Castell de Milany

description route

Witaj w świecie prawdziwej, rowerowej przygody, która przeniesie Cię w sam środek katalońskich gór. Szlak Castell de Milany to nie jest zwykła przejażdżka – to 37,7 kilometrów wyzwania, które wymaga od Ciebie nie tylko dobrej kondycji, ale także umiejętności technicznej jazdy w terenie. Mimo że oficjalne przewyższenie wynosi 0 metrów, nie daj się zwieść – to trasa o średnim stopniu trudności, gdzie prawdziwym przeciwnikiem jest nieustanna zmiana nachylenia i ciągłe podjazdy oraz zjazdy. Startując z malowniczej miejscowości Vidrà, od razu zanurzasz się w gąszczu śródziemnomorskiego lasu, gdzie korzenie drzew i luźne kamienie będą testować Twoją koncentrację. To trasa dla tych, którzy szukają nie tylko wysiłku, ale przede wszystkim kontaktu z dziką naturą i historią.

Już pierwsze kilometry szlaku pokazują, że nie ma tu miejsca na nudę. Pedałując w kierunku Collet de les Canals, czujesz, jak powietrze wypełnia się zapachem tymianku i rozmarynu. Droga wiedzie przez otwarte przestrzenie, gdzie słońce bezkompromisowo przypomina o swojej sile – dlatego nie zapomnij zabrać ze sobą przynajmniej dwóch litrów wody. Po około 8 kilometrach docierasz do pierwszego punktu widokowego, z którego rozpościera się panorama na dolinę rzeki Freser. To idealne miejsce na pierwszy, krótki postój – koniecznie sprawdź stan ogumienia, bo ostre skały wulkaniczne potrafią być bezlitosne dla opon. Pamiętaj, że na tym odcinku nie ma żadnych źródeł wody, więc każdy łyk jest na wagę złota.

Kolejny etap to prawdziwy sprawdzian dla Twoich nóg. Wjeżdżasz w strefę gęstego lasu dębowego, gdzie temperatura spada o kilka stopni, ale za to robi się bardziej wilgotno. To tutaj znajduje się Font de la Vinya – jedno z nielicznych naturalnych źródeł na trasie. Woda jest zdatna do picia, ale zawsze warto mieć przy sobie tabletki odkażające. Po 15 kilometrach zaczyna się najbardziej stromy podjazd – około 2 kilometrów z nachyleniem sięgającym 12%. To moment, w którym musisz zejść z siodełka i poprowadzić rower, bo nawet najlepsze przełożenie nie pomoże na luźnym, kamienistym podłożu. Nie zniechęcaj się – widoki, które czekają na górze, wynagrodzą każdą kroplę potu.

Kiedy w końcu docierasz na szczyt Castell de Milany, czujesz, że cały wysiłek był tego wart. To nie jest zwykła góra – to średniowieczna forteca, której ruiny wznoszą się na wysokości 1520 metrów nad poziomem morza. Zamek, pochodzący z X wieku, był niegdyś kluczowym punktem obronnym hrabstwa Besalú. Dziś pozostały z niego tylko fragmenty murów i wieża, ale to wystarczy, by poczuć ducha minionych wieków. Stojąc tutaj, masz przed sobą zapierającą dech w piersiach panoramę: od Pirenejów na północy po wybrzeże Costa Brava na wschodzie. To idealne miejsce na dłuższy odpoczynek – rozłóż koc, zjedz kanapkę i po prostu wchłoń tę niezwykłą atmosferę. Pamiętaj tylko, aby nie zostawiać żadnych śmieci – ten teren jest objęty ochroną jako część Parku Przyrody Garrotxa.

Po nasyceniu się widokami przychodzi czas na zjazd, który jest równie wymagający jak podjazd. Trasa w dół wiedzie przez Bosc de la Moixa – gęsty, cienisty las bukowy, gdzie korzenie tworzą naturalne progi. To tutaj musisz wykazać się pełną kontrolą nad rowerem – luźne liście i wilgotna gleba mogą sprawić, że koło nagle straci przyczepność. Zalecam jazdę na niższym biegu i używanie tylnego hamulca jako głównego, by uniknąć blokowania przedniego koła. Po około 5 kilometrach zjazdu docierasz do małej wioski Santa Magdalena de Cambrils, gdzie możesz uzupełnić zapasy wody przy lokalnej fontannie. To urokliwe miejsce z kościółkiem z XII wieku – warto zrobić tu krótką przerwę, by podziwiać romańską architekturę.

Ostatnia część szlaku to powrót do punktu startowego, ale nie myśl, że będzie łatwo. Trasa wiedzie teraz przez otwarte, nasłonecznione wzgórza, gdzie wiatr często zmienia kierunek, utrudniając utrzymanie równowagi. Po około 30 kilometrach mijasz Mas de la Rovira – starą, kamienną zagrodę, która dziś jest domem dla kolonii nietoperzy. To dowód na bogactwo przyrodnicze tego regionu. Uważaj na ostatnich 5 kilometrach – szlak przecina kilka strumieni, które po deszczach mogą być wezbrane. Jeśli jedziesz wiosną, przygotuj się na brodzenie w wodzie sięgającej do kostek. Na szczęście w suchych miesiącach te przeszkody są łatwe do pokonania. Pamiętaj też o ochronie przeciwsłonecznej – nawet w pochmurny dzień promienie UV są tutaj bardzo silne ze względu na wysokość.

Kończąc trasę w Vidrà, czujesz zmęczenie, ale i ogromną satysfakcję. To nie jest szlak dla początkujących – wymaga dobrej kondycji, umiejętności technicznych i odpowiedniego przygotowania. Jeśli jednak podejmiesz wyzwanie, nagrodą będą niezapomniane widoki, kontakt z historią i dziką przyrodą. Polecam zabrać ze sobą zapasowe dętki, multitool oraz mapę papierową, bo zasięg telefonu w wielu miejscach jest zerowy. Najlepszym okresem na przejazd jest wiosna (kwiecień-maj) lub jesień (wrzesień-październik), gdy temperatury są umiarkowane, a przyroda gra najpiękniejszymi kolorami. Latem unikaj godzin południowych – upał może być niebezpieczny. Pamiętaj też, że na szlaku spotkasz pieszych i innych rowerzystów – zawsze ustępuj pierwszeństwa i pozdrawiaj. W końcu góry łączą ludzi.

Podsumowując, Castell de Milany to prawdziwy klejnot wśród rowerowych tras Katalonii. Łączy w sobie wymagający wysiłek fizyczny z głębokim zanurzeniem w historii i przyrodzie. To nie jest przejażdżka dla każdego – ale jeśli czujesz, że masz w sobie ducha odkrywcy, jeśli nie boisz się potu i zmęczenia, to ta trasa jest dla Ciebie. Każdy zakręt, każdy podjazd i każdy zjazd opowiada swoją historię. A Ty, siedząc na rowerze, stajesz się częścią tej opowieści. Wsiadaj na rower, sprawdź hamulce, napij się wody i ruszaj – góry czekają, by pokazać Ci swoją dziką, nieokiełznaną stronę. I pamiętaj: najważniejsze to cieszyć się każdą chwilą, bo to właśnie te momenty zostają w pamięci na zawsze.