Câmpulung Moldovenesc – Mănăstirea Sihăstria Rarăului – Hotel Rarău (red dot)

description route

Câmpulung Moldovenesk to dobra baza wypadowa w góry, a ten szlak od razu rzuca wyzwanie. Od samego początku czeka cię podejście, bo trasa wiedzie w górę, w stronę klasztoru Sihăstria Rarăului. To nie jest spacer po parku – średnia trudność oznacza, że trzeba mieć trochę kondycji i odpowiednie buty. Szlak ma 11,9 km i jest oznakowany kolorem czerwonym, co oznacza, że jest to szlak główny regionu. Znaki znajdziesz w formie czerwonej kropki na białym tle. Kiedy już dotrzesz do Mănăstirea Sihăstria Rarăului, warto złapać oddech. To miejsce położone wysoko, w ciszy lasów, z dala od zgiełku. Stamtąd trasa prowadzi dalej, wzdłuż Valea Izvorul Alb – doliny, która jest spokojna i zielona. Ścieżka jest wyraźna, ale momentami kamienista, więc uwaga na kostkę. Idziesz cały czas w górę, ale bez przesadnych stromizn. Kolejny etap to podejście na Hotel Rarău. To punkt, z którego rozciąga się szeroka panorama na okoliczne pasma. Sam hotel to charakterystyczny budynek na szczycie, łatwy do rozpoznania. Tutaj możesz odpocząć, zanim ruszysz w dół. Szlak jest pętlą, więc wracasz do Câmpulung Moldovenesc inną drogą, ale nadal podążasz za czerwonymi znakami. Cała trasa to około 4–5 godzin marszu, w zależności od tempa i przerw. Przewyższenie jest spore, bo wchodzisz na wysokość ponad 1500 m n.p.m., ale nie ma technicznych trudności. To typowy trekking górski – bez lin, bez ekspozycji, ale z solidnym podejściem. Pogoda w górach bywa zmienna, więc kurtka przeciwdeszczowa to podstawa. Szlak jest dobrze utrzymany, ale po deszczach może być ślisko. W sezonie letnim spotkasz innych turystów, ale nie ma tłoku. Jesienią robi się kolorowo i spokojnie. Zimą potrzebne będą raki i kijki, bo śnieg zalega wysoko. Mimo to, to jedna z popularniejszych tras w okolicy Rarău. Orientacja w terenie nie powinna sprawić problemu – znaki są regularnie odświeżane. Mimo to, warto mieć mapę lub aplikację. Telefon może łapać zasięg tylko na otwartych przestrzeniach. Woda pitna? Na starcie w Câmpulung i przy klasztorze – dalej już tylko strumienie. Podsumowując: to świetna propozycja na całodzienną wycieczkę. Daje satysfakcję z wejścia na szczyt, kontakt z naturą i odrobinę wysiłku. Dla początkujących może być wyzwaniem, ale dla średniozaawansowanych to czysta przyjemność.