint-Symphorien z XII wieku, która jest popularnym miejscem na piknik. W Gordes warto odwiedzić opactwo Sénanque, położone w dolinie na północ od wioski, gdzie można kupić lawendowy miód i olejki eteryczne. Trasa kończy się na placu przed zamkiem w Gordes, gdzie znajdują się liczne kawiarnie i restauracje. Porada praktyczna: zabierz ze sobą co najmniej 2 litry wody na osobę, nakrycie głowy i krem z filtrem UV, ponieważ trasa jest w większości odkryta. Najlepszy czas na wędrówkę to wiosna (kwiecień–czerwiec) lub jesień (wrzesień–październik), gdy temperatury są umiarkowane, a przyroda zachwyca kolorami. Szlak jest oznakowany żółtymi znakami GR, ale w kilku miejscach może być mylący – polecam korzystanie z mapy offline. To wycieczka, która łączy w sobie historię, kulturę i naturę, pozostawiając niezapomniane wrażenia.