Besalú-Beuda

description route

Witaj w świecie katalońskich wędrówek, gdzie historia splata się z surowym pięknem śródziemnomorskiego krajobrazu. Szlak z Besalú do Beudy to nie tylko trasa piesza, ale prawdziwa podróż w czasie – od średniowiecznego miasta-muzeum po urokliwą wioskę ukrytą wśród wzgórz Garrotxy. Choć oficjalnie odnotowane przewyższenie wynosi 0 metrów, nie daj się zwieść – to trasa o średnim stopniu trudności, która wiedzie przez pagórkowaty teren, gdzie lekko pofałdowane pola przeplatają się z suchymi, kamienistymi ścieżkami. Długość 14 km sprawia, że jest to idealna propozycja na całodzienną wycieczkę, wymagającą dobrego przygotowania kondycyjnego, ale niekoniecznie zaawansowanych umiejętności technicznych. Wyruszamy z serca Besalú, miasta, które samo w sobie jest zabytkiem, by po kilku godzinach marszu dotrzeć do Beudy – miejsca, gdzie czas płynie wolniej, a przyroda wciąż dzierży prym.

Trasa rozpoczyna się na Plaza de la Llibertat w Besalú, skąd kierujemy się na północny wschód, mijając słynny romański most z XI wieku. Już po kilkuset metrach opuszczamy brukowane uliczki i wkraczamy na polne drogi, które prowadzą przez gaje oliwne i sady. Pierwsze kilometry to spacer wzdłuż rzeki Fluvià, której szmer towarzyszy nam przez dłuższy czas. Ścieżka jest szeroka i dobrze oznakowana, ale uwaga – po deszczach może być błotnista. Stopniowo krajobraz staje się bardziej otwarty, a przed nami rozpościerają się panoramy na wulkaniczne wzgórza Garrotxy. To właśnie tutaj, w okolicy Coll de Bas, trasa nabiera charakteru – pojawiają się łagodne podbiegi, które jednak nie stanowią większego wyzwania dla wprawnego piechura.

Po około 5 km docieramy do punktu widokowego Mirador de la Creu del Terme, skąd rozpościera się zapierający dech w piersiach widok na dolinę rzeki Llierca i odległe Pireneje. To idealne miejsce na krótki odpoczynek i uzupełnienie płynów. Dalej szlak wije się przez lasy dębowe i sosnowe, gdzie wiosną zakwitają dzikie storczyki, a latem cieniem dają schronienie przed palącym słońcem. Warto zwrócić uwagę na pozostałości dawnych murów tarasowych – świadectwo wielowiekowej uprawy winorośli i oliwek na tych stromych zboczach. To właśnie tutaj, wśród zapachu tymianku i rozmarynu, czuć prawdziwego ducha Katalonii.

W połowie drogi, około 7. kilometra, mijamy malowniczą kapliczkę Sant Miquel de la Torre, ukrytą w gęstwinie zarośli. To niewielka, romańska budowla z XII wieku, która przez wieki służyła jako schronienie dla podróżnych. Wokół niej rosną stare, sękate drzewa oliwne, których wiek szacuje się na ponad 500 lat. To miejsce emanuje spokojem i zachęca do chwili zadumy. Stąd trasa prowadzi nas przez otwarte pastwiska, gdzie często spotkać można stada owiec i kóz. W oddali widać już wieżę kościoła w Beudzie, która staje się naszym punktem orientacyjnym na ostatni etap wędrówki.

Ostatnie 3 km to stopniowe opadanie w kierunku Beudy. Ścieżka staje się węższa, miejscami kamienista, ale nadal dobrze widoczna. Mijamy ruiny starego młyna wodnego, Molí de la Roca, który niegdyś służył okolicznym rolnikom. To doskonały przykład harmonijnego współistnienia człowieka z naturą. Wkrótce docieramy do granic wioski – pierwsze domy z szarego kamienia, wąskie uliczki i zapach świeżego chleba z lokalnej piekarni. Beuda wita nas ciszą i sielankowym klimatem, który kontrastuje z turystycznym zgiełkiem Besalú. Głównym punktem wioski jest kościół Sant Pere z XI wieku, który warto zwiedzić przed powrotem.

Przyroda na tym szlaku jest niezwykle bogata i różnorodna. Wiosną i wczesnym latem łąki pokrywają się dywanem maków, lawendy i dzikiego czosnku, a w powietrzu unosi się upojny zapach ziół. W lasach można spotkać dziki, sarny, a nawet żbiki katalońskie, które są rzadkim gatunkiem kotowatych. Dla miłośników ptaków to prawdziwy raj – nad głową krążą myszołowy, pustułki i orliki, a w zaroślach słychać trele pokrzewek i drozdów. Warto zabrać ze sobą lornetkę, by w pełni docenić to bogactwo. Pamiętaj, że w okresie letnim temperatura może sięgać 35 stopni, dlatego najlepszym czasem na wędrówkę jest wiosna lub jesień.

Pod względem technicznym trasa nie sprawia większych trudności, ale wymaga dobrego obuwia trekkingowego z przyczepną podeszwą, ze względu na kamieniste odcinki. Koniecznie zabierz ze sobą co najmniej 2 litry wody, nakrycie głowy i krem z filtrem – na otwartych przestrzeniach słońce daje się we znaki. W Beudzie nie ma sklepów spożywczych, więc prowiant na cały dzień musisz mieć ze sobą. Warto też pobrać mapę w formacie GPX na telefon, ponieważ w niektórych wąwozach zasięg bywa ograniczony. Szlak jest oznakowany żółtymi znakami, ale miejscami mogą być one przysłonięte przez roślinność.

Podsumowując, szlak Besalú-Beuda to kwintesencja katalońskiego interioru – połączenie historii, przyrody i autentycznego wiejskiego życia. To trasa, która nagradza wysiłek spektakularnymi widokami i chwilą wytchnienia od zgiełku cywilizacji. Polecam ją zarówno doświadczonym piechurom, jak i tym, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z dłuższymi wędrówkami. Pamiętaj, by przed wyruszeniem sprawdzić prognozę pogody i poinformować kogoś o planowanej trasie. Ciesz się każdym krokiem i pozwól, by ten starożytny krajobraz opowiedział Ci swoją historię. Bon camí!